Πάτρα - Δήμος: Ο καθρέφτης δεν λέει ποτέ ψέματα

Για την έναρξη του πολυαναμενόμενου (από χρόνων) έργου της διάνοιξης της Κανακάρη, ο δήμαρχος Πατρέων Γιάννης Δημαράς φωτογραφήθηκε και δήλωσε με στόμφο, εκτός άλλων, ότι «προωθήθηκε με τη συνεχή παρακολούθηση και τις επίμονες προσπάθειες της Δημοτικής Αρχής».

Δεν πέρασε πολύς καιρός και ο δήμαρχος σε συνέντευξη του κατακεραύνωσε την κυβέρνηση, στην οποία απέδωσε ευθύνες για τις λακκούβες στους δρόμους της Πάτρας, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν φταίει ο δήμαρχος για το ότι υπάρχουν λακκούβες στους δρόμους και δεν γίνεται συντήρηση του οδοστρώματος, οι κύριοι Στουρνάρας και Μιχελάκης φταίνε».

Και πρόσφατα, με αφορμή την υπογραφή της σύμβασης για την ανέγερση του νέου Δημοτικού Σχολείου Βραχναιϊκων, «ζήτησε να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα και να παραδοθεί το έργο έγκαιρα, και αν είναι δυνατόν νωρίτερα από τις προθεσμίες, καθώς πρόκειται για ένα σχολείο που έχουν ανάγκη οι μικροί μαθητές για να έχουν ασφάλεια και ένα δημιουργικό, φιλικό και ευχάριστο περιβάλλον».

Συμπέρασμα; Για άλλα πράγματα υπάρχουν λεφτά και για άλλα δεν υπάρχουν. Όπου και όταν δεν υπάρχουν λεφτά, φταίει η κυβέρνηση που δεν τα δίνει ή τα κόβει. Αντιθέτως, όπου υπάρχουν λεφτά, τα κυνηγά και τα … βρίσκει ο Δήμος Πατρέων, προωθώντας τα έργα που γίνονται με αυτά.

Παράλληλα, όσοι κατοικούμε στην χιλιοταλαιπωρημένη πόλη της Πάτρας και το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημά της, θα πρέπει να κατανοήσουμε και να το πάρουμε από δω και πέρα επιτέλους απόφαση,  πως ό, τι θετικό γίνεται θα πρέπει να το πιστώνουμε στη Δημοτική Αρχή, ενώ για τα άλυτα προβλήματα της καθημερινότητάς μας, ακόμη και για εκείνη τη λακκούβα που μας ταλαιπωρεί καμιά δεκαριά χρόνια τώρα, θα πρέπει να τα βάζουμε με την κυβέρνηση και κατά περίπτωση με τους υπουργούς της.

Ωραίος ο δήμαρχος, δεν λέω, τα τακτοποίησε τα πράγματα μια χαρά. Καθώς οδεύουμε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης επέλεξε (μόνος του ή κατόπιν συμβουλών των συνεργατών του) όλα, μα όλα, «μονά – ζυγά», να είναι δικά του.

Δεν είναι άσχημη τακτική αυτή, είναι παλιό το κόλπο, μόνο που νομίζω ότι στις μέρες μας πια δεν πολυπιάνει. Για την ακρίβεια, νομίζω ότι δεν πιάνει καθόλου.

Εκτός του ότι ο κόσμος δεν παραμυθιάζεται, όπως πριν από λίγα χρόνια ακόμη, θα υπενθυμίσω στον κ. Δημαρά ότι, αν θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, το κόβω δύσκολο να ξαναβγεί δήμαρχος, ακόμη κι αν κρεμάσει τη Μέρκελ στην πλατεία Γεωργίου.

Δεν είναι μόνο τα ψέματα που εκστόμισε στις προηγούμενες εκλογές και δεν γίνεται να ξαναειπωθούν και να γίνουν πιστευτά. Είναι και ότι τα αριστεροδεξιόστροφα δεκανίκια, που στήριξαν το συνονθύλευμά του για ιδιοτελείς, προσωπικούς, πολιτικούς λόγους και τελικά συνέβαλαν καθοριστικά στην εκλογή του, σήμερα δεν είναι στο πλευρό του. Την έχουν κάνει εδώ και καιρό, σαν τα ποντίκια που πηδάνε από το βυθιζόμενο καράβι.

Διάβασα μια συνέντευξη της Λένας Καλεντζώτη στον «Κόσμο», στην οποία είπε ότι αν κάτι θα ήθελε να αλλάξει στην Πάτρα είναι το κτίριο στη Μαιζώνος.

Πάνω –κάτω τα ίδια έλεγε και πριν από τρία χρόνια, μόνο που εκείνη την εποχή μοίραζε φυλλάδια του αρχηγού στο δρόμο, φορώντας και το αξεπέραστο (και συλλεκτικό, κατά την εκτίμηση μου) μπλουζάκι της παράταξης Δημαρά.

Αλήθεια, τι άλλαξε από τότε έως σήμερα, τόσο για την κυρία Καλενζώτη, όσο και για τους άλλους που εγκατέλειψαν τον Γιάννη Δημαρά και τον κατακεραυνώνουν τώρα, με την ίδια ευκολία με την οποία τον «ερωτεύτηκαν» και τον προσεταιρίστηκαν;

Αναμφισβήτητα η απάντηση τους ανήκει, αλλά αναζητώντας ευθύνες και υπευθύνους για το σημερινό χάλι της Πάτρας, ας ρίξουν και μια ματιά στον καθρέφτη τους. Αυτός δεν λέει ποτέ ψέματα.