Γιατί θυμώνει ο λαός;

Γιατί αλήθεια θυμώνει ο λαός;

Γιατί οργίζεται η κοινωνία με την απειλή της οργής της να πλανιέται σαν φάντασμα πάνω από τη χώρα;

Γιατί φτωχαίνει και ταπεινώνεται μόνον;

Γιατί βλέπει το μέλλον των παιδιών του σκοτεινό και αβέβαιο και την νέα μετανάστευση τραγική λύση ανάγκης;

Γιατί τα ναρκωτικά και η πορνεία καιροφυλακτούν και σαρκάζουν;

Η μήπως γιατί έτσι βγάζει από την καμπούρα του και κάποιες δικές του ενοχές. τότε που λίγο πολύ και ο ίδιος εκμαυλίστηκε από τις Κίρκες της αλόγιστης καλοπέρασης  και του εύκολου πλουτισμού, χωρίς και να έχει αποτοξινωθεί ακόμα;

Περισσότερο όμως απ’ όλους ο λαός οργίζεται γιατί τον κοροϊδεύουν και τον εξαπατούν ακόμα.

Γιατί ενώ του έχουν περικόψει το ισχνό μεροκάματο, τη σύνταξη και την περηφάνια, κάποιοι άλλοι που χυδαία και παράνομα πλούτισαν μέσα στην παρακμή, συνεχίζουν ανέμελοι, ατιμώρητοι και σχεδόν προστατευμένοι να απολαμβάνουν την χλιδή τους πάνω στα ερείπια της καθημαγμένης πατρίδας και συνεχίζουν ακάθεκτοι την θεάρεστη πολιτική τους καριέρα.

Γιατί κανένας πολιτικός η πολίτης απατεώνας δεν μπήκε ακόμα στη φυλακή.

Όχι για την εκδίκηση, αλλά για την δικαιοσύνη.

Μήπως και δυναμώσουν οι αντοχές για τα πιο δύσκολα που έρχονται, βλέποντας  πως κάτι επιτέλους αλλάζει στον τόπο μας.

Γι’ αυτό θυμώνει και αγριεύεται ο λαός.

Γιατί τον προσβάλλουν στο φιλότιμο,  στα δικαιώματά και στην αξιοπρέπεια του.

Ας την αφουγκραστούν λοιπόν  την σιωπηλή απόγνωση της κραυγής του οι κρατούντες και κυρίως η κυβέρνηση.

Ας την αφουγκραστούν όσο είναι καιρός πριν πολλά γίνουν ανεξέλεγκτα.

Πριν μπούμε σε βαθύ σκοτάδι και γίνει το ξημέρωμα ευχή και όχι ελπίδα.