Μυρτώ Γρηγόρη, η πατρινή αρχιτέκτονας και σχεδιάστρια κοσμημάτων μιλάει στο περιοδικό Best

Η Μυρτώ Γρηγόρη, κόρη του οδοντίατρου Ηλία Γρηγόρη και της δικηγόρου Νίνας Πολιτικού, ανήκει σε αυτή τη νέα γενιά Ελλήνων, που είναι πολίτες του κόσμου από τα νεανικά τους χρόνια. Έφυγε από την Πάτρα σε ηλικία 17 χρόνων για σπουδές αρχιτεκτονικής στην Ρώμη, αποφοίτησε από το Universita «La Sapienza», συνέχισε με διετές μάστερ στο Interior Design and Interior Architecture στο Politecnico του Μιλάνου, ακολούθησε η Ντόχα της Μέσης Ανατολής, και τελευταία ...πρόκληση το San Francisco, όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Η πρόταση από ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά γραφεία της Αμερικής ήταν δύσκολο να απορριφθεί. Τον τελευταίο χρόνο δημιούργησε την δική της συλλογή κοσμημάτων ενώνοντας την αγάπη της για το design με την αρχιτεκτονική.

Κυκλοφόρησε το εορταστικό Best - Ποιές Πατρινές είναι στο Best

Πάτρα, Ρώμη, Μιλάνο, Ντόχα, San Francisco. Ποια πόλη σας έχει

κερδίσει περισσότερο;

Χωρίς καμία αμφιβολία η Ρώμη. Παρ’ότι έμεινα εκεί για παραπάνω από 5 χρόνια πιστεύω ότι δεν κατάφερα να την εξερευνήσω εξ’ολοκλήρου. Κάθε μέρα που ξυπνούσα στην Ρώμη ένιωθα τυχερή που ήμουν κομμάτι αυτής της ομορφιάς. Λόγω του ότι μετακινήθηκα εκεί λίγο πριν κλείσω τα 18 μου χρόνια, η πόλη μου δίδαξε πράγματα που σήμερα αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της αισθητικής και της κουλτούρας μου.

Τα Χριστούγεννα με την οικογένεια μου έχουν την πρωτιά στις αναμνήσεις μου. Το τζάκι στο σπίτι και τα χριστουγεννιάτικα γλυκά που φτιάχναμε με την μαμά. Η αδερφή μου να παίζει με τον γάτο μας, τον Μuffin και ο μπαμπάς μου σε ρόλο DJ.

Μπορεί η αρχιτεκτονική να είναι η κύρια απασχόλησή σας, ωστόσο το design και το κόσμημα κερδίζει τα τελευταία χρόνια μεγάλο μέρος της δημιουργικότητάς σας. Μιλήστε μου για τον συνδυασμό και των δύο.

Όταν δεν δουλεύω στα projects της δουλειάς μου, στον ελεύθερό μου χρόνο, σχεδιάζω διαφορά αντικείμενα που θα ήθελα να υπήρχαν, θα μου άρεσε να φορούσα ή απλά ζωγραφίζω. Στη φαντασία μου υπάρχει ένας παράλληλος κόσμος που συμπληρώνει αισθητικά τον πραγματικό. Όταν παρουσιάστηκε η κατάλληλη ευκαιρία ξεκίνησα με το πάθος μου: τα κοσμήματα. Η αρχιτεκτονική σαν επιστήμη μου δίδαξε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και μηχανικής, με εξόπλισε με τα εργαλεία που με βοήθησαν στο σχεδιασμό και την δημιουργία των κοσμημάτων. Ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον να «δώσω ζωή» και σε άλλες από τις ιδέες μου.

Από πού αντλείτε έμπνευση και τι υλικά χρησιμοποιείτε στην δημιουργία των κοσμημάτων;

Οι εμπειρίες αλλά και οι άνθρωποι που είναι κοντά μου με εμπνέουν καθημερινά. Την χρονιά που σχεδίασα την πρώτη μου σειρά, τα «dancing tutus» συνήθιζα να παρακολουθώ συχνά παραστάσεις μπαλέτου με μια καλή φίλη που είναι μέλος του SF Ballet. Μου φάνηκε συναρπαστικός ο τρόπος που κινούνται οι χορευτές αλλά και τα σχήματα που δημιουργούν τα ρούχα τους. Μοιάζουν να χορεύουν και αυτά με τη  σειρά τους. Ήθελα η ανάμνηση της παράστασης και το ποσό με μαγνήτισαν τα χρωματιστά φορέματα να είναι κάτι που θα …κουβαλάω πάντα μαζί μου και θα με κάνει να νιώθω καλά. Συνδύασα τις γνώσεις μου στην αρχιτεκτονική για να  αποτυπώσω κάποια «τουτού που χορεύουν» σε κάτοψη (όπως το κολιέ Miyako) και αλλά σε όψη (όπως τα σκουλαρίκια Evelyn). Έτσι γεννήθηκαν τα πρώτα κοσμήματά μου. Ελπίζω να δημιουργούν και σε άλλους ανθρώπους που τα φορούν τα ευχάριστα συναισθήματα που προκαλούν σε μένα. Προς το παρόν χρησιμοποιώ επιχρυσωμένο ασήμι και σμάλτο για τα χρώματα. Στην καινούργια μου σειρά που θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο στο Ζάππειο, ως κομμάτι της οργάνωσης «a jewel made in Greece», θα εισάγω παραπάνω υλικά. Προσπαθώ τα σχέδια και τα υλικά να ακολουθούν ένα concept. Το concept δεν λείπει ποτέ από τα επιτυχή κτίρια. Γιατί να λείπει από τα κοσμήματα;

Σας λείπει ποτέ η Πάτρα; Το ενδεχόμενο να επιστρέψετε κάποια στιγμή μελλοντικά στην Πάτρα, υπάρχει;

Μου λείπει η οικογένειά μου, οι παιδικοί μου φίλοι και οι παιδικές μου αναμνήσεις. Είμαι από τους ανθρώπους που ζουν στο παρελθόν. Κατά συνέπεια, ναι, μου λείπει η Πάτρα. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, ωστόσο, όλα φαίνονται σαν την ηχώ μιας άλλης εποχής. Μετά από 11 χρόνια εκτός Ελλάδας, είναι δύσκολο να φανταστώ τον εαυτό μου να επιστρέφει. Αλλά «ποτέ μη λες ποτέ» λένε...

Που θα βρίσκεστε φέτος στις γιορτές και πείτε μου μια αξέχαστη χριστουγεννιάτικη ανάμνηση.

Φέτος στις γιορτές θα είμαι στον Άγιο Δομινίκο, στη Λατινική Αμερική, με τον σύζυγό μου και καλούς φίλους. Τα Χριστούγεννα με την οικογένεια μου έχουν την πρωτιά στις αναμνήσεις μου. Το τζάκι στο σπίτι και τα χριστουγεννιάτικα γλυκά που φτιάχναμε με την μαμά. Η αδερφή μου να παίζει με τον γάτο μας, τον Μuffin. Ο μπαμπάς μου σε ρολο DJ και οι αγαπημένοι μου συγγενείς να μοιράζονται αστείες ιστορίες. Αναμνήσεις που με κάνουν να χαμογελώ.

Και τι θα ευχόσαστε να φέρει ο νέος χρόνος;

Εύχομαι να φέρει σε όλους τους ανθρώπους ό,τι πραγματικά αποζητούν!