Ν. Νικολόπουλος: "Έβαλαν τους...λύκους να φυλάν τα κρατικά λογιστικά βιβλία..."

"Πλήθος ερωτηματικών δημιουργεί η απόφαση  του Υπουργείου Οικονομικών να παραδώσει το λογιστικό  έλεγχο των κρατικών νοσοκομείων και των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων, σε πρώτη φάση, στα χέρια πολυεθνικών λογιστικοελεγκτικών εταιρειών.

Συγκεκριμένα, πρόκειται  για τις «τέσσερις μεγάλες», όπως συνηθίζεται να χαρακτηρίζονται  στο διεθνή τύπο: Ernst & Υoung και Pricewaterhouse Coopers (βρετανικών συμφερόντων), Deloitte & Touche (αμερικανικών συμφερόντων) και KPMG (ολλανδικών συμφερόντων). Μαζί, δε, με αυτές και η επίσης αμερικανική Grand Thornton."

Το θέμα, φέρνει στη Βουλή με Ερώτησή του προς τον Υπουργό Οικονομικών και Εσωτερικών, ο Τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης της Ν.Δ, βουλευτής Αχαΐας Νίκος Ι. Νικολόπουλος , ο οποίος δήλωσε: «Το σκεπτικό, πίσω από τη «δουλειά» φαίνεται να αποτελεί γνήσιο τέκνο ενός «ματωμένου» γάμου μεταξύ του ΔΝΤ, υπό την κατοχή του οποίου τελεί η χώρα, και του ΟΟΣΑ, όπου εργάστηκε ο Υπουργός Οικονομικών. Άμεσα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αναμένεται να πιάσουν δουλειά στα νοσοκομεία Ευαγγελισμός, Αττικόν και Γ. Γεννηματάς και στα ταμεία ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΑΕΕ και ΟΓΑ. Στη συνέχεια, σειρά έχουν οι Δήμοι και βέβαια, οι ΔΕΚΟ. Ωστόσο, ο έλεγχος των λογιστικών καταστάσεων των επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και προϋποθέτει διακριτικότητα και εχεμύθεια για να ανατεθεί σε ιδιωτικές εταιρείες».

Στην Ερώτησή  του, ο κ. Νικολόπουλος αναφέρει ότι τα οικονομικά στοιχεία των πολιτών αποτελούν προσωπικά δεδομένα και αναφέρεται στις ευθύνες των εταιρειών σε τεράστια οικονομικά σκάνδαλα!

«Στην Ελλάδα, οι όψιμοι νεοφιλελεύθεροι  αυτοί του ΠΑΣΟΚ  με τον υπερβάλλοντα ζήλο του νεοφώτιστου, παίρνουν πολιτικές αποφάσεις όπως αυτή και τις εμφανίζουν ως την «τελευταία λέξη της μόδας» στον τομέα της διαφάνειας.

Στο εξωτερικό, όμως, τόσο στις ΗΠΑ όσο και  στην Ευρώπη, ο δημόσιος έλεγχος και η  ρύθμιση του έργου  τους αποτελούν θέμα έντονης αντιπαράθεσης. Ο λόγος είναι, πως ο επιμερισμός ευθυνών για το ξέσπασμα της τρέχουσας κρίσης βρήκε τις ελεγκτικές εταιρείες εξίσου έκθετες και υπόλογες με τις εταιρείες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, που βαθμολογούσαν με την ανώτερη δυνατή αξιολόγηση τα τοξικά ομόλογα».

«Ξεχωρίζουμε  ακόμα από τα έργα και τις ημέρες της, τη φυλάκιση στελεχών της από τις  Αρχές του Χονγκ  Κονγκ - που για κάθε άλλο παρά για την έχθρα τους απέναντι στον ιδιωτικό τομέα φημίζονται... - με αφορμή κατηγορίες για απάτη, όπως και για δημιουργική στατιστική και «μαγείρεμα» των στοιχείων. Αλήθεια, ενάντια σε αυτά τα κόλπα της Στατιστικής Υπηρεσίας δεν ξιφουλκούσε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου μερικούς μήνες πριν;», δήλωσε ο κ. Νικολόπουλος ο οποίος αναφέρεται και στα "αμαρτήματα των υπόλοιπων εταιρειών". Όπως αναφέρει στο κείμενο της Ερώτησής του, "οι ίδιες κατηγορίες, βαραίνουν και τις υπόλοιπες ελεγκτικές πολυεθνικές εταιρείες, όπως άλλωστε σχετικά άρθρα δημοσιεύονται στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς οικονομικού Τύπου."

«Για παράδειγμα, η Price Waterhouse προσέφερε τη συμβολή της σε πολυεθνική ινδική εταιρεία, την τέταρτη μεγαλύτερη της χώρας, ονόματι Satyam Computer, με απώτερο στόχο να εμφανίζει κέρδη ύψους 1 δισ. δολαρίων επί διετία. Άλλο παράδειγμα, αποτελεί η αποδεδειγμένη λαθροχειρία του ασφαλιστικού γίγαντα American International Group (AIG).

Η Price Waterhouse Coopers, θεωρήθηκε ότι γνώριζε για ένα δομημένο ομόλογο. με αποτέλεσμα η αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς να της επιβάλλει πρόστιμο 80 εκατομμυρίων δολαρίων. Η εταιρεία θεωρήθηκε ότι γνώριζε και για το σκάνδαλο φοροκλοπής της αμερικανικής Tyco το 2002. Η Deloitte & Touch δέχτηκε τα πυρά Αρχών, Τύπου και επενδυτών με αφορμή την ανάμειξη της στο σκάνδαλο της ιταλικής γαλακτοβιομηχανίας Parmalat. Η χρεοκοπία της χαρακτηρίστηκε «ως, η μεγαλύτερη επιχειρηματική χρεοκοπία της Ευρώπης». Οι αποκαλύψεις έφεραν στην επιφάνεια μια «μαύρη τρύπα» ύψους 14 δισ. ευρώ στα λογιστικά της βιβλία, τα οποία η Deloitte & Touche έβρισκε μέχρι την προηγούμενη... «μέλι γάλα». Ανάλογα σκάνδαλα βαραίνουν και τις άλλες δύο ελεγκτικές εταιρείες, στις οποίες ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ετοιμάζεται να παραδώσει το δημόσιο τομέα προς... εξυγίανση!», κατέληξε ο κ. Νικολόπουλος

Ο Βουλευτής, καταθέτει τα παρακάτω Ερωτήματα και καλεί τον Υπουργό Οικονομικών να απαντήσει:

· Πώς απαντά στα ερωτηματικά, που διατυπώνονται  δημόσιο και ενυπόγραφα, για την  επιλογή της κυβέρνησης που προκαλεί αυτό το γεγονός ότι αυτή ακριβώς  την περίοδο, που στην Ελλάδα η  τρόικα εγκαθιστά τις ελεγκτικές εταιρείες στο Δημόσιο, στην Ευρώπη, ακόμα και στην Αγγλία. Γνωρίζει ο Υπουργός Οικονομικών ότι οι ρυθμιστικές και πολιτικές Αρχές πνέουν μένεα εναντίον τους;

· Επιβεβαιώνει ή διαψεύδει τις ως άνω πληροφορίες για τη δράση των πολυεθνικών εταιρειών ο Υπουργός Οικονομικών;

· Σκοπεύει το Υπουργείο  Οικονομικών, να παραδώσει το φορολογικό και λογιστικό έλεγχο των δημοσίων νομικών προσώπων σε ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες;

· Συμφωνεί ο  Υπουργός Οικονομικών με την τοποθέτηση για την προκλητική ατιμωρησία τους, που επέκρινε ο αρμόδιος Ευρωπαίος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ λέγοντας: «Ενώ ο ρόλος των κύριων οικονομικών και χρηματοπιστωτικών παραγόντων (τράπεζες, αντισταθμιστικά κεφάλαια, οίκοι αξιολόγησης πιστωτικού κινδύνου κ.ά.) εξετάστηκε αμέσως μετά την κρίση, ο ρόλος των ελεγκτών μέχρι τώρα δεν έχει εξεταστεί»;

· Είναι ή  όχι υπόδειγμα ολιγοπωλιακής  οργάνωσης, τέσσερις-πέντε εταιρείες  να ελέγχουν όλες σχεδόν τις επιχειρήσεις του δημόσιου ευρύτερου τομέα;

· Γνωρίζει ο  Υπουργός, ότι σε στενό κλοιό έχουν βρεθεί οι ελεγκτικές εταιρείες και στην Αγγλία, όπου εντοπίστηκε «ανησυχητική έλλειψη σκεπτικισμού» σε ελέγχους τραπεζών, όπου οι ελεγκτικές εταιρείες δεν έκαναν ελέγχους, αλλά απλώς υπέγραψαν; Πώς ξεπερνά η Κυβέρνηση αυτό το γεγονός;

· Πόσο αυστηρός και αμερόληπτος μπορεί να είναι αυτός ο έλεγχος, όταν οι ελεγκτικές εταιρείες ξέρουν πως η κατά γράμμα εφαρμογή του νόμου σε μια επιχείρηση σημαίνει ότι για την επόμενη διαχειριστική περίοδο, ενδεχομένως θα χάσουν τον πελάτη;

· Ειδικότερα, το Υπουργείο Οικονομικών πως απαντά στην κατηγορία, ότι είναι υπόλογο, γιατί από τη συγκεκριμένη δουλειά -η οποία κακώς και σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος με τη στενή και την ευρεία έννοια δόθηκε στους ιδιώτες- εξαιρέθηκαν οι αντίστοιχες ελληνικές εταιρείες;

· Είναι αλήθεια αυτό που δημοσίως προβάλλεται, ότι το ΔΝΤ και η ΕΕ, επέβαλαν τον αποκλεισμό των ελληνικών εταιρειών, μέσω της τρόικας, για να πάρουν τη δουλειά οι πολυεθνικές;

· Είναι αλήθεια  ότι θεωρούνται από τον Υπουργό  Οικονομικών ως αναξιόπιστοι και ανεπαρκείς επαγγελματίες οι Έλληνες ειδικοί, στο χώρο των οικονομικών και φορολογικών ελέγχων;