Πάτρα: Ο μύθος του νερού ως «δημόσιο αγαθό»

Διάβασα μια ανακοίνωση της παράταξης «Πάτρα Ανθρώπινη πόλη» , με την οποία καλεί τους συνδημότες και τις συνδημότισσες να αντιδράσουν στο ενδεχόμενο ιδιωτικοποίησης του νερού της Πάτρας.

«Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα του αθηναϊκού τύπου σε σχέση με το φράγμα Πείρου - Παραπείρου, ανοίγει το θέμα της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Πάτρα», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση και η πρώτη ένσταση μου αφορά το γεγονός ότι δεν κατονομάζεται σ’ αυτήν η πηγή, που δεν είναι άλλη από την «Εφημερίδα των Συντακτών».

Γιατί, λοιπόν, ρε παιδιά δεν αναφέρετε ότι αυτό υποστηρίζεται σε ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών» , που υπογράφει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τερζής, αλλά καταφεύγετε στη γενική αναφορά περί «πρόσφατων δημοσιευμάτων του αθηναϊκού Τύπου;

Αντιδεοντολογικό και άδικο για την εφημερίδα και τον συνάδελφο, ο οποίος έκανε ένα όντως ενδιαφέρον ρεπορτάζ, χωρίς να μπει ωστόσο και στη διαδικασία να ψάξει πόσο πληρώνουν σήμερα οι Πατρινοί το νερό.

Γιατί, πέρα από νεφελώδεις και παρωχημένες ιδεολογικές προσεγγίσεις, αυτή είναι η ουσία. Και ας πάμε σ’ αυτήν.

Δεν ξέρω εάν θα μπει ιδιώτης τελικά στο φράγμα Πείρου – Παραπείρου και αν μια τέτοια εξέλιξη θα είναι για καλό ή για κακό μας. Γιατί, για παράδειγμα, από την εποχή που μπήκαν ιδιώτες στην τηλεφωνία, και μάλιστα αρκετοί, αναπτύχθηκε ένας υγιής ανταγωνισμός που ωφέλησε τον καταναλωτή.

Άλλωστε, πάντα ο ανταγωνισμός λειτουργούσε και λειτουργεί προς όφελος του καταναλωτή, ενώ εις βάρος του λειτουργούν τα μονοπώλια, είτε κρατικά είναι αυτά είτε ιδιωτικά.

Και για το λόγο αυτό, δεν ταυτίζομαι από σύνδρομα και αγκυλώσεις του τύπου ότι το «βασικό αυτό αγαθό για την ύπαρξη και την ποιότητα της ζωής μας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο κερδοσκοπίας ιδιωτικών συμφερόντων”.

Διότι και τώρα, που δήθεν και καλά το νερό είναι δημόσιο αγαθό, το ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, ενώ όπως πάει σε λίγο ο λογαριασμός του θα αντιστοιχεί με αυτόν του ηλεκτρικού ρεύματος.

Δεν έχω παρά να ρίξω μια ματιά στον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΥΑΠ που κλήθηκε να πληρώσει η οικογένεια μου. Σύνολο: 116 ευρώ!  Και για όσους μπορεί να υποθέσουν ότι στο σπίτι της οικογένειας μου τρέχουν όλο το 24ωρο οι βρύσες, σας πάω και στην ανάλυση του λογαριασμού.

Από τα 116 ευρώ, τα 25 αντιστοιχούν σε έναντι τετραμήνου προηγούμενης οφειλής.

Και πάμε στα υπόλοιπα, τα οποία κατανέμονται ως εξής:

*ΠΑΓΙΟ                                                                  23,60 ευρώ

*ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ           10,49 ευρώ
*ΣΤΡΟΓΓ/ΣΗ ΠΡΟΗΓ/ΝΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ    0,28 ευρώ

*ΣΤΡΟΓΓ/ΣΗ ΠΛΗΡΩΤΕΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ   0,27 ευρώ

*ΑΞΙΑ ΝΕΡΟΥ                                                        34,95 ευρώ

ΣΥΝΟΛΟ                                                                69,23 ευρώ

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΧΡΕΩΣΕΙΣ

*ΕΙΔΙΚΟ ΤΕΛΟΣ Ν.106980                                 27,96 ευρώ

*Φ.Π.Α. ΝΕΡΟΥ         13%                                   4,54 ευρώ

*Φ.Π.Α. ΛΟΙΠΩΝ ΧΡΕΩΣΕΩΝ                           14,27 ευρώ

ΣΥΝΟΛΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ                                116 ευρώ

Από την ανάλυση του λογαριασμού φαίνεται ξεκάθαρα ποια είναι η κατανάλωση του νερού και ποιες είναι οι χρεώσεις – «νταβατζιλίκι».

Κατά συνέπεια, εάν με έναν τέτοιο λογαριασμό, ο οποίος πάει και στο σπίτι ενός ανέργου, το νερό είναι «δημόσιο αγαθό», σας το χαρίζω απλόχερα!

Άλλωστε, και το… δημόσιο, όχι μόνο δεν είναι δωρεάν, αλλά παντού το πληρώνουμε, και μάλιστα αδρά. Από κει και πέρα, περισσεύουν οι αγκυλώσεις και τα σύνδρομα του παρελθόντος.