Όταν το ξεπούλημα, βαφτίζεται ανάπτυξη...

Η περίπτωση του υφυπουργού Φούχτελ είναι μεταξύ άλλων το πιο εκκωφαντικό κρούσμα ωμής παρέμβασης στο εσωτερικό της χώρας μας.

Ο Γερμανός πολιτικός συνοδευόμενος πάντα από την ενδεδειγμένη εγχώρια κυβερνητική κουστωδία δεν διστάζει σε κάθε δημόσια τοποθέτηση του να καταφέρεται εις βάρος των Ελλήνων,άλλοτε λέγοντας τους τεμπέληδες και άλλοτε αναποτελεσματικούς. Ποιά όμως αδήριτη ανάγκη έχει υποχρεώσει ένα μέλος της γερμανικής κυβέρνησης να κατοικοεδρεύει πλέον μόνιμα στην ελληνική συμπρωτεύουσα,την Θεσσαλονίκη;

Σ'αυτό το ερώτημα φαίνεται πως μας διαφωτίζουν αποκαλυπτικά δημοσιεύματα εφημερίδων καθώς και τεκμηριωμένες τοποθετήσεις οικονομικών και πολιτικών αναλυτών.Ο Φούχτελ,και με την κατοχύρωση της ελληνικής κυβέρνησης,λειτουργεί ως ο μεσάζοντας,ως ο κουμανταδόρος στο επικείμενο πάρτυ ξεπουλήματος της ακίνητης περιουσίας μας και εκχώρησης νευραλγικών υπηρεσιών και λευτουργιών του Κράτους μας.Είναι θα λέγαμε ο απεσταλμένος των γερμανικών επιχειρηματικών κολοσσών ώστε να εξασφαλίζουν ότι θα λάβουν την μερίδα του λέοντος απ'αυτήν την αφαίμαξη των υποδομών,των πόρων και των προοπτικών της χώρα μας.                                                                                                                                                                                                                                                                                           Η αποκομιδή των απορριμμάτων,η ενέργεια και η ύδρευση είναι ψηλά στην ατζέντα του γερμανικού ενδιαφέροντος.Αυτά διαπραγματεύεται όταν συναντάται με Δημάρχους,Περιφερειάρχες και άλλους αυτοδιοικητικούς και επιχειρηματικούς φορείς.

Η αποστολή του κυρίου Φούχτελ διευκολύνεται βεβαίως και από την ενδοτικότητα της κυβερνητικής κλίκας των προθύμων.Ήδη η εσωτερική τρόικα έχει ανάψει τις μηχανές του επικοινωνιακού αποπροσανατολισμού βαφτίζοντας το εξευτελιστικό ξεπούλημα σε αξιοποίηση. Όταν κομβικές λειτουργίες και υπηρεσίες του κράτους με σημαντικό κοινωνικό και εθνικοστρατηγικό χαρακτήρα όπως είναι οι τηλεπικοινωνίες,η ύδρευση και η ηλεκτροδότηση,παραδίδονται ως βορά στα ανεξέλεγκτα χέρια ιδιωτών τότε για ποιά εθνική αυτοδυναμία μιλούμε;Όταν σημαντικές υποδομές της χώρας προσφέρονται έναντι πινακίου φακής σε εγχώρια και αλλοδαπά συμφέροντα τότε σε ποιά ακριβώς εύλογη αξιοποίηση αναφερόμαστε;

Η Ελλάδα είναι μία χώρα με πολλές προοπτικές.Από το πεδίο του τουρισμού μέχρι εκείνο της έρευνας και της ενέργειας.Η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι επιβεβλημένη και καλοδεχούμενη σ'ένα περιβάλλον ελεύθερης οικονομίας,με το κράτος όμως παράλληλα θεματοφύλακα της ομαλής οικονομικής και κοινωνικής λειτουργίας.

Για ορισμένες θεμελιώδεις λειτουργίες τον πρώτο λόγο πάντα θα πρέπει να τον έχει το κράτος.Δεν νοούνται ασφάλεια,υγεία,εκπαίδευση,συγκοινωνίες χωρίς την κρατική κηδεμονία.Απο την άλλη βέβαια δεν θα πρέπει να καταφύγουμε στον οικονομικό ιδρυματισμό ενός μονοπωλιακού επιχειρηματία-κράτους.Και στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν πεδία δραστηριοτήτων από τα οποία οφείλει το ελληνικό Δημόσιο να απεμπλακεί.Σίγουρα δεν είναι υγιές,το Δημόσιο να είναι κάτοχος καζίνο στην Πάρνηθα.

Όμως όλες αυτές οι αναγκαίες όντως αποκρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις πρέπει να γίνουν σταδιακά,ορθολογιστικά και με τον γνώμονα του δημοσίου συμφέροντος ως σημαία αυτής της πρωτοβουλίας.Κάτι που δεν γίνεται δυστυχώς σήμερα...