To σκηνοθετικό ντεμπούτο της Βαλέρια Γκολίνο "Μέλι" θα προβάλλει η Κινηματογραφική Λέσχη της Πάτρας την Δευτέρα 31/3/2014

Μία ταινία Ιταλογαλλικής παραγωγής του 2013 που έχει χαρακτηριστεί τρυφερή και εξόχως ευαίσθητη, το «Μέλι», σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ελληνικής καταγωγής ηθοποιού Βαλέρια Γκολίνο, θα προβάλλει αυτή τη Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014 η Κινηματογραφική Λέσχη της Πάτρας, στην αίθουσα 3 των Ster Cinemas, στη Βέσο Μάρε, στις 18.00, στις 20.15 και στις 22.30.

Η ταινία είχε παιχθεί πέρυσι στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ των Κανών ενώ έχει λάβει πολλές διακρίσεις, ανάμεσα τους και το βραβείο κοινού στο Ευρωπαικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Βρυξελλών.

Σύμφωνα με το στόρι, η 30χρονη Ιρένε βοηθά ανθρώπους που βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της ζωής τους να «αποχωρήσουν» αξιοπρεπώς. Μέχρι τη στιγμή που θα γνωρίσει ως πελάτη έναν ηλικιωμένο αρχιτέκτονα, ο οποίος θα βάλει σε δοκιμασία τις ηθικές επιλογές της. Όπως έγραψε το περιοδικό Αθηνόραμα, πρόκειται για ένα Κινηματογραφικά στέρεο σκηνοθετικό ντεμπούτο για την ηθοποιό Βαλέρια Γκολίνο, η οποία αντιμετωπίζει με ευαισθησία ένα δύσκολο, επίκαιρο κοινωνικό (και φιλοσοφικό) θέμα.

Με μια μικρού μήκους στο σκηνοθετικό ενεργητικό της, η Ελληνικής καταγωγής Ιταλίδα σταρ Βαλέρια Γκολίνο κάνει ένα απρόσμενα ώριμο ντεμπούτο ως μεγάλου μήκους δημιουργός, επιλέγοντας μάλιστα να αντιπαρατεθεί με ένα εμπορικά δύσκολο και ευαίσθητο θέμα.

Βασισμένη­ στο δημοσιευμένο το 2011 μυθιστόρημα του Μάουρο Κόβασιτς (με το ψευδώνυμο Άντζελα ντελ Φάμπρο ) «A nome tuo», μας συστήνει ως κεντρική ηρωίδα, την Ιρένε, μια δυναμική 30χρονη κοπέλα η οποία ζει μοναχική ζωή πηγαίνοντας για πρωινό μπάνιο στην παραλία, βγαίνοντας πού και πού για ένα βραδινό ποτό και συναντώντας τον παντρεμένο εραστή της στο αυτοκίνητό του ή σε ένα απομονωμένο τροχόσπιτο.

Η Ιρένε όμως ζει μια διπλή ζωή με το ψευδώνυμο «Μέλι», βοηθώντας βαριά αρρώστους ανθρώπους να τερματίσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια. Για αυτόν το λόγο ταξιδεύει κάθε τόσο στο Μεξικό, προμηθεύεται τα απαραίτητα φάρμακα και συναντά τον ετοιμοθάνατο στο σπίτι του, όπου εκτελεί την ανώδυνη και συγκινητική «τελευταία πράξη». Ο χαρακτήρας της Ιρένε, με την «ακτιβιστική» σχεδόν αφοσίωση και την κοινωνική περιθωριοποίησή του, είναι ένας συναρπαστικός κινηματογραφικός ήρωας που απορροφά την αφηγηματική προσοχή των θεατών από τη μάλλον σχηματική πλοκή πάνω στην οποία αναπτύσσεται, όπως σημειώνει το Αθηνόραμα.

Με κοντό μαλλί, σπορ ντύσιμο και αποφασιστικό σέξι βλέμμα αλλά και με ένα επιθετικά αγορίστικο look, η Τζασμίνε Τρίνκα (που πρωτοξεκίνησε από το «Δωμάτιο του Γιου μου» του Νάνι Μορέτι) θυμίζει τη Νούμι Ραπάς- Λίσμπεθ Σαλάντερ του «Κοριτσιού με το Τατουάζ», μια γυναίκα που θα μπορούσε να αφοσιωθεί με εξίσου ασίγαστο πάθος σε οποιονδήποτε άλλον «καλό» και «κοινωνικά χρήσιμο» σκοπό. Κατά πόσο είναι όμως ένας τέτοιος η ευθανασία;

Κι αν ναι, υπό ποιες συνθήκες διαχωρίζεται από τη (φυσική ή ηθική) συνεργία σε δολοφονία;

Οι προσωπικές σκηνοθετικές επιλογές της Γκολίνο άλλοτε βοηθούν και άλλοτε περισσεύουν (το πληθωρικό σάουντρακ), το στιλ της είναι όμως ισορροπημένο και σαφώς μεστό για ταινία πρωτοεμφανιζόμενης δημιουργού, η οποία έφτασε μέχρι το «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών.

Η 48χρονη Βαλέρια Γκολίνο που είναι Μισή Ελληνίδα και μισή Ναπολιτάνα (κόρη μίας Ελληνίδας ζωγράφου και ενός Ιταλού κριτικού λογοτεχνίας και καθηγητή Γερμανικών σπουδών), πρωτοξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο ενώ έγινε ευρέως γνωστή παίζοντας στο φιλμ «Ο Άνθρωπος της Βροχής» πλάι στους Ντάστον Χόφμαν και Τομ Κρουζ το 1988.  Σε συνέντευξη της στην Κρουαζέτ των Κανών, στον Χρήστο Μήτση, ανέφερε για την παρθενική της εμπειρία πίσω από την κάμερα, σε μία ταινία μάλιστα που θίγει το δύσκολο όσο κι επίκαιρο θέμα της ευθανασίας.

«Ως ηθοποιός αισθάνομαι σαν ένα όχημα που το καθοδηγούν, ενώ ως σκηνοθέτις είμαι εκείνη που έχει το όραμα και εκείνη που διαλέγει τον τρόπο με τον οποίο το φιλμ θα πει την ιστορία του. Μου αρέσει να στέκομαι και από τις δύο πλευρές της κάμερας, αλλά για να κάνω το πρώτο βήμα στην άλλη μεριά έπρεπε να συναντήσω το βιβλίο του Μάουρο Κόβασιτς. Με λογοτεχνικά συγκλονιστικό τρόπο διαπραγματεύεται ένα άμεσο, σύγχρονο θέμα όπως η ευθανασία, η οποία μας ενδιαφέρει ηθικά, πολιτικά και κοινωνικά.

Ένιωσα πως είχα κάτι σπουδαίο στα χέρια μου και ξεκίνησα μια περιπέτεια η οποία δεν ήξερα πού θα κατέληγε, πρώτα να γράψω το σενάριο, μετά να βρω τα χρήματα και τελικά να γυρίσω την ταινία. Το συγκεκριμένο σχέδιο με απασχόλησε σχεδόν τρία χρόνια, ενώ η αναζήτηση χρημάτων με εξάντλησε πέρα από κάθε όριο. Ευτυχώς ο σύντροφός μου, ο ηθοποιός Ρικάρντο Σκαρμάρκιο, με βοήθησε πάρα πολύ, το πήρε πάνω του κι έκανε πράγματι θαύματα.

Φανταζόσασταν ποτέ ότι θα ερχόταν η ώρα που θα κοιμόσασταν με τον παραγωγό σας; Πρώτη φορά μου συμβαίνει στη ζωή μου και, φυσικά, δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μου ότι θα το έκανα ως σκηνοθέτις. Αυτά είναι για τους ηθοποιούς...».

Στην ταινία παίζουν ακόμα οι Carlo Cecchi, Libero De Rienzo, Vinicio Marchioni, Roberto De Francesco, κ.α.