Του Σπύρου Μαραγκού
Έγραφα τότε….…..η χώρα του νοσταλγικού παρελθόντος και του αβέβαιου μέλλοντος. Ένας κόσμος που χάνεται και σε λίγα χρόνια θα ζει μόνο μέσα από τα κινηματογραφικά και φωτογραφικά άλμπουμ.
Ταξιδέψτε στην Κούβα όσο είναι ακόμα καιρός. Πιείτε άφθονο ρούμι και καπνίστε πούρα, σπαταλήστε μερικά πέσος για να απολαύσετε τις υπέροχες μπάντες, χορέψτε σάλσα, τσα –τσα και ρούμπα. Αφήστε το κορμί και τις αισθήσεις σας ελεύθερες και αναπνεύστε τον αέρα της επανάστασης.
- Αντε σήκω θα αργήσουμε… Δεν θα προλάβουμε τον επιτάφιο..
- Ποιός;;;; Είσαι σίγουρα μουρλή!!!!!
- Τι; Δεν θα έρθεις;
- Να πάτε στο καλό και να μου φιλήσετε τις μυροφόρες!!!
Πάνε έξι χρόνια. Πάσχα καθολικών και ορθοδόξων μαζί. Μεγάλη Εβδομάδα στην Αβάνα. Τι κέντα και αυτή! Αντε να τα ταιριάξεις. Σαν να θέλεις να φας χοντροπίγουλη μαζί με κόλλυβα.
ΣΤΙΓΜΕΣ …….. έκλεισα το μάτι στους ηλικιωμένους γκουαχίρους που λικνίζονταν ανέμελα στις κουνιστές μπαμπού πολυθρόνες στην ύπαιθρο της Κούβας….. αντάμωσα τον Κομαντάτε Τσε στην Σάντα Κλάρα …, περιπλανήθηκα στα στολισμένα με την πρωινή μπουγάδα ατελείωτα σοκάκια της παλιάς Αβάνα…. ξεγλίστρησα ανάμεσα από τις Μπιούικ και τις Καντιλακ του ’50…,διέσχισα τα οκτώ χιλιόμετρα παραλίας από το τέλος της Πράδο μέχρι τη Ριο Αλμεντάρες….., ξαπόστασα στα πλατύσκαλα του κεντρικού πεζόδρομου του Τρινιδαδ ….χάθηκα στους καπνούς ενός Cohiba Pyramides Limitada….. επιβιβάστηκα σε ένα coco taxi…. περπάτησα στον κυματοθραύστη του παραλιακού δρόμου της Μαλεκον…, στάθηκα στην μέση της Πλατείας της Επανάστασης…. έσβησα την δίψα μου με ένα Daiquiri…. είδα από ψηλά τα φώτα από τις νήσους Μπαχάμες να τρεμοσβήνουν σαν χιλιάδες αναμμένα καντήλια…, περιπλανήθηκα στην συνοικία Βεδάδο…
ΛΕΞΕΙΣ … Bodeguita del Medio, Habana Libre, Casa de la musica, Casse Caliano, Habana Vieja, Museo de la Revolucion, Granma, El Floridita, Malecon El Vedado, Dos Hermanos, Sierra del Escambray, Fieles a nuestra historia.
ΠΡΟΣΩΠΑ … Camilo Cienfuegos, Frank Pais, Ernesto Guevara de la Serna, Fulgencio Batista, Edy, Ernest Hemingway, Fidel Castro, Jose Marti, Federico Garcia Lorca, Raul Castro, Barbudos, Escombar, Simon Bolivar.
Οσο και αν αρνιόσουν να δεις την πραγματικότητα καταλάβαινες πως τα πράγματα είχαν αρχίζει να αλλάζουν ρότα. Ο αέρας της επανάστασης φυσούσε χαλαρά, νωχελικά. Λες και χασμουριόταν. Ενας λαός κουρασμένος να διψάει για αλλαγές και ένας ηγέτης να παλεύει με την φθορά και την λήθη. Όλα είχαν αρχίσει να μυρίζουν τέλος.
Τι να πεις; Ισως ότι έτσι είναι η ζωή. Ότι τα πάντα είναι κύκλος που κάποτε κλείνει. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον θα ταίριαζε……. ότι τελικά από Castro σε Castro μια επανάσταση δρόμος. Buena Suerte Amigos!
*Η φωτ. εστάλη από τον υπογράφοντα το άρθρο Σπύρο Μαραγκό.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
* Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Απόψεις» του thebest.gr απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του portal.








