Ντενέβ και Γκλόρια Σβάνσον στη φετινή Κινηματογραφική Λέσχη

Με μία γαλλική μουσική ταινία του 1964 που κυκλοφόρησε το φετινό καλοκαίρι σε επανέκδοση, τις «Ομπρέλες του Χερβούργου - Les Parapluies de Cherbourg» του Ζακ Ντεμί θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου στα Ster Cinemas στη Βέσο Μάρε ο φετινός α’ κύκλος προβολών της Κινηματογραφικής Λέσχης της Πάτρας. Στην ταινία αυτή που αποτελεί ένα μιούζικαλ με όλους τους διαλόγους ακόμα και τις πιο απλές, καθημερινές ομιλίες να λέγονται τραγουδιστά σαν ρετσιτατίβο, πρωταγωνιστούν η Γαλλίδα σταρ Κατρίν Ντενέβ και ο Νίνο Καστελνουόβο ενώ την αξιομνημόνευτη και χαρακτηριστική μουσική του φιλμ έχει γράψει ο Μισέλ Λεγκράν.

Οι «Ομπρέλες του Χερβούργου» είναι το δεύτερο από τα τρία φιλμ του Ζακ Ντεμί που απαρτίζουν μια άτυπη «ρομαντική τριλογία» και έχουν πολλούς κοινούς ηθοποιούς, χαρακτήρες και αισθητική. Το πρώτο φιλμ της τριλογίας ήταν το φιλμ «Lola» (1961) ενώ ακολούθησε το 1967 το «Les Demoiselles de Rochefort». Στις «Ομπρέλες» κεντρική ηρωίδα είναι η δεκαεπτάχρονη Ζενεβιέβ η οποία ζει με τη χήρα μητέρα της, ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος με ομπρέλες στο Χερβούργο. Είναι ερωτευμένη με τον εικοσάχρονο Γκι, αλλά ο έρωτάς τους δεν μπορεί να ευοδωθεί, παρά τη θέληση των δύο νέων καθώς ο Γκι φεύγει για τον πόλεμο της Αλγερίας.

Όπως ανέφερε μιλώντας στο thebest.gr η πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πατρών Ελένη Δάσιου, η κατάρτιση του φετινού προγράμματος προβολών ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες και από την ερχόμενη εβδομάδα θα δοθεί στη δημοσιότητα.

Από τα ξεχωριστά στοιχεία του φετινού κύκλου θα είναι όπως είπε η κυρία Δάσιου ένα αφιέρωμα με τουλάχιστον 4 ταινίες στα Βαλκάνια στο πλαίσιο του οποίου θα διοργανωθεί και μία ξεχωριστή συναυλία με τον διάσημο Αλβανικής καταγωγής ακορντεονίστα Ντάσο Κούρτι (Dasho Kourti) ο οποίος πριν από λίγα χρόνια είχε συνεργαστεί με τον Γιώργο Νταλάρα στο δίσκο με τίτλο «Έρημα χωριά». Όπως είχε εκμυστηρευθεί σε συνέντευξη του στην «Ελευθεροτυπία» ο Ντάσο Κούρτι στην ηλικία των έξι τον είχαν πάει οι γονείς μου στο Κρατικό Ωδείο του Ελμπασάν για να μάθει βιολί. «Το αγάπησα το βιολί ενώ δέθηκα και με τον καθηγητή μου τον οποίο είχα σαν τον πατέρα μου. Αλλά, όταν ήμουν γύρω στα 11-12 τον φυλάκισαν για πολιτικούς λόγους και από αντίδραση δεν ξανάπιασα βιολί στα χέρια μου. Στο σχολείο αποφάσισαν οι γονείς μου να με βάλουν στο ακορντεόν που τότε το μισούσα. Με έκανε να το αγαπήσω μια καταπληκτική καθηγήτρια η οποία με έστειλε σε ένα δάσκαλο στην πόλη για τα πρώτα βήματα. Αργότερα έδωσα εξετάσεις και μπήκα στη Μουσική Ακαδημία των Τιράνων που ήταν πολύ δύσκολο καθώς από 70-80 άτομα που έδιναν από όλη την Αλβανία έπαιρναν τα 4», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.