Ρήγα Φεραίου: Πάνω κάτω στον πεζόδρομο που έκανε την πόλη άνω- κάτω

Οι παλαιότεροι Πατρινοί το λένε με περηφάνια. Στην Πάτρα δε χάνεσαι ποτέ! Αιτία ο παλαιός πολεοδομικός σχεδιασμός, οι κάθετοι δρόμοι που οδηγούν κατευθείαν στην θάλασσα.

Οι νεότεροι απλά το χαίρονται τρέχοντας να καλυφθούν όταν βρέχει στα στέγαστρα των κτιρίων, ειδικά κατασκευασμένα για αυτή την περίπτωση. Τουλάχιστον έτσι ήταν πριν λίγο καιρό. Γιατί… ξαφνικά μας προέκυψε πεζόδρομος και όλα μαζεύτηκαν εκεί. Μαζί και ο κόσμος λες και ξέμεινε από την μέρα των εγκαινίων. Τώρα πια στην Πάτρα όχι μόνο δύσκολα χάνεσαι αλλά «βρίσκεσαι» και πανεύκολα. Κατάλαβα επιτέλους  γιατί η Πλατεία Γεωργίου γέρνει. Για να σε πηγαίνει κατευθείαν  στο πεζόδρομο…

Έτσι η Πάτρα μας μαζί με τους μισθούς, τα μεροκάματα και τις συντάξεις μίκρυνε και σαν πόλη. Ο αστικός ιστός περιορίσθηκε σε ένα δρόμο. Πάει πια ο καιρός που συνενοούμασταν για να βρούμε κάποιον. Τώρα απλά κατεβαίνεις στον πεζόδρομο και ίσως να βρεις και το χαμένο σου αδελφό. Ο Ερυθρός Σταυρός δεν κάνει πια αναζητήσεις και η Νικολούλη κινείται στην Πάτρα μήπως ανακαλύψει καμιά ιστορία για την εκπομπή της.

Γύρισε ο κόσμος ανάποδα με αυτό  τον πεζόδρομο. Διασαλεύτηκε η τάξη των πραγμάτων. Πού ακούστηκε παιδιά και γονείς να είναι αναγκασμένοι να συχνάζουν  στο ίδιο μέρος! Γεφυρώθηκε το χάσμα των γενεών. Δεν θέλει και πολύ για ν` αρχίσουμε να κυκλοφορούμε μεταμφιεσμένοι και εκτός περιόδου καρναβαλιού. Βαριέσαι να χαιρετάς το ίδιο άτομο 5-6 φορές την ημέρα. Άλλωστε, τι να πεις κάθε φορά; Πως δεν υπάρχουν λεφτά και ότι οι πολιτικοί είναι κλέφτες;

Το μέτρο χάθηκε με αυτό τον πεζόδρομο. Αλλά δεν θα προτείνω να επανέλθει. Λαός της υπερβολής είμαστε, ας του δώσουμε να καταλάβει. Προτείνω λοιπόν τα εξής:

1.Κίνητρα για να μαζεύεται ΟΛΟΣ ο κόσμος στον πεζόδρομο. Ο Δήμος κάνει ήδη όλες ανεξαιρέτως τις εκδηλώσεις εκεί. Αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζονται και οι υποδομές. Να φτιαχτούνε  3-4 επιδοτούμενα καφενεία παλαιάς κοπής για να μεταφερθούνε και οι ηλικιωμένοι θαμώνες που έχουν ξεμείνει στις γειτονιές. Θέλουμε άλλωστε τις εμπειρίες τους για την νέα ισχυρή Ελλάδα που θυμίζει ολοένα την δεκαετία του ΄50. (Πρόγραμμα του δήμου: Όλα για τον πεζόδρομο)

2. Oι καταστηματάρχες των άλλων δρόμων να ψωνίζουν υποχρεωτικά από τον πεζόδρομο. Απαγορεύεται δε να κλείσουν τα μαγαζιά τους γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν θα είναι το ντεκόρ των επιτυχημένων. Η αστυνομία να κάνει περιπολία!! στους υπολοίπους δρόμους. Όποιον βρίσκει να τον συλλαμβάνει και να τον μεταφέρει αμέσως στον πεζόδρομο. Γιατί, ποιός είσαι ρε φίλε; Υπάρχει Ρήγα Φεραίου και κυκλοφορείς Κανακάρη και Υψηλάντου; Kάτι κρύβεις!

3.θα ήταν καλό να οριστεί δακτύλιος  και να κυκλοφορεί κάθε μέρα ένα δημοτικό διαμέρισμα στον πεζόδρομο. Θα μπορέσουν να γνωριστούν και οι γείτονες καλύτερα. Αυτοί που μένουν στον ίδιο δρόμο και δεν έχουν ανταλλάξει ούτε καλημέρα.( Πρόγραμμα : ο πεζόδρομος μας φέρνει πιο κοντά)

4.Μαζί με το δάσος των τραπεζοκαθισμάτων θα ήταν καλό να φυτευτεί και ένας πλάτανος κάπου στην μέση του πεζόδρομου. Έτσι, για να έχουμε και την αίσθηση της παλιάς κοινότητας. Κάτω από αυτόν να γίνονται και τα δημοτικά συμβούλια. Έτσι οι θαμώνες των παρακείμενων καφενείων θα παρακολουθούν θέλοντας και μη τις συνεδριάσεις. Άλλωστε πιο καφενείο από ότι γίνεται σε αυτές δεν πρόκειται να υπάρξει.

Αφήνω το θέμα ανοικτό και για τις δικές σας προτάσεις. Όσους δε συνεχίσουν να κυκλοφορούν εκτός του νέο δακτυλίου, τους αφήνω στην περιφρόνησή σας…

YΓ: To Το κείμενό είναι γραμμένο με χιούμορ. Άμοιροι  επαγγελματίες των πέριξ δρόμων (Ειρήνη, Γιάννη κ.α.), τι σας ξημέρωσε…