Ευωχίες πολιτικών

Πλανάται  ίσως το ερώτημα. Πρέπει να διασκεδάζουν οι Πολιτικοί εν ενεργεία, Βουλευτές Υπουργοί ή όχι; Η ευθεία απάντηση δεν ενδείκνυται. Η δημοσία διασκέδαση πρέπει να γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Π.χ. στις οικογενειακές ευχάριστες στιγμές φυσικά επιβάλλεται. Σε όμοιες των οικείων ή φίλων το ίδιο.  Σε σπουδαίες εθνικές εκδηλώσεις το ίδιον. Απ’ εκεί και πέρα όμως η επίδειξη χορευτικών δεξιοτήτων σε νυκτερινά κέντρα δεν είναι απολύτως ενδεδειγμένη, χωρίς να αποκλείεται.

Βασική προϋπόθεση για ανάλογην νυκτερινήν  χορευτικήν επίδειξην, είναι και το όλον κλίμα που επικρατεί στην χώραν.  Αυτήν την στιγμήν για την Ελλάδα είναι άκρως αντενδεδειγμένον, όταν ο Λαός  πένεται και δυστυχεί. Όταν τον  επιβαρύνουν με επαχθέστατους φόρους, όταν ψηφίζουν εν μια νυκτί εφαρμοστικούς Νόμους των Μνημονίων, προαπαιτούμενα για να πάρομεν 1 δις Ευρώ ενώ θα επιβαρυνθούμεν με πολλαπλάσια, όταν η Ελλάδα  κατακλύζεται από μεταναστευτικές και προσφυγικές ορδές, όταν υπάρχουν καθημερινώς χιλιάδες άτομα που προσέρχονται στα συσσίτια για ένα γεύμα το εικοσιτετράωρον, όταν υπάρχει πρωτοφανούς εκτάσεως ανεργία, όταν τα Ασφαλιστικά Ταμεία  είναι έτοιμα να  καταρρεύσουν λόγω ελλείψεως εισφορών,  όταν μισθοί και συντάξεις κατακρημνίζονται, όταν συνελόντι ειπείν το γενικόν κλίμα  είναι άκρως θλιβερόν και άχαρον και αδιόρατον.

Η κατάσταση αυτή δεν συνάδει με ωδές στα νυκτερινά κέντρα και χορούς, κατά προτίμησην ζεϊμπέκικου για τους Υπουργούς μας!!

Ανάλογες εκδηλώσεις δείχνουν απόλυτην αδιαφορίαν στο δράμα που βιώνει ο Λαός. Τηρώντας τα προσχήματα έπρεπε οι Υπουργοί να φαίνονται  ότι συμμετέχουν στο δράμα αυτό και όχι να χορεύουν παρουσία μάλιστα τηλεοπτικών συνεργείων για να προβάλλουν τις δεινότητες. Τα δεινά του Λαού  πρέπει να προβάλλονται και να επδιώκεται η απάλυνσή τους. Όταν δε οι Υπουργοί είναι απόλυτα ένοχοι στις νομοθετήσεις για το δράμα του Λαού ανάλογες εκδηλώσεις είμαι μάλλον κατακριτές αφού προσβάλλουν το συναίσθημα της οικονομικής εξαθλιώσεως. Διαπράττουν  μίαν δράσην την οποίαν το σύνολον δεν μπορεί να πράξει λόγω απολύτου οικονομικής δυσπραγίας. Μιλούν για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.

Στο παρελθόν είχαμε δραματικήν ομοίαν εκδήλωσην Υπουργού, ο οποίος χόρευε για επιτυχίαν  συμφωνίας με τούρκον ομόλογόν του. Και τι πανηγύριζε;; Το ότι υπέγραψε συμφωνίαν με την οποίαν για να κυκλοφορήσουν σχολικά βιβλία ιστορίας ή άλλα, πρέπει να υπάρχει επιτροπή από ΄Ελληνες και τούρκους συγγραφείς !!!!! Διανοείσθε τι σημαίνει αυτό το οποίον δυστυχώς δεν κατηργήθη από καμμίαν Κυβέρνησην;  Απόλυτην αδυναμίαν να γράψομεν την Ιστορίαν μας  και ταυτοχρόνως ποδοπάτησην της Ελληνικής Ιστορίας. Γι’ αυτό χάθηκε ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι Ήρωες από  τις διδασκαλίες των σχολείων.  Ιστορικόν έγκλημα.

Γιατί μένει ατιμώρητον;