Απόψε προβάλλεται στην Ν. Υόρκη, την Κυριακή στο Φεστιβάλ "Νύχτες Πρεμιέρας" στην Αθήνα και στις 2 Οκτωβρίου έρχεται στην Πάτρα

Ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά θρίλερ όλων των εποχών που εξελίχθηκε σε απόλυτο must και πολυσυζητημένο μπεστ σέλερ (κυκλοφορεί και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) «πέφτει» στα χέρια του εικονοκλάστη μετρ, Ντέιβιντ Φίντσερ.

Ο 52χρονος Αμερικανός σκηνοθέτης από το Ντένβερ του Κολοράντο, που μας χάρισε κάποιες από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες των τελευταίων δεκαετιών, υπεύθυνος για κλασικά πλέον κινηματογραφικά αριστουργήματα όπως το «Se7en», το «Fight Club», το «The Social Network» για την δημιουργία του facebook και το συγκινητικό φιλμ «Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» με τον Μπραντ Πιτ και την Κέιτ Μπλάνσετ, μας μεταφέρει γι’ ακόμη μια φορά στο δικό του μυστηριώδες και ελκυστικό σύμπαν που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους κινηματογραφικούς δημιουργούς της γενιάς του.

Η ταινία «Gone Girl - Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε» που εκτυλίσσεται σε μία μικρή φανταστική πόλη του Μιζούρι, το North Carthage, θα ανοίξει σήμερα Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014 το φετινό 52^ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης ενώ την προσεχή Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου θα είναι η ταινία λήξης του 20^ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου – Νύχτες Πρεμιέρας στην Αθήνα (μετά τις 19.30 στην αίθουσα Odeon Όπερα 1 στην οδό Ακαδημίας).

Ο Φίντσερ αυτή τη φορά, εκμεταλλευόμενος το μοναδικό ταλέντο των γοητευτικών ηθοποιών Μπεν Άφλεκ και Ρόζαμουντ Πάικ, μας οδηγεί σε μια άγρια διαδρομή που εξερευνά τη σύγχρονη κουλτούρα των media και της ενημέρωσης αλλά βουτάει την ίδια στιγμή, βαθιά, στα πιο σκοτεινά μέρη των ανθρώπινων σχέσεων και του γάμου – εκεί, όπου η μαύρη κωμωδία αντλεί τη θεματολογία της μέσα από κάλπικες υποσχέσεις και αναπόφευκτες πλάνες.

Το ζευγάρι που συναντάμε στο επίκεντρο των γεγονότων – ο πρώην Νεοϋορκέζος συγγραφέας Νικ Νταν με το αλλοτινό κουλ κορίτσι και γυναίκα του πλέον, Έιμι, που μετακόμισαν πρόσφατα στις μεσοδυτικές πολιτείες -  έχουν όλες τις περγαμηνές και τα φόντα να αποτελέσουν το τέλειο δείγμα σύγχρονης συζυγικής ευτυχίας και γαλήνης. Όμως εντελώς ξαφνικά, η Έιμι εξαφανίζεται κατά την ημέρα της 5ης επετείου του γάμου τους, αφήνοντας να φανούν οι πρώτες ρωγμές στη σχέση και αποκαλύπτοντας σταδιακά έναν λαβύρινθο σκοτεινών σημείων και μυστικών που επισκιάζουν την επιφάνεια της καλογυαλισμένης τους, επίπλαστης, ευτυχίας.

Ο Νικ μετατρέπεται σε βασικό ύποπτο της εξαφάνισης, με ένα πέπλο μυστηρίου να καλύπτει την αλλόκοτη συμπεριφορά του. Η Έιμι γίνεται αντικείμενο φρενίτιδας για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία την αναζητούν - ζωντανή ή νεκρή, δεν έχει σημασία – προκειμένου να ταΐσουν τα μάτια του, διψασμένου για αποκαλύψεις, αδηφάγου κοινού.

Όπως ο Νικ και η Έιμι προσωποποιούν την πεμπτουσία του ρομαντικού ζεύγους, έτσι και η εξαφάνιση της Έιμι έχει όλα τα σημάδια ενός εμβληματικού αμερικανικού εγκλήματος. Μόνο που, πολύ σύντομα, η περίφημη εξαφάνιση μετατρέπεται σε δωμάτιο με καθρέφτες, όπου τα δελεαστικά και άγρια μυστικά οδηγούν σε νέα, πιο ελκυστικά και πιο επικίνδυνα πάθη. Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται είναι πολλές φορές σοκαριστικά και γεμάτα επιπλοκές, όμως τα σημαντικά ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από τις πιο ανεξέλεγκτες εξελίξεις είναι τα πλέον προφανή: Ποιος είναι τελικά ο Νικ; Ποια είναι η Έιμι; Πόσοι από εμάς είμαστε παγιδευμένοι σε ανθρώπινες σχέσεις χτισμένες σε σαθρές και επισφαλείς βάσεις ψέματος, υποκρισίας και προκάλυψης;

Μετά τη δημοσίευσή του, το 2012, το βιβλίο της Τζίλιαν Φλιν με τίτλο «Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε», δεν άργησε καθόλου να μετατραπεί σε ένα λογοτεχνικό φαινόμενο, ένα ιδιαίτερα δημοφιλές, με ασταμάτητη κυκλοφορία, αγωνιώδες μπεστ σέλερ που κρατάει τον θεατή απορροφημένο στις σελίδες του. Επίσης μετατράπηκε σε απόλυτο θέμα συζήτησης, του λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού κόσμου, αναγκάζοντας ακόμη και τους μη παραδοσιακούς αναγνώστες να ασχοληθούν με τη μυστηριώδη εξέλιξη της ανθρώπινης, κατά τα άλλα, ιστορίας του.

Φυσικά, το βιβλίο δεν επαινέθηκε μόνο για τους τόνους αδιάκοπου σασπένς που αφειδώς παρέχει αλλά για την αφηγηματική εφευρετικότητα και την προθυμία του να προσεγγίσει τα πιο σκοτεινά βάθη της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Την ίδια στιγμή αποθεώθηκε και για την ανατρεπτική οπτική του αναφορικά σε θέματα γάμου - κτητικότητας,  δημόσιας - ιδιωτικής ζωής και αλήθειας – ψέματος.

Το μυθιστόρημα, παρότι ξεκάθαρα κινηματογραφικό και συναρπαστικό, έκρυβε στις σελίδες του πολλές ισχυρές φωνές και μπόλικα επικίνδυνα σημεία - για την περίπτωση της κινηματογραφικής του προσαρμογής - οπότε ο μόνος ικανός άνθρωπος να το μετατρέψει σε κινηματογραφικό σενάριο δεν ήταν άλλος από την ίδια τη συγγραφέα, Τζίλιαν Φλιν.

Ευτυχώς για όλους, η ίδια δέχτηκε να το κάνει και κατάφερε να παραδώσει ένα σενάριο που να στραγγίζει την δεξιοτεχνική απεικόνιση του βαθύτατα εσωτερικού μυθιστορήματος, διατηρώντας ανέπαφη την ουσία και την υπέροχη ατμόσφαιρά του, σε ένα σφιχτοδεμένο κείμενο.

Αμέσως μετά, η Φλιν συνεργάστηκε με τον Ντέιβιντ Φίντσερ. Το «πάντρεμα» της ανεξάντλητης φαντασίας αλλά και της βαθιάς γνώσης της συγγραφέως, σε συνδυασμό με την ατμοσφαιρική αφήγηση του σπουδαίου κινηματογραφιστή, οδήγησαν σε ένα ισχυρό μείγμα ποτισμένο με το πιο ξεχωριστό κινηματογραφικό μαύρο χιούμορ που έχουμε συναντήσει.

«Ο Ντέιβιντ Φίντσερ ερμηνεύει τα γραφόμενα της Τζίλιαν και η Τζίλιαν λαμβάνει την ερμηνεία του και την ξαναμεταφέρει στο χαρτί. Κάπως έτσι ένιωθα όταν διάβαζα το σενάριο», αναφέρει ο πρωταγωνιστής, Μπεν Άφλεκ και συμπληρώνει: «Μέσα από αυτή τη διαδικασία, νιώθεις να προστίθεται ακόμη μεγαλύτερη οξύνοια στο περιεχόμενο, ακόμη περισσότερο σαρδόνιο χιούμορ καθώς επίσης και πολύ περισσότερες βασικές, ακρογωνιαίες, διαπιστώσεις. Είναι “τόσο Φίντσερ” το συγκεκριμένο πρότζεκτ που μπορεί να είναι ταυτόχρονα αναζωογονητικό και φοβερά αστείο», ανέφερε η συγγραφέας.

Ο δυο φορές υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης, από την πλευρά του, φαίνεται ότι στο πρόσωπο της συγγραφέως βρήκε μια συνεργάτιδα που μπορούσε να εμπιστευτεί σε απόλυτο βαθμό. «Απόλαυσα φοβερά τη συνεργασία μου με την Τζίλιαν», δηλώνει χαρακτηριστικά.

«Είναι τόσο εργατική και επιμελής! Δεν είναι από αυτούς τους ανθρώπους που εξανίστανται, εκτρέπονται ή θολώνουν με την παραμικρή αντίρρηση ή δυσκολία. Θα θυσιάσει την οργή και τον εγωισμό της για ν’ ακούσει και μια διαφορετική εκδοχή. Τη σέβομαι και την εκτιμώ απεριόριστα, όχι μόνο για την επαγγελματική της ηθική αλλά και για τον τρόπο που γράφει… σαν ένας θεατής που κάθεται στη δεύτερη σειρά και που σκύβει επίμονα προς τα μπρος – σε σημείο που νομίζεις πως θα πηδήξει στην πρώτη σειρά – καταναλώνοντας μανιωδώς ποπ κορν.»

Ένα σημαντικό κατόρθωμα του Φίντσερ στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι κατάφερε να χρησιμοποιήσει το εκκολαπτόμενο και υποβόσκον χιούμορ του κειμένου σαν ένα είδος σκοτεινής μυστική συνταγής, που εμποτίζει τα οπτικά συστατικά και τις ερμηνείες: «Οι άνθρωποι γελάνε και διασκεδάζουν στο σινεμά όταν βλέπουν κάτι αληθινό», αναφέρει σχετικά, «αυτό είναι που τους απελευθερώνει από το καβούκι τους, όταν κλείνονται μέσα σε μια θεοσκότεινη αίθουσα. Αν επιλέξεις τους κατάλληλους ανθρώπους για να κουβαλήσουν το μήνυμα – και τους ενθαρρύνεις να ανακαλύψουν την ανθρώπινη διάσταση σε όλο αυτό – τότε μόνο μπορείς να “φυτέψεις” τη ζωή σε ένα πρότζεκτ».

Όσο για την επιλογή του 42χρονου ηθοποιού και σκηνοθέτη Άφλεκ (Επιχείρηση Argo), o Nτέιβιντ Φίντσερ τόνισε πως «η επιλογή του καστ μιας ταινίας είναι παρόμοια διαδικασία με το να διαλέγεις παίκτες για μια ομάδα μπάσκετ. Στη δική μας περίπτωση, ας πούμε πως ο Μπεν Άφλεκ είναι ο πλέι μέικερ (πόιντ γκαρντ).

Οφείλει να τροφοδοτεί την πλοκή. Στο βιβλίο η ροή είναι περισσότερο του στιλ “είπε εκείνη” και “είπε αυτός”, ενώ στην ταινία η εξέλιξη δίνεται από γεγονότα που έχουν βιώσει οι ήρωες. Είναι κάπως πιο υποκειμενικό. Δεν έχεις τις λέξεις μπροστά σου να σου δηλώσουν τα πάντα, οπότε πρέπει ο ηθοποιός να είναι φοβερά επιδέξιος. Είναι σαν ένα τρισδιάστατο σκάκι».

Ο Φίντσερ ένιωθε επίσης ότι ο Άφλεκ έχει μια συγγένεια με τον άνθρωπο που απορροφάται, καλώς ή κακώς, στη δίνη της μανιώδους δημοσιότητας.

«Προφανώς ο Μπεν είχε το κουράγιο να το αντιμετωπίσει. Υπήρχε όμως και κάτι άλλο αδιευκρίνιστο πάνω του… Ίσως το χαμόγελό του. Ο Νικ σε κάποια φάση πρέπει να πάει και να σταθεί μπροστά στην αφίσα της εξαφανισμένης του γυναίκας και να χαμογελάσει για τους φωτογράφους. Έπρεπε να βρω κάποιον που να μπορεί να αποδώσει την αντίδραση αυτή με πονηριά αλλά και με γοητεία.»

Καταλήγει συμπληρώνοντας: «Έχω την εντύπωση πως οι περισσότεροι ηθοποιοί κάνουν τις επιλογές τους προσπαθώντας να αποφύγουν καταστάσεις σαν αυτή στην οποία έμπλεξε ο δύσμοιρος Νικ. Όμως ο Μπεν είναι πανέξυπνος και με υπέροχο χιούμορ που τον βοήθησε να μάθει πώς να διαχειριστεί τη δημόσια εικόνα του Νικ. Φυσικά, όσο η ταινία εξελίσσεται, βλέπουμε ότι προοδεύει και ο ίδιος σε αυτό, προς το στάδιο της απόλυτης ολοκλήρωσης. Αντιλαμβανόταν πλέον τις λεπτές αποχρώσεις των μεταβολών και έγινε ένα με τον παραλογισμό της κατάστασης».

Η ταινία θα βγει στις Αμερικάνικες αίθουσες στις 3 Οκτωβρίου 2014 ενώ ήδη μεγάλα έντυπα και εφημερίδες του εξωτερικού όπως η εφημερίδα New York Times έχουν αρχίσει να δημοσιεύουν κριτικές με θετικά κυρίως σχόλια. Μεταξύ των παραγωγών είναι και η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Ρις Γουίδερσπουν.

Παίζουν ακόμα ο Νιλ Πάτρικ Χάρις και οι Τάιλερ Πέρι, Έμιλι Ραταϊκόφσκι.

*Στις Ελληνικές αίθουσες «Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε» θα βγει στις 2 Οκτωβρίου 2014, σε διανομή από την εταιρεία Odeon και αναμένεται να έρθει για προβολή και στην Πάτρα, στα Ster Cinemas, στη Βέσο Μάρε όπου ήδη προβάλλεται και το σχετικό τρέιλερ.

Επιμέλεια - Τ. ΜΑΡΤΑΤΟΣ