Η ταινία που είχε προκαλέσει αίσθηση, μιας και ο Παζολίνι ήταν άθεος, γυρίστηκε πριν από 50 χρόνια
Αιρετικός, αιχμηρός αλλά πάνω απ' όλα αληθινός. Ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι, αγαπημένος δημιουργός των σινεφίλ, γύρισε ως γνωστό το φιλμ «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» πριν από 50 χρόνια, το 1964.
Όπως ο ίδιος είχε πει, «είναι ένα κομμάτι της ύπαρξής μου. Έβαλα σε αυτήν την ταινία το έργο και τη ζωή μου. Μου είπαν ότι έχω τρία είδωλα: τον Χριστό, τον Μαρξ και τον Φρόυντ. Αυτά είναι φόρμουλες. Το μόνο μου είδωλο είναι η πραγματικότητα. Μπορεί να είμαι άπιστος αλλά είμαι ένας άπιστος που νοσταλγεί την πίστη».
Η συγκεκριμένη κινηματογραφική δημιουργία του Πιέρ Πάολο Παζολίνι που θεωρήθηκε ως μία πιστή μεταφορά του «Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου», από έναν άθεο σκηνοθέτη που όλο το έργο του, ωστόσο, διέπεται από τις έννοιες του ιερού και του τραγικού, επαναπροβάλλεται από σήμερα 10 Απριλίου 2014 έως και την Μ. Τετάρτη 16 Απριλίου, σε διανομή από την εταιρεία New Star, στην κινηματογραφική αίθουσα AΛΕΞΑΝΔΡΑ new star art cinema, στην Αθήνα.
ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ - Il vangelo secondo Matteo, The Gospel According to St. Matthew, του Πιερ Πάολο Παζολίνι.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Tonino Delli Colli
ΧΩΡΑ: Ιταλία, Γαλλία 1964, Διάρκεια – 137 λεπτά.
ΜΟΥΣΙΚΗ: Πρωτότυπη από τον Luis Enrique Bacalo και, Σ. Προκόφιεφ, J.S. Bach, W.A. Mozart, A. Webern κ.α.
Παίζουν οι Enrique Irazoqui, Margherita Caruso, Susanna Pasolini, Marcello Morante, Mario Socrate, Settimio Di Porto, Alfonso Gatto, κ.α.
Η ταινία γυρισμένη το 1964 αποτελεί μία κορυφαία μεταφορά της ζωής του Χριστού στη μεγάλη οθόνη. Είναι η πρώτη φορά που ο κινηματογράφος της πρόζας και ο κινηματογράφος της ποίησης συμπλέκονται και δημιουργούν ένα «αμάλγαμα» που διαφοροποιεί σε μεγάλο βαθμό το παρόν Παζολινικό έργο από όλες τις άλλες ως τότε μεταφορές αλλά και μέχρι τις μέρες μας.
Ο Παζολίνι επιλέγει το λόγο του Ματθαίου, απλό, λιτό, καίριο, χωρίς στολίδια και λογοτεχνικές εξάρσεις, στοχεύοντας στη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια των αφηγούμενων γεγονότων. Όλη η ταινία συνίσταται από σκηνές άμεσης ανάπλασης που ανταποκρίνονται στην άποψη του πιστού Ματθαίου που καταγράφει εύπιστα χωρίς να κρίνει. Αλλά ο μεγάλος Παζολίνι δε μένει μόνο σε αυτό.
Με σκηνές έντονου στιλιζαρίσματος μας παραθέτει την άποψή του που καταγράφει τα γεγονότα αμφιβάλλοντας συνεχώς για την πραγματική υπόστασή τους. Χρησιμοποιεί ερασιτέχνες ηθοποιούς (είναι χαρακτηριστική η σκηνή που η Σουζάνα Παζολίνι, 1891-1981, μητέρα του σκηνοθέτη, υποδύεται την ενήλικη Παναγία και θρηνεί το νεκρό Χριστό, ερμηνεία που ήταν υποψήφια και για Όσκαρ).
Επιλέγει τη νότιο Ιταλία για τα γυρίσματα, και επιλέγει ο ίδιος τη μουσική και τη χρήση της. Από τη μια πλευρά οι πρωτότυπες συνθέσεις του Λουίς Μπακάλοφ, από την άλλη ο Μπαχ, ο Μότσαρτ ο Προκόφιεφ, αλλά και αποσπάσματα από τη “Missa Lyba” ή το κλασικό spiritual “Sometimes l feel Like a Motherless Child” διασκευασμένο από τον Μπακάλοφ και τραγουδισμένο από την Odetta.
Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο του Πιέρ Πάολο Παζολίνι, εκφράζει όλη τη νοσταλγία του δημιουργού του για το μυθικό, το επικό και το ιερό. Η ταινία ήταν υποψήφια για 3 βραβεία Όσκαρ το 1966.
Η ταινία αναπαριστά με μεγάλη πιστότητα και ακρίβεια το κείμενο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Είχε πει ο ίδιος ο Παζολίνι, «το Ευαγγέλιο μου έβαζε το εξής πρόβλημα: δεν μπορούσα να το εξιστορήσω σαν ένα κλασικό αφήγημα, γιατί δεν είμαι πιστός, αλλά άθεος. Από την άλλη ήθελα να διηγηθώ την ιστορία του Χριστού, Υιού του Θεού. Έπρεπε λοιπόν να διηγηθώ μια ιστορία στην οποία δεν πίστευα. Δεν μπορούσε λοιπόν να είμαι εγώ εκείνος που εξιστορεί. Έτσι χωρίς να το θέλω οδηγήθηκα στην ανατροπή, όλης μου της κινηματογραφικής τεχνικής και γεννήθηκε αυτό το μάγμα ύφους, που είναι χαρακτηριστικό του κινηματογράφου της ποίησης.
Γιατί για να μπορέσω να εξιστορήσω το Ευαγγέλιο, έπρεπε να βυθιστώ στην ψυχή ενός που πιστεύει.
Η μεγάλη δυσκολία του Ευαγγελίου ήταν ακριβώς να μην καταστραφεί η διήγηση του Ματθαίου, να κρατηθεί όρθια πάση θυσία. Αυτό, μεταξύ άλλων με υποχρέωσε να πραγματοποιήσω μια εξαιρετικά δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στη δική μου οπτική γωνία και σ’ αυτήν του πιστού – ανάμεσα δηλαδή σε δύο διηγήσεις. Νομίζω ότι στάθηκα συνεπής, όσο ήταν δυνατόν».
Ο Παζολίνι που καταγόταν από την Μπολόνια έζησε από το 1922 έως το 1975 (δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου στην παραλία της Όστια, κοντά στην Ρώμη).
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
