Έρχεται η αξιόλογη συγγραφέας Μάρω Δούκα στο Πολύεδρο της Πάτρας

Η γνωστή και πολυδιαβασμένη Χανιώτισσα στην καταγωγή συγγραφέας Μάρω Δούκα, αναμένεται να έρθει στην Πάτρα, στο Πολύεδρο της οδού Κανακάρη 147 στις 17 Οκτωβρίου 2014, στις 20.30 για να παρουσιάσει το νέο της βιβλίο με τίτλο «Έλα να πούμε Ψέματα» που κυκλοφορεί αυτό το διάστημα από τις εκδόσεις Πατάκη.

Η Μάρω Δούκα όπως έγραψε η εφημερίδα «Τα Νέα», τέσσερα χρόνια μετά το μυθιστόρημά της «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ» που εστίασε στα τέλη του 1944 και του 1945 και στην εντυπωσιακή συνεργασία Άγγλων και Γερμανών στα κατεχόμενα Χανιά, επιστρέφει με το «Έλα να πούμε ψέματα», που αποτελεί το τρίτο μέρος μίας άτυπης τριλογίας.

Η Κρητικιά συγγραφέας είναι εδώ και πολύ καιρό στις συνειδήσεις του κόσμου των γραμμάτων και του συνόλου των αναγνωστών, μία από τις σημαντικότερες φωνές στην Ελληνική λογοτεχνία των τελευταίων δεκαετιών ενώ έχει αποδείξει ότι αναζητά την λογοτεχνική της έκφραση ανάμεσα «στις γραμμές του μύθου και της Ιστορίας».

Αξίζει να θυμίσουμε πως ταυτόχρονα με την ολοκλήρωση της λογοτεχνικής αυτής τριλογίας, επιχείρησε και ένα άλλου είδους βήμα, ανάλογο του οποίου δεν είχε ποτέ έως τώρα πραγματοποιήσει. Συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της παράταξης «Ανοιχτή Πόλη» του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, που διεκδίκησε τη δημαρχία της Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ, στις εκλογές του περασμένου Μαίου.

Όπως αναφέρει σε ανάρτηση της στο σάιτ tospirto.net, η δημοσιογράφος Λήδα Πιμπλή, δέκα χρόνια συμπληρώθηκαν από την κυκλοφορία του πρώτου τόμου της μυθιστορηματικής τριλογίας «Στις γραμμές του μύθου και της ιστορίας», με τίτλο «Αθώοι και φταίχτες». Μάλιστα για το μυθιστόρημά της αυτό τιμήθηκε αφενός μεν με το Βραβείο Πεζογραφίας «Κώστα Ουράνη» της Ακαδημίας Αθηνών, αφετέρου δε με το Βραβείο Balkanika (2005).

Σε αυτό το βιβλίο η Μάρω Δούκα επιχείρησε για πρώτη φορά να ξετυλίξει το κουβάρι των γεγονότων που συνέβησαν στην Κρήτη τους τελευταίους μήνες της Γερμανικής κατοχής του νησιού, μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής από την ηπειρωτική Ελλάδα.

Το εγχείρημα, όπως ήταν φυσικό, παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα –τα ιστορικά γεγονότα είναι μόνο μερικώς καταγεγραμμένα, το μυστήριο που καλύπτει τη δράση ορισμένων ανθρώπων προστατεύεται ακόμα από την κλειστή κοινωνία του νησιού που δεν επιθυμεί τη διατάραξη του status quo.

Προς τιμή της, η Δούκα δεν θέλησε να «τακτοποιήσει» την ιστορία, όπως επισημαίνει η Λήδα Πιμπλή στο άρθρο της. Η βοή των γεγονότων δεν τιθασεύτηκε σε ένα μουρμούρισμα για να καλύψει τα κενά της μυθοπλασίας, όπως συνηθίζεται στα ιστορικά μυθιστορήματα που κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια τα βιβλιοπωλεία. Αντίθετα, πρόσωπα και καταστάσεις αιωρούνται σαν «ξέφτια» τα οποία σκαλώνουν στα παρακλάδια της αφήγησης, μπερδεύοντας την πλοκή, προκαλώντας ένα αίσθημα διαρκούς ανησυχίας στον αναγνώστη.

Στο «Έλα να πούμε ψέματα» οι κεντρικοί ήρωες της Δούκα διασταυρώνονται ξανά στα Χανιά της τελευταίας διετίας. Οι παλιοί λογαριασμοί παραμένουν ανοιχτοί, τα ερωτηματικά παραμένουν ακόμα αναπάντητα. Κάποιοι θα βολευτούν με τα ψέματα και κάποιοι άλλοι θα συνεχίσουν να αναζητούν την αλήθεια. Όμως, τελευταία λέξη δεν θα υπάρξει ούτε κι εδώ. Η αφήγηση μένει «ανοιχτή», προσκαλώντας τον κάθε αναγνώστη να συμπληρώσει τα κενά, να ερμηνεύσει, να αποδώσει το δίκαιο ή το άδικο.

Η Μάρω Δούκα έχει γεννηθεί το 1947 στα Χανιά και από το 1966 είναι μόνιμος κάτοικος της Αθήνας. Είναι απόφοιτος του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης για το συγγραφικό έργο της «Η αρχαία σκουριά», βιβλίο που θεωρείται από τα πιο επιτυχημένα της.

Όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Ένα να Πούμε Ψέματα», «απ' τον Νοέμβριο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013 στα Χανιά, στον κύκλο των εποχών και στους κύκλους του χρόνου, του περασμένου, που επιμένει, και του σημερινού, που τον υποδύεται, τον μελετά, συνομιλεί μαζί του, εκ νέου διατυπώνει αλλά και διαβρωτικά υπονομεύει.
Η Ελεονόρα και ο δίδυμος αδελφός της ο Πανάρης. Η Αναστασία και ο μοναχογιός της ο Ιδομενέας. Οι τέσσερις τους χιαστί, ταυτόχρονα αφηγητές και αφηγημένοι, αγκαζέ με το άγραφο, με το σήμερα βαρύ στους ώμους.

Ο Πανάρης με τα αδιέξοδα χαρτιά του. Ο Ιδομενέας με τα κιτάπια του πατέρα του. Η Αναστασία με τα χαντάκια του μυαλού της. Η Ελεονόρα με το διήγημα της μάνας της.
Από τον Χέγκελ και τον Μπακούνιν στον Μαρξ και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Και από την επανάσταση του 1848 στο Παρίσι στους πολιορκημένους του Δημοκρατικού Στρατού, εκατό χρόνια αργότερα, στο φαράγγι της Σαμαριάς. Και από την επίσημη έναρξη του εμφυλίου στην Κρήτη, Απρίλιο του 1947, στη δικτατορία των συνταγματαρχών, είκοσι χρόνια αργότερα, Απρίλιο του 1967.

Με την επικαιρότητα μουδιασμένη και την πραγματικότητα υπόγεια να βράζει, το Έλα να πούμε ψέματα, στις γραμμές του μύθου και της ιστορίας, θα μπορούσε να διαβαστεί και ως μια δοκιμή της έκτακτης ανάγκης να δούμε αλλιώς τον κόσμο, να τον μαγέψουμε, κεφάτοι, λυτρωμένοι, να πάμε παραπέρα...».

Επιμέλεια - Τ. ΜΑΡΤΑΤΟΣ