Διαβάστε τί εντυπώσεις άφησαν τα live του Αμερικανού θρύλου Μπομπ Ντύλαν στην Θεσσαλονίκη και την Μαλακάσα

Μετά το λιμάνι της Θεσσαλονίκης όπου εμφανίστηκε live την περασμένη Κυριακή 22 Ιουνίου μπροστά σε ένα ετερόκλητο κοινό που περιελάμβανε όλες τις ηλικίες αλλά και θεατές από γειτονικές Βαλκανικές χώρες όπως η Βουλγαρία, ο Αμερικανός θρύλος της φολκ και ροκ, ο Μπομπ Ντύλαν, ένας αλλοτινός επαναστάτης τραγουδοποιός – σύμβολο των δεκαετιών του ’60 και του ’70, εμφανίστηκε χθες Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014 το βράδυ στο Terra Vibe, στην Μαλακάσα έξω από την Αθήνα.

Ο 73χρονος σήμερα Ντύλαν που έχει βραβευτεί μεταξύ άλλων με Grammy αλλά και Όσκαρ (το 2000 για το τραγούδι «Things have changed» από την ταινία του Κέρτις Χάνσον «Wonder Boys» με τον Μάικλ Ντάγκλας) φάνηκε να απογοήτευσε το Ελληνικό κοινό, που διψασμένο για την μουσική του Dylan φώναζε γνωστά τραγούδια του και με πάθος παρακαλούσε για λίγο «Like a Rolling Stone», μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του εξαιρετικού πλην ιδιόρρυθμου καλλιτέχνη.

Η μουσική ατζέντα του Bob Dylan, όπως γράφει εκτενές άρθρο – απόηχος του σάιτ in.gr, δεν περιελάμβανε τα τραγούδια που απογείωσαν την καριέρα του και άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία της ροκ. Ο μουσικός, αντίθετα, κινήθηκε στα «ύδατα» της πιο country μπλουζ μουσικής.

Τα τραγούδια που παρουσίασε είχαν ερωτικό χαρακτήρα, θύμιζαν κάτι από μουσική Αμερικανικών ταινιών του ’60, ενώ απείχαν από αυτό που περίμενε να ακούσει ο κόσμος.

Ο Dylan απόμακρος (παρόμοιο χαρακτηρισμό για τον Ντύλαν είχαν δώσει και πολλοί Πατρινοί θεατές όταν τον είχαν δει live πριν από 25 περίπου χρόνια στο τότε Εθνικό στάδιο στο Κουκούλι, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας) «έχτισε» μόνος του το τείχος της αποστασιοποίησης όχι μόνο με την αλαζονική και αδιάφορη στάση του αλλά όπως λέγεται και με την κουρασμένη φωνή του, στο live της Μαλακάσας.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι ο Ντύλαν πάντα είχε μία πολύ ιδιαίτερη χροιά στην βραχνή φωνή του αλλά και στο στυλ της ερμηνείας του που παρέπεμπε περισσότερο σε μουσικοποιητική αφήγηση παρά σε γνήσια τραγουδιστική ερμηνεία.

O κόσμος όπως γράφει το in.gr, καθόταν μάλλον κουρασμένος και αγανακτισμένος στο γρασίδι, φωνές δεν έβγαιναν από τα χείλη των 50άρηδων που πήγαν να απολαύσουν τον Μπομπ Ντύλαν και να θυμηθούν τα νιάτα τους, ενώ το υποτονικό κλίμα ήταν έντονο.

Πάντως η διάθεση άρχισε να ανεβαίνει όταν ο μουσικός έπαιξε την αγαπημένη του φυσαρμόνικα και τα ντραμς σε συνδυασμό με την κιθάρα έδωσαν άποψη και χρώμα στους ήχους.

Οι κιθαρίστες, ο ντράμερ και ο μπασίστας επί σκηνής «μαρτυρούσαν» ως ένα βαθμό το λόγο που ο Dylan έγινε θρύλος, με τους ήχους να υπερισχύουν της φωνής.

Η ομιχλώδης βραχνάδα του απομακρύνθηκε στην πορεία, με τον Dylan να είναι τις περισσότερες φορές καθισμένος στο πιάνο φορώντας καπέλο και έχοντας ακαθόριστο βλέμμα.

Η αυλαία άνοιξε με το «Things Have Changed», η θερμοκρασία ανέβηκε με τα «The Ballad of a Thin Man» και «All Along The Watchtower», αλλά έπεσε απότομα όταν Dylan έριξε τους τίτλους τέλους βάζοντας πάγο στο κοινό.

Χωρίς να αποχαιρετήσει ή να ευχαριστήσει έφυγε από σκηνής, αφήνοντας «πεινασμένο» το κοινό του που χειροκροτούσε και φώναζε για ένα ακόμη τραγούδι.

Πάντως στη συναυλία της Θεσσαλονίκης, ο Ντύλαν ερμήνευσε στο φινάλε ένα από τα πιο όμορφα και διαχρονικά τραγούδια του, το «Blowing in the wind».

Ο Ντύλαν έχει χαρακτηριστεί μεταξύ άλλων ως «τραγουδιστής της εργατικής τάξης» και «σιωπηλός επαναστάτης» και σίγουρα και μόνο ο ερχομός του για δύο live εμφανίσεις στην χώρα μας αποτελεί ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός για το φετινό καλοκαίρι.