Back to Top

WELL BEING

/

Αναπτύσσεται το Παιδί μου σωστά; Ή αλλιώς, Αναπτυξιακοί Στόχοι!

Αναπτύσσεται το Παιδί μου σωστά; Ή αλλιώς, Αναπτυξιακοί Στόχοι!

Τί είναι και γιατί έχει σημασία να τους παρακολουθούμε

«Γιατρέ πότε θα καθίσει μόνο του?»

«Θα περπατήσει ως τα γενέθλιά του? Ο ξάδερφος του ο Πετράκης περπατούσε πριν το έτος..»

« Η κόρη της φίλης μου είναι μια κουκλίτσα… δεν την καταλαβαίνεις βέβαια όταν μιλάει αλλά είναι πολύ όμορφη!»

« Είναι ντροπαλός! Για αυτό δεν κοιτά ποτέ το συνομιλητή του ούτε παίζει με κανέναν άλλο. Αγαπά το φορτηγάκι αυτό και παθαίνει απίστευτο εκνευρισμό όταν του το πάρει κάποιος…»

« Μα πότε επιτέλους θα κόψει τις πάνες? Κουράστηκα να αλλάζω… και κόβεται και η μέση μου να σηκώνω 3 χρονών παιδί!»

« Θα μιλήσει… η θεία Άννα λέει ότι και η μαμά του μίλησε αργά και τώρα δες τη..γλώσσα δε βάζει μέσα της!»

« Είναι πολύ καλός στο ποδόσφαιρο …η ζωγραφική δεν τον ενδιαφέρει γι’ αυτό δεν πιάνει το μαρκαδόρο»

« Είναι έξυπνη… απλά δεν είναι μελετηρή. Γι’ αυτό δεν της αρέσει το σχολείο… η δασκάλα μου είπε ότι είναι απλά υπερκινητική!»

Ιστορίες καθημερινές, αγωνίες και συζητήσεις στο δρόμο, στον καφέ αλλά και προβληματισμοί που εκφράζονται στο Ιατρείο. Υποστηρικτές και φιλοσοφίες υπάρχουν, φυσικά, και από τις δύο πλευρές. Τόσο αυτοί που είναι καθησυχαστικοί παρότι ο χρόνος έχει παρέλθει όσο και αυτοί που αγχώνονται νωρίτερα- ή πολύ νωρίτερα- από το αναμενόμενο για  τον κάθε στόχο.

Η ιατρική κοινότητα, ειδικότερα, και οι επιστήμονες γενικότερα, προσπαθώντας να απαντήσουν στις παραπάνω - ή παρόμοιες- ερωτήσεις όρισαν αναπτυξιακούς στόχους και ηλικίες επίτευξης αυτών. Αυτό σημαίνει ότι μέσα από μελέτες, καταγραφές, παρατηρήσεις και έρευνα εντόπισαν και όρισαν την ηλικία επίτευξης των βασικών βημάτων στην ανάπτυξη κάθε παιδιού (για παράδειγμα, στήριξη σε καθιστή θέση, περπάτημα, έλεγχος σφιγκτήρων, ομιλία κτλ). Για διευκόλυνση , μάλιστα, των γονέων, των επιστημόνων, των ερευνητών και της κοινότητας γενικά, δημιουργήθηκαν και διάφορες κλίμακες ή δοκιμασίες (όπως για παράδειγμα το Denver Test και άλλα αναπτυξιακά εργαλεία) με στόχο τη συσχέτιση των δεξιοτήτων με την ηλικία ,σε μια προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα « κάνει το παιδί όσα ‘πρέπει’ να κάνει βάσει της ηλικίας του?»

Κάπως έτσι, λοιπόν, τίθενται τα όρια και οι στόχοι. Και τι γίνεται όταν το παιδί είναι εκτός αναπτυξιακών στόχων? Όταν, για παράδειγμα, καθυστερεί να μιλήσει ή η ομιλία του δεν είναι κατανοητή από τρίτους ακόμα και αν το παιδί είναι 3 χρονών, όταν το παιδί δεν περπάτησε στο έτος, ή όταν το μωρό δεν μπορεί να μείνει καθιστό στην καρέκλα? Τι σημαίνει όταν δεν μπορεί να κόψει με ψαλίδι και πόσο πρόβλημα είναι το ότι είναι «απλά υπερκινητική» ?

Η απάντηση δεν είναι απλή. Και αυτό γιατί η απάντηση δεν είναι μία. Το πρώτο και σημαντικό βήμα είναι η απόκλιση ή παρέκκλιση να εντοπιστεί. Να γίνουν, δηλαδή, οι κατάλληλες διαδικασίες- λήψη ιστορικού, εξέταση αντικειμενική, ερωτηματολόγιο, δοκιμασίες ανίχνευσης. Από κει και πέρα τόσο η διάγνωση όσο και η προσέγγιση αλλά και η αντιμετώπιση εξατομικεύεται. Έτσι, για παράδειγμα, μπορεί ένα παιδί να μίλησε 15 μηνών και αυτό να είναι απόλυτα φυσιολογικό, ενώ ένα άλλο να είπε τις πρώτες λέξεις 13 μηνών αλλά να έχει και άλλα στοιχεία από το ιστορικό του, τη φυσική εξέταση και τον αναπτυξιολογικό του έλεγχο  που να επηρεάζουν και να διαφοροποιούν τη διάγνωση και την πρόγνωση.

Ποια είναι η λύση? Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων και περιστατικών ακόμα και αν αυτά είναι τα πιο ήπια ή ακόμα και είναι τα πιο βαριά, η αξία της πρώιμης παρέμβασης είναι αδιαμφισβήτητη από όλους τους φορείς σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι όσο νωρίτερα ένα παιδί διαγνωστεί με ένα πρόβλημα αναπτυξιακό και όσο γρηγορότερα λάβει την κατάλληλα θεραπευτική –συμβουλευτική παρέμβαση και φροντίδα, τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητο όσοι ανατρέφουν παιδιά να φροντίζουν για τον πλήρη αναπτυξιολογικό τους έλεγχο σε τακτά διαστήματα, να απευθύνονται στον Παιδίατρο για κάθε προβληματισμό, να παρατηρούν το παιδί που μεγαλώνουν με αγάπη αλλά και αμέριστη προσοχή. Γιατί μπορεί η κουκουβάγια να βλέπει πάντα πιο όμορφο το δικό της παιδί, ωστόσο, ένα παιδί με εφόδια θα είναι πάντα πιο δυνατό και έτοιμο να αντιμετωπίσει τη ζωή. Χαρίστε στα παιδιά σας αυτό το δώρο! Προσπαθήστε να τα δείτε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά, αντιληφθείτε τις αδυναμίες τους και αναζητήστε βοήθεια και στήριξη σε σωστά και άρτια εκπαιδευμένους ειδικούς. Το όφελος για το παιδί αξίζει και τον κόπο και το χρόνο.

Και θυμηθείτε! Κάθε παιδί είναι αξιολάτρευτο και κάθε παιδικό χαμόγελο ανεκτίμητο ανεξάρτητα ποια είναι η διάγνωση πίσω από αυτό!!!

Καραχανίδη Ελένη,

Παιδίατρος- Ειδικευμένη σε διαταραχές Ομιλίας, Λόγου, Σίτισης.

Δημοκρατίας 34, Οβρυά Πατρών

Τηλ 2610 525474

E mail: [email protected]

Παιδιατρικό Ιατρείο "Καραχανίδη Ελένη"

Σχόλια

Well Being