Το Ελληνικό ντοκιμαντέρ "Ο Τρίτος Τάκης" της Κατερίνας Πατρώνη προβάλλεται απόψε στον 'Ιανό"

Συνεχίζονται και το 2014 οι προβολές Ελληνικών ντοκιμαντέρ τα βράδια της Πέμπτης στην Αθήνα. Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και το βιβλιοπωλείο – πολιτιστικός πολυχώρος «Ιανός», σε συνεργασία με την Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ προτείνουν κάθε Πέμπτη, ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ, καλύπτοντας συνολικά ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας.

Το ντοκιμαντέρ «Ο Τρίτος Τάκης» σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Πατρώνη, θα προβληθεί σήμερα Πέμπτη 9 Ιανουαρίου στις 22:30 στον Ιανό (Σταδίου 24) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Η Κατερίνα Πατρώνη έχει σπουδάσει κοινωνιολογία και στη συνέχεια σκηνοθεσία στη σχολή Χατζίκου, τεχνική κινηματογράφου στο London International Film School και σκηνοθεσία στο National Film and TV School.

Σκοπός της όλης πρωτοβουλίας προβολής Ελληνικών φιλμ ντοκιμαντέρ, είναι η ανάδειξη της σημασίας του ντοκιμαντέρ, αφού αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης κινηματογραφίας και ένα μέσο αποτύπωσης του πραγματικού κόσμου.

Ο κάθε δημιουργός χρησιμοποιεί την  πραγματικότητα ως πρώτη ύλη, καταγράφοντάς την χωρίς  υπερβολές, δίνοντας τη δυνατότητα στο θεατή να ενημερωθεί για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, να προβληματιστεί και να διδαχθεί από το παρελθόν, χρησιμοποιώντας τη γνώση που αποκτά, για να βελτιώσει το μέλλον του. Ο τέταρτος κύκλος του Ιανουαρίου 2014 που εγκαινιάζεται σήμερα, αποτελεί τη θεματική ενότητα: οι τόποι δίπλα μας. Η είσοδος σε όλες τις προβολές είναι ελεύθερη.

Το ντοκιμαντέρ, «Ο Τρίτος Τάκης» (Ο τόπος της δημιουργίας) σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Πατρώνη, μας ταξιδεύει στην περιπέτεια της δημιουργίας ενός πίνακα και μιας φιλίας.

Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάϊο, ο Γιώργος Ρόρρης ζωγραφίζει το «Πορτραίτο του Τάκη Πιτσελά με πορτοκαλί γραβάτα». Εκεί, μέσα στο εργαστήριο, πίσω από τα κλειστά παράθυρα, κάτω από το φως των προβολέων, μπροστά από τους παλιούς τοίχους, από τον χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης.

Το ντοκιμαντέρ «Ο τρίτος Τάκης» μας ανοίγει την πόρτα στη κρυφή ζωή του εργαστηρίου του Γιώργου Ρόρρη, στην αγωνία της δημιουργίας και της αμφιβολίας, στη ζωγραφική πράξη, στη σχέση μοντέλου και ζωγράφου, στις εντάσεις, τις σιωπές, τους δισταγμούς, την καθημερινότητα, σε μια περιπέτεια φιλίας και τρυφερότητας, απογοήτευσης και ενθουσιασμού, επίπονης εργασίας και βαθειάς ανθρώπινης σχέσης.

ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΡΩΤΗ ΥΛΗ (Ο τόπος της απόρριψης) σε σκηνοθεσία Χρήστου Καρακέπελη, 2012, Διάρκ. 78’, στις 16/1/2014, στις 22.30.

Επτά συλλέκτες scrap ταΐζουν με φτηνή πρώτη ύλη τα καμίνια των χαλυβουργιών, πλουτίζουν μια αλυσίδα μεσαζόντων, κρατούν το πάθος του κόσμου για την παραγωγή αγαθών άσβεστο. Για αυτά, κερδίζουν ένα πιάτο φαί και γίνονται εφήμεροι θεατές μιας μεγαλούπολης που διογκώνεται αδιάκοπα γύρω τους.

Πέμπτη 23/1 στις 22:30

Προβολή του ντοκιμαντέρ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΑΜΝΗΣΙΑΣ (ο τόπος της μνήμης) σε σκηνοθεσία Στέλλας Θεοδωράκη, 2002, Διάρκ. 104’.

Μια γυναίκα ανακαλύπτει κάποιες ξεχασμένες ταινίες σούπερ οκτώ σε μια περίοδο προσωπικών απωλειών που συμπίπτει με την οικονομική κρίση. Το άδειασμα των προσωπικών χώρων συμπίπτει με το «άδειασμα» των χώρων μέσα στην πόλη.

Πέμπτη 30/1 στις 22:30

Προβολή του ντοκιμαντέρ ΠΥΛΑ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ (Ο (ου)τόπος της συνύπαρξης) σε σκηνοθεσία του Ηλία Δημητρίου, 2003, Διάρκ 52'.

Το ντοκιμαντέρ έχει σκοπό να εξερευνήσει τις ριψοκίνδυνες ζωές των ανθρώπων που ζουν στο επίφοβο περιβάλλον της «νεκρής ζώνης». Ανέκαθεν αναρωτιόμουν αν η Πύλα αποτελεί παράδειγμα ειρηνικής συνύπαρξης, όπως οι ελληνοκυπριακές αρχές ισχυρίζονται.

Στην Πύλα, η εκκλησία και το τζαμί είναι δίπλα-δίπλα. Ή μήπως το ένα προσπαθεί να παρεμποδίσει τη λειτουργία του άλλου; Η φωνή του χότζα γίνεται ένα με τη φωνή του παπά. Ή μήπως ο ένας προσπαθεί να υπερκαλύψει τον άλλον; Η Πύλα, ως το μοναδικό ετερόκλιτο χωριό, είναι είδος προς εξαφάνιση στην Κύπρο.

Το 1974 χωρίστηκε όλη η Κύπρος… Όντως όλη; Ένα χωριό παρέμεινε εκτός αυτής της διαίρεσης, με τίμημα να βρίσκεται οριοθετημένο στη μέση του πουθενά, υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών. Η ζωή εκεί, όπως και σε όλα τα ασταθή οικολογικά περιβάλλοντα, δεν είναι καθόλου εύκολη για αυτούς που ζουν στη "Νεκρή Ζώνη". Ξαφνικά, τον Απρίλιο του 2003, τα σύνορα της Κύπρου άνοιξαν και οι άνθρωποι άρχισαν να περνούν από το ένα μέρος στο άλλο.