Η ετυμολογία της Αμοργού

Φαίνεται λίγο περίεργο το σημερινό σημείωμα, αλλά προήλθε από Πατρινό και καλόν είναι να δοθεί ενημερωτική απάντηση. Κατά τη ημερίδα της 3ηςΜαρτίου στην αίθουσα της Βιβλιοθήκης Πατρών ομιλητής ήταν ο Ελευθέριος Πολυκρέτης με θέμα «η Αμοργός στην Λαογραφία μας». Μετά το τέλος της ομιλίας, ο Πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών Δυτικής Ελλάδος κ. Λ. Μαργαρίτης ρώτησε τον ομιλητή πόθεν ετυμολογείται η λέξη Αμοργός. Έδωσε την δική του απάντηση. Συμφώνως με τον μέγα ετυμολόγο Πέτρο Αλεξιάδη υπάρχουν δύο κυρίως απόψεις ως προς την ετυμολογία της Αμοργού. Η πρώτη ότι προέρχεται από ετεροίωση  από το αμέργω = δρέπω, κόβω, αναδύομαι, που παράγεται από την ιαπετική ρίζα merg = βουτάω, βυθίζομαι, με στερητικό α, και δίνει την έννοια αναδύομαι, όπως το λατινικό  emergο. Συνεπώς, Αμοργός = η αναδυθείσα. Η άλλη, ότι προέρχεται από το αμέλγω =  αρμέγω,εκθλίβω, βυ- ζαίνω,  εκμυζώ, που παράγεται από την ρίζα melg, με ευφωνικό α, απ' όπου και το γερμανικό Milch, το αγγλικό milk, (γάλα) κ.λπ., οπότε  Αμολγός > Αμοργός, η α- ποστραγγίστρια,  αυτή που συνθλίβει!

Η πρώτη άποψη θεωρείται η επικρατέστερη.

Οι κατά καιρούς  και από διαφόρους εκφρασθείσες απόψεις περί του ετύμου,  ότι παράγεται από το αμόργη = κατακάθι του ελαιολάδου, μούργα  και λοιπές άλλες,  δεν κρίνονται βάσιμες. Με την σύντομη αυτή αναφορά θέλομε να καλύψομε  το κενό, που προήλθε από Πατρινούς  συμπατριώτες μας προς ενημέρωσή τους, αλλά  και κάθε άλλον που έχει όμοια ενδιαφέροντα.