Ανήμερα του Αγιαντωνιού

Το σκοτάδι έχει απλωθεί παντού. Εκεί, στους πρόποδες του μεγάλου βουνού που αγκαλιάζει την πόλη, η ατμόσφαιρα μυρίζει καμένο ξύλο και μυστήριο. Περίεργη και υγρή νύχτα. Το ρολόι στο γραφείο του αρχιμάστορα χτύπησε δώδεκα φορές. Από το βάθος της μεγάλης αίθουσας ακούστηκε μια φωνή.

… Μπείτε στην σειρά σας παρακαλώ. Σε λίγο ξεκινάμε… φώναξε από το μικρόφωνο ο τελετάρχης τζίτζικας. Φωνές, φασαρία, αναβρασμός. Να μπουν οι τελευταίες πινελιές. Να τσεκάρουν τους μηχανισμούς. Ανεβοκατεβαίνουν τα χέρια;; Γυρίζει  90^ο το κεφάλι;; Όλα έτοιμα. Φώτα. Μουσική. Παρε το ντόμινο και πάμε στο χορό για να χορέψουμε μαζί με .… Την παρέλαση ανοίγει ο τελετάρχης με την ατσαλάκωτη στολή του. Ακολουθεί ο φετινός βασιλιάς Καρνάβαλος, μισός βαμμένος λευκός και μισός μόνο φελιζόλ. Και έρχονται….. ο Αυτοκράτορας Μποκάσα, ο Διόνυσος και οι Κένταυροι, το καραβάκι της Πολιτιστικής, το Λιοντάρι της Νεμέας, ο Οδυσσέας μέσα στην αρχαία τριήρης, ο Βαρόνος Μινχάουζεν, ο Αλαντίν με τις Χίλιες και Μια Νύχτες. Στα αριστερά και στα δεξιά της διαδρομής ο πιερότος και ο κλόουν πάνω στο σκειτμπορντ, χειροκροτούν. Λίγο πιο κάτω οι μπάστακες παράτησαν κοντάρια και μουσικά όργανα, έβγαλαν τις μάσκες και πετούν χαρτοπόλεμο και σερπαντίνες. Η εύσωμη χορεύτρια αγκαλιάζει τον Πολύφημο και χορεύουν.

Ξαφνικά η μεγάλη σιδερένια πόρτα  ανοίγει και μια θάλασσα από χρώματα, μουτσούνες και μουσικές ξεχύνεται στους δρόμους της κοιμισμένης πόλης. Τα λιοντάρια της κεντρικής πλατείας κοιτάζουν τα φώτα στον εξώστη του θεάτρου που έχουν ανάψει. Οι δείκτες του άνθινου ρολογιού φωνάζουν στον κυματοθραύστη να πει στα κύματα, να σταματήσουν να τον χτυπούν για να μπορέσει να ακούσει.  Οι κένταυροι του Διόνυσου σκαρφαλώνουν στην κορυφή του μεγάλου βουνού. Ο Μποκάσα με τους ελέφαντες κατεβαίνει καμαρωτός την Γούναρη. Ο Μινχάουζεν παίζει κρυφτό στις πολεμίστρες του Κάστρου και  ο Οδυσσέας ετοιμάζεται να βουτήξει με την τριήρης στα παγωμένα νερά του λιμανιού. Πίσω από τις κουρτίνες των σπιτιών κρυφοκοιτάζουν οι « τρελοί» και οι ρομαντικοί αυτής της πόλης.

Πήρε να χαράξει. Σε λίγο οι πρώτες ακτίνες του ήλιου θα χαμογελάσουν στην πόλη του «Βασιλιά». Η σιδερένια πόρτα του συνεργείου ανοίγει διάπλατα. Όλα στην θέση τους. Λες και το προηγούμενο βράδυ τα πάντα κοιμήθηκαν… ύπνο βαθύ. Μόνο στην άκρη της μεγάλης αίθουσας, κάτω από το σπασμένο παράθυρο η εύσωμη χορεύτρια κρατάει ακόμα σφιχτά το χέρι του Πολύφημου.  Καλό Καρναβάλι!!