"Στερνή μου γνώση, να σ' είχα πρώτα!"

«Ρωτώντας μαθαίνεις την πόλη»! Η γνώση ακολουθεί μετά από τις αξίες, τον σεβασμό στους συνανθρώπους σου, την αγάπη να προσφέρεις και να δημιουργείς μαζί τους! Να στηρίζεις τους προδομένους από τους «καρεκλοκένταυρους» της Πολιτικής και να αναδεικνύεις υποψηφίους από τη βάση της κοινωνίας. Η πολιτική κατάσταση είναι εκρηκτική, επαναστατική. Ο κόσμος είναι πληγωμένος και δύσπιστος! Οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται πια και υποφέρουν από τις επτά πληγές: Χρηματιστήριο, Βατοπέδιο, Ζήμενς, Κτηματολόγιο, Ολυμπιάδα, Ομόλογα και Υποβρύχια. Κάποιοι τους έπαιξαν! Άλλοι τους έταξαν! Και κάποιοι άλλοι τους έριξαν στην μιζέρια, στην απόγνωση και στην μοναξιά! Ο καθημερινός αγώνας τους θυμίζει την ήττα τους. Νικήθηκαν και υποδουλώθηκαν στην απάτη των μαστροπών και νταραβεριτζίδων της πολιτικής! Εξαπατήθηκαν από τον συνάνθρωπο που ανέδειξαν! Θαμπώθηκαν από τα «έσχες» υπουργών και βουλευτών των αστικών κομμάτων με πληθώρα σπιτιών, οικοπέδων, αυτοκινήτων, μετοχών κ.λ.π. Πίστεψαν τα επικοινωνιακά τερτίπια και τα χρυσοπληρωμένα Μ. Μ. Ε. που διαστρεβλώνουν τα προβλήματα και κρύβουν έντεχνα την αλήθεια. Τους ψήφισαν ελπίζοντας πως με τέτοιους εκπροσώπους θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την προσωπική τους οικονομική κατάσταση.

Και τώρα… φοβούνται να εμπιστευτούν τον ανεξάρτητο, τον αστήριχτο από κόμματα και εντολές, τον ελεύθερο από βαρίδια συμπατριώτη τους! Δεν πιστεύουν πως αυτός ο ανεξάρτητος, ελεύθερος, φιλικός, ανιδιοτελής, απλός άνθρωπος θα είναι ο άνθρωπός τους! Συνήθισανε στα κόμματα και στα χρώματα και στις υποσχέσεις τόσα χρόνια και τους είναι δύσκολο να εμπιστευθούν ξανά κάποιον που τους μοιάζει… Κάποιον που εξίσου υποφέρει και τους καταλαβαίνει, αφού η ιστορία του μοιάζει με τη δική τους! Στερείται την αίγλη των όμορφων λόγων! Πώς να πιστέψουν πως η νίκη είναι τόσο απλή όσο η αλήθεια;

Ψηφίζουμε υποψήφιο ανιδιοτελή, ηθικό, σεμνό, διανοούμενο, εργάτη και αγωνιστή. Να αισθάνεσαι τυχερός που τον έχεις σύντροφο και τιμή να τον έχεις αντίπαλο! Φτιαγμένος από σπάνια στόφα (ανθρώπινος άνθρωπος), όπως έλεγε ο Μαγιακόφσκι. Δεν υποχωρούμε, δεν δειλιάζουμε ν’ αλλάξουμε πορεία, αλλά με θάρρος και παρρησία επιλέγουμε προσεκτικά υποψήφιο από την βάση αδιαφορώντας για την καταγωγή και τις πολιτικές του επιδόσεις ετών. Περήφανοι και δυναμικοί μπαίνουμε στην μάχη της ψηφοφορίας. Η Πάτρα αρχίζει να χαμογελάει! Μέρες προσφοράς και ζωντάνιας πλησιάζουν!!! Το χαμόγελο θα ανθίσει και πάλι στα σβησμένα χείλη όλων μας! Οι δικοί μας συμπολίτες έχουν και ψυχή και φωνή και γνώση! Η απόφαση και η δύναμη είναι δική μας! Το «θέλω ισάξιο του μπορώ»! Δεν χρωστάμε σε κανέναν παρά στον εαυτό μας, στους γονείς και στα παιδιά μας! Δεν δεχόμαστε προσταγές, μια και είμαστε ελεύθεροι! Κι ας είμαστε οργισμένοι, θυμωμένοι, απελπισμένοι και χορτασμένοι με το περίσσευμα της υποκρισίας και το απύθμενο θράσος τους! Τώρα έχουμε και λόγο και δρόμο! Έχουμε το δίκιο και την δύναμη δική μας. Εμείς θ’ αποφασίσουμε για μας και δεν θ’ αφεθούμε ποτέ πια σε όσους δεν στάθηκαν στα προβλήματα που μας δημιούργησαν, αποφασίζοντας για μας χωρίς εμάς… Ψηφίστε κατά συνείδηση και όχι από υποχρέωση! Μείνετε μακριά από τα κλισέ, τα κονέ και τους εναγκαλισμούς των πολιτικάντηδων και των προαγωγών πολιτικής!

Καιρός να διορθώσουμε τα λάθη που ξεσπούν πάνω μας και σαν Ηγέτες να ψηφίσουμε δίκαια και σοφά. Το οφείλουμε στον εαυτό μας στα περήφανα γηρατειά μας, στα πληγωμένα μας παιδιά! Ν’ ανοίξουμε τον δρόμο της αλήθειας!

Η νεολαία μας είναι εξαφανισμένη… ή κάπου κρύβεται. Κι όμως οι νέοι έχουν παρουσία και ιδέες, αλλά δεν έχουν χώρους! Η νεολαία πιασμένη στα δίχτυα της απόγνωσης κι ας μην φταίει για την σημερινή κατάσταση, αφού δεν βλέπει διέξοδο στο κενό που τους οριοθετήσαμε. Η υπομονή τους ακροβατεί σ’ ένα τεντωμένο σχοινί και η ανοχή τους μηδενίζεται! Τους οδηγήσαμε στο τέλμα! Βλέπει τους γονείς στριμωγμένους στην γωνιά της αδικίας και της άνισης μεταχείρισης, κι αυτοί να νοιώθουν ανήμποροι, αφού είναι χωρίς δουλειά! Χωρίς παρόν και μέλλον! Μήπως υπάρχουν χώροι για πινγκ-πονγκ, σκάκι ή παραδοσιακούς χορούς εκτός από ελάχιστους! Μήπως υπάρχουν τα στέκια «ελεύθερης διακίνησης ιδεών» (όπως τα Πανεπιστήμια), όπου θα βρεθούν, θα μιλήσουν, θα οργανωθούν και θα δράσουν με τις μουσικές τους, για να παίξουν, να βλέπουν τις ταινίες τους, να εκφέρουν απόψεις και γνώμες, να κρίνουν και να συγκρίνουν τις δημιουργίες τους μέσα από ένα ιντερνετικό ραδιόφωνο ή έντυπο ή εφημερίδα και να έχουν ΦΩΝΗ, για να τα «ψέλνουν» στους άρχοντες με την παρουσία τους αισθητή, παρεμβαίνοντας όπως ορίζει η Δημοκρατία; Μια γενιά χάνεται στο σκοτάδι και εμείς δεν αντιδρούμε σκύβοντας ακόμα περισσότερο το κεφάλι!

Εμείς γίναμε «αόρατοι», απλοί θεατές ενός πολιτικού εγκλήματος που μας αφορά, μας εξαθλιώνει οικονομικά καθημερινά και μας γονατίζει αναξιοκρατικά, και απάνθρωπα! Είναι κρίμα να σιωπούν στην θλίψη και στην υποταγή ενός άδικου συστήματος τόσο όμορφοι άνθρωποι!

Που είναι τα περήφανα γηρατειά; Η κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων τους οδήγησε στα επίπεδα του προηγούμενου αιώνα. Νοιώθω ντροπή και αγανάκτηση. Αισθάνομαι κι εγώ υπεύθυνη για την μιζέρια και την κατάντια τους και ας μην ήμουν ποτέ στην εξουσία! Οι μαέστροι της πολιτικής, οι λέκτορες της τοπικής αυτοδιοίκησης, χωρίς να κουραστούν, να ιδρώσουν, να επικοινωνήσουν με τον κόσμο κοιτώντας τον στα μάτια και χωρίς να του μιλήσουν με την καρδιά τους για το πρόγραμμα και τις νέες λύσεις ή προτάσεις στα προβλήματα, θα αναδειχθούν και πάλι παμψηφεί, στηριζόμενοι από στελέχη δυναμικά και ικανά να πείθουν, έτσι που το ψέμα να θεωρείται αλήθεια. Οι αστήριχτοι ποδοπατούνται. Ως πότε θα ζούμε στο σκοτάδι; Ως πότε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και ένα πλατύ ψεύτικο χαμόγελο θα μας συμπαρασύρει στην πλάνη; Ο άνθρωπός μας δεν βρίσκεται στα κοινωνικά γκαλά ούτε στις εκδηλώσεις αλλά δίπλα μας, στην καθημερινή μάχη που δίνει μαζί μας.

Ως πότε θα τους αφήσουμε να μας εξαπατούν και να τους παραδινόμαστε ηθελημένα; Πότε ο Έλληνας θα καταλάβει πως δεν είμαστε απόγονοι δυο οικογενειών; Πότε θα ψηφίσουμε τα θέλω μας; Πότε ανεπηρέαστοι θα εμπιστευθούμε τον εαυτό μας;

Τα κεκτημένα με αγώνες δικαιώματα όλων μας πετάχτηκαν ξαφνικά στον αέρα σαν ξεθωριασμένα φύλλα. Οι ιδέες και οι αξίες έμειναν στα χαρτιά και στα λόγια! Κρίμα να θυσιάζουμε τόσο πολλούς για τόσους λίγους! Να αντιδράσουμε στα ανεξέλεγκτα μέτρα της Κυβέρνησης που μαστίζουν και εξαθλιώνουν τους συμπολίτες μας! Οι Δήμοι δεν είναι κομματικά φέουδα για να μας τραβολογάνε στο πουθενά! Οι Δήμοι έχουν ιστορία, κοινωνικά πλαίσια, κοινούς δεσμούς πολιτισμικής αναφοράς απ’ όπου καθορίζονται και τα γεωγραφικά τους όρια και όχι από τα δολερά συμφέροντα κάποιων φωστήρων της πολιτικής σκηνής μας, οι οποίοι κατέχονται από αναισθησία παραμένοντας στον λήθαργο της συνευθύνης, τη νέκρωση της συνείδησης. Όταν η συνείδηση εξυπηρετεί την εξουσία γίνεται απειλή για την ανθρώπινη και κοινωνική υγεία. Οι φίλαυτοι, οι χωρίς ντροπή και αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης, οι τυφλωμένοι δελεαστικά από το άλλοθι της διάκρισης κρύβουν την ασημαντότητά τους. Η εμπιστοσύνη και η αφέλειά μας τους κάνει «αεράτους» και ξεδιάντροπους!

Ας τους διαγράψουμε, ώστε να γίνουν αόρατοι σαν κι εμάς, αποφασίζοντας όχι κατά συνήθεια αλλά κατά το ήθος, ώστε η κοινωνία να μοιάζει διάφανη στην αλήθεια! Ξεχνάμε τα λόγια που δεν εμπνέουν. Αδιαφορούμε για πράξεις που αποπνέουν αδικία, καταπατούμε την κακοήθεια και απομακρυνόμαστε από το ψέμα που τόσα χρόνια διαφέντευε την ύπαρξή μας! Αλλάζουμε σελίδα κι η ζωή με το μέλλον της θα είναι δικό μας! Ας μπούμε στην μάχη ψηφίζοντας σωστά, δηλ. κάποιον που δεν έχει «οικονομικά αιτήματα» και «αλαζονεία» για την φιγούρα, αλλά όποιον έχει απόλυτη αυτογνωσία ότι μάχεται για να προσφέρει και όχι για να πάρει. Αυτόν που μάχεται για την Ιδέα, για το σύνολο, για την ζωή που έρχεται, για το δίκαιο και την αλήθεια κι όχι για το «ίδιον»! Ο Κολοκοτρώνης προδομένος από το γένος του, από τους επίορκους του Έθνους του, τα «χρηματισμένα πατριωτάκια» που του στέρησαν μέχρι και τον γιό του τον πρωτότοκο, έφερε την λευτεριά. Ένας άνθρωπος! Ένας μαχητής αρκούσε για να ενθουσιάσει τους ραγάδες ενάντια στον φόβο, την ηττοπάθεια, την υπεροπλία και την υλική ισχύ των αδίκων, την προδοσία των ημετέρων. Τι ομοιότητα θεέ μου! Επιλογή και σωστή ψήφο ώστε να μην πούμε: στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα!

Με την ΝΙΚΗ!

Κωνσταντίνα Κανταρτζοπούλου

Υποψήφια Σύμβουλος 4^ου Διαμερίσματος Πατρών (Κεντρικού)

με το Συνδυασμό Γ. Δημαρά (ΤΩΡΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ)