Παφ πουφ και το …ξεχάσαμε πριν καν εφαρμοστεί

Το ανέκδοτο με την εφαρμογή του νόμου περί απαγόρευσης του τσιγάρου στην Ελλάδα, είναι σίγουρα πολύ πιο ξεκαρδιστικό από αυτό της εφαρμογής του νόμου περί χρήσης ζώνης ασφαλείας.

Θα θυμάστε βεβαίως εκείνο  το ορμητικό «τσουνάμι»  των τροχονόμων με τα μπλοκάκια της τιμωρίας υπό μάλης και την «έτοιμοι να σε καταπιούν» διάθεση των πρώτων ημερών εφαρμογής των νέων μέτρων και των  παχυλών προστίμων για τις παραβάσεις του ΚΟΚ….

Θα θυμάστε- δεν μπορεί-  και το αμίμητο της ξαφνικής εμφάνισης «ζωσμένων» οδηγών, συνοδηγών και επιβατών ταξί !!!, που αίφνης μετατράπηκαν σε ευρωπαίους πολίτες, αν και ποτέ δεν κατάφεραν, ούτε εκείνες τις ελάχιστες τις μέρες της συμμόρφωσης, να μαζέψουν το χέρι τους το τεντωμένο με τα πέντε δάχτυλα, από το παράθυρο, επειδή τους ενοχλούσε ο…μπροστινός.

Σίγουρα θα θυμάστε ότι όλη αυτή η…τάξη για τον φόβο του προστίμου, λόγω των πολλών συνεργείων τροχονόμων που έκαναν τουρνέ στην πόλη και στις εθνικές, κράτησε όσο κρατάει στην Ελλάδα το θαύμα. Αμέσως μετά οι τροχονόμοι εξαφανίστηκαν και μαζί τους εξαφανίστηκε και τάξη και η συμμόρφωση των νεοελλήνων σε κάτι προφανές και αυτονόητο για όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου: Τη χρήση της ζώνης ασφαλείας.

Τώρα σπανίως θα δεις «δεμένο» οδηγό και αν τον συναντήσεις τον Έλληνα τον … οδηγικά προχωρημένο, θα σου εκμυστηρευτεί ότι αναγκάζεται να φοράει ζώνη επειδή δεν αντέχουν τα νεύρα του το ενοχλητικό μπιπ..μπιπ του αυτοκινήτου του που «νάταν μαύρη η ώρα που το πήρε με αυτή την …εκβιαστική τεχνολογία».

Εκεί λοιπόν, στην σύγκρουση της ζώνης με το ελληνικό αυθαίρετο, υπήρχαν κάποια σταθερά δεδομένα. Ελέγχους έκανε η Τροχαία. Τελεία και παύλα.

Αρκεί να σκεφτούμε μόνο αυτό, για να καταλάβουμε πού θα καταλήξει ένα μέτρο για την εφαρμογή και τον έλεγχο του οποίου είναι υπεύθυνοι οι  επόπτες υγείας, οι αστυνομικοί, οι λιμενικοί, οι υπάλληλοι της νομαρχίας και ο…θείος μου ο Παντελής.

Και όλα αυτά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου το να δίνεις ευθύνες σε παραπάνω από έναν, σημαίνει ότι απλά δεν έχεις υπεύθυνο και το να επιβάλλεις το αυτονόητο, ισοδυναμεί με άθλο εφάμιλλο αυτού του Ηρακλή με τον κάπρο.

Προσθέστε σε όλα αυτά και το γεγονός ότι το τσιγάρο για τον Έλληνα ισοδυναμεί με την μαγκιά και την τιμή του και το δικαίωμά του να κάνει ό,τι θέλει και όπου το θέλει (κάτι σαν την σέλλα της μηχανής για τους νεαρούς εφήβους που κάτι ανακαλύπτουν να συμβαίνει στα…κάτω τους) και θα καταλάβετε γιατί ενόψει του χειμώνα που έρχεται και θα μας βρει στους κλειστούς χώρους, ανοίγει  ένας κύκλος κωμωδιών με πολλά σπαρταριστά κεφάλαια που θα γεμίσουν τις σελίδες των εφημερίδων και θα δώσουν τροφή για εκτόνωση  στους θαμώνες των καφενείων.