Back to Top
#TAGS Αιγιάλεια Δελτίο Ειδήσεων Κορωνοϊός Ιανός ΧΑΡΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Αγγελίες
Μην ψάχνεις, βρες στο
THE BEST

ΑΠΟΨΕΙΣ

/

Είναι η ουδετερότητα πράξη ευθύνης;

Είναι η ουδετερότητα πράξη ευθύνης;

Του Ανδρέα Μαζαράκη

Είμαι ένας από εκείνους τους τυχερούς, που στα εφηβικά μου χρόνια στριμογνώμουν στο "κλειστό" του Απόλλωνα, για να στηρίξω, αλλά κυρίως για να απολαύσω την αγαπημένη μου ομάδα. Ή για να είμαι πιο ακριβής, για να θαυμάσω τον Κώστα Πετρόπουλο. Κι αυτός μας αποζημίωνε με το παραπάνω.

 Ο "Νουρέφιεφ" όπως ήταν το προσωνύμιο του, που τον ακολουθούσε καθ' όλη την διάρκεια αυτής της εξαιρετικής διαδρομής στα γήπεδα του μπάσκετ, έγινε στην πορεία ο αγαπημένος όλων των Πατρινών, που γέμιζαν ασφυκτικά το γήπεδο του Απόλλωνα.

Και το προσωνύμιο αυτό, δεν είναι μόνο ένα ιδιαίτερα ποιητικό προσωνύμιο. Είναι μια προσωνυμία που την σφυρηλάτησαν οι Πατρινοί και που θα συνεχίζουν να την σφυρηλατούν μέσα στο χρόνο, σαν ένα περίτεχνο και ακριβό διάδημα.

 Το αστείρευτο ταλέντο του, θα μείνει για πάντα στην μπασκετική ιστορία της Πάτρας και ο ίδιος γνωρίζει ότι οι Πατρινοί τον έχουν μέσα στην καρδιά τους. Κι ακόμα βαθύτερα.

 Όμως τα τελευταία χρόνια η μπασκετική Πάτρα είχε - και έχει - την τύχη να αποκτήσει έναν άλλο σημαντικό κρίκο, στην ένδοξη πορεία της δικιάς της μπασκετικής αλυσίδας.

 Ο Βαγγέλης ο Λιόλιος έγινε ο αναμορφωτής του πατραϊκού μπάσκετ και το υπηρέτησε με σεμνότητα και ανιδιοτέλεια. Έστρεψε τα αθλητικά φώτα στην πόλη μας. Κι αυτό το πέτυχε με σκληρή δουλειά, με ειλικρινή αγάπη, με ασίγαστο πάθος. Είναι ένας πρακτικός άνθρωπος που πιστεύει, ότι βεβαίως τα λόγια έχουν την δική τους σημασία. Χρειάζονται καμμιά φορά. Φέρνουν πιο κοντά τους ανθρώπους. Αυτό όμως που μας χαρακτηρίζει είναι τα έργα μας. Διαφορετικά τα λόγια - αν δεν συνοδεύονται από έργα - σκορπίζουν, τα παίρνει ο άνεμος, χάνονται μέσα στην ανυπαρξία του αύριο.

 Προσωπικά, πολύ βαθειά μέσα μου, πιστεύω ότι όλοι μας, χωρίς δεύτερη σκέψη, "συν γυναιξί και τέκνοις", θα πρέπει να σταθούμε μαχητικά στο πλευρό του Βαγγέλη. Γιατί η νίκη του Βαγγέλη, του δικού μας Βαγγέλη, δεν θάναι μόνο δικιά του νίκη. Θάναι νίκη όλων των Πατρινών, νίκη των παιδιών μας, νίκη της αθλητικής Πάτρας. Νίκη της μπασκετικής Ελλάδας.

Δεν θάχα παρ' όλα αυτά την απαίτηση, από τον Κώστα Πετρόπουλο, να συμμορφωθεί στις δικές μου υποδείξεις και επιθυμίες. Θα με ικανοποιούσε όμως η δικιά του ουδετερότητα ως πράξης ευθύνης.

Ή μήπως όχι;

* Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Απόψεις» του thebest.gr απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του portal.

Απόψεις