Πραγματοποιήθηκε στην Κοινο_Τοπία, αφήγηση της ιστορίας του Πατρινού Καρναβαλιού

Με επιτυχία και παρουσία δεκάδων συμπολιτών πραγματοποιήθηκε η αφήγηση της ιστορίας του Πατρινού Καρναβαλιού από την φιλόλογο-ιστορικό Γιώτα Καΐκα-Μαντανίκα στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας (www.koinotopia.gr). Με χρήση εποπτικού υλικού και γλαφυρή περιγραφή μετέφερε το κλίμα που επικρατούσε στην Πάτρα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο κάθε έτος από την απελευθέρωση (1828) και μέχρι τη δεκαετία του ’80.

Η κ. Γιώτα Καΐκα Μαντανίκα μεταξύ άλλων ανέφερε: στο Πατρινό Καρναβάλι το παλαιότερο της Ελλάδας oι πρώτες οργανωμένες εκδηλώσεις τοποθετούνται γύρω στο 1829, όταν τελείωσαν οι πολεμικές συγκρούσεις. Η Πάτρα, ως γνωστόν, ήταν σημαντικό εμπορικό λιμάνι με έντονη παρουσία Ευρωπαίων εμπόρων, κυρίως Γάλλων και Ιταλών, οι οποίοι μετέφεραν τα αποκριάτικα έθιμα των χωρών τους.

Ο πρώτος αποκριάτικος χορός δόθηκε στο σπίτι του πλούσιου εμπόρου Μορέτι, το 1829. Κυριαρχούσαν οι ελληνικοί χοροί, αλλά και ευρωπαϊκοί, όπως η πόλκα, η μαζούρκα, οι καντρίλιες και το βαλς. Σημαντικό ρόλο φέρεται να έπαιξαν και οι γαλλικές δυνάμεις του στρατηγού Μαιζόν. Το πατρινό Καρναβάλι είναι δυτικότροπο και διαφέρει από τα αποκριάτικα έθιμα της υπόλοιπης Ελλάδας που με τα φαλλικά τους σύμβολα αποτελούν τελετουργίες για την γονιμότητα.

Το 1872 ολοκληρώνεται η κατασκευή του θεάτρου Απόλλων, με συνεισφορές πλούσιων σταφιδεμπόρων και μετατρέπεται σε χορευτική αίθουσα, όπου δίνονται οι πρώτοι δημόσιοι χοροί. Παράλληλα και στο περιθώριο σε ταβέρνες ή σε σπίτια οι άνθρωποι γλεντούν. Γενικά το Καρναβάλι ήταν γιορτή των αστών, αλλά και των κατώτερων κοινωνικών ομάδων.

Το 1880 εμφανίζονται οι πρώτες μπούλες με πρόχειρη μεταμφίεση, αρχίζει σταδιακά η ρίψη κουφέτων, των κέρινων αυγών (η απαρχή του χαρτοπόλεμου), κάνει την εμφάνιση του το ταγκό, η οργάνωση των μπουρμπουλιών (οι γυναίκες της πόλης φορώντας το ντόμινο και μάσκα πήγαιναν, χωρίς συνοδό στο χορό). Το 1903 έχουμε τον πρώτο λευκό χορό και το 1930 τον πρώτο κόκκινο.

Από το 1940 μέχρι το 1950 δεν έγιναν καρναβάλια, λόγω πολέμου, κατοχής και εμφυλίου. Το 1951 το Καρναβάλι επέστρεψε στις ζωές των Πατρινών, κυρίως όσων είχαν την οικονομική δυνατότητα. Πολλές φορές υπήρξαν αντιδράσεις από θρησκευτικούς κύκλους και έγινε στόχος επιθέσεων. Το 1966 τίθεται σε νέες βάσεις: ο Νίκος Μαστοράκης  έφερε το παιχνίδι του Κρυμμένου Θησαυρού, αλλά από την επόμενη χρονιά και για πολλές δεκαετίες το Καρναβάλι παρουσίαζε ο Άλκης Στέας. Το 1969 εμφανίστηκε το πρώτο μεταμφιεσμένο  αυτοκίνητο. Το 1996 ξεκίνησε το Καρναβάλι των μικρών σε συνέχεια του baby rally.

Στην σύγχρονη εποχή το Καρναβάλι άλλαξε μορφή, μετεξελίχτηκε. Σήμερα το χαρακτηριστικό του είναι η μαζικότητα, η συμμετοχή των γκρουπς με νέους και νέες από όλη την Ελλάδα και όχι μόνο.

Μετά το τέλος της ομιλίας ακολούθησε ζωηρή συζήτηση με αρκετούς παρευρισκόμενους (ανάμεσα τους και ο Ανδρέας Α. Ανδριόπουλος του Φεστιβάλ Πάτρας του ΟΚΠΕ), οι οποίοι εξιστόρησαν τις δικές τους αναμνήσεις και εμπειρίες.