Προσφυγικό πρόβλημα ή όταν ο λαϊκισμός πάει μπροστά

Αναμφίβολα η προσφυγική κρίση είναι μια "βόμβα" στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που απειλεί σοβαρά τη συνοχή της και ίσως την παραπέρα πορεία της.

Γιατί όμως φτάσαμε ως εδώ; Ποια είναι τα αληθινά αίτια; Και ποιοι μπορεί να είναι οι τρόποι αντιμετώπισης και επίλυσης αυτού του προβλήματος;

Προ δεκαετίας περίπου όταν άρχισαν οι προσφυγικές ροές, ουδείς αντιλαμβάνετο που θα οδηγηθούμε. Η ΕΕ σφύριζε αδιάφορα οχυρωμένη πίσω από μέτρα που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είχαν ψηφιστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είχαν υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δηλαδή κυρίως από τη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ και τη FRONTEX.

Τα περισσότερα όμως Ευρωπαϊκά Κράτη δεν εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους και παρέβλεπαν αποφάσεις που είχαν ληφθεί από κοινού. Σήμερα η ΕΕ κινδυνεύει να καταρρεύσει πιστεύοντας ψευδώς ότι υψώνοντας τείχη και κλείνοντας σύνορα θα λύσει το πρόβλημα.

Και βέβαια το τραγικό για τη χώρα μας είναι ότι σκοπεύουν να κλείσουν σύνορα όχι της Ελλάδας, που είναι το φυσικό όριο-σύνορο της ΕΕ, αλλά της FYROM, που είναι χώρα μη μέλος της ΕΕ.

Ανατρέχοντας μια δεκαετία πίσω και δεδομένου ότι στην Πάτρα βιώσαμε και με το παραπάνω αυτό το πρόβλημα. Ενθυμούμαι ότι σε τοπικό επίπεδο υπήρχε αλληλοσπαραγμός μεταξύ των πάντων, με όλους να υπερθεματίζουν υπερασπιζόμενοι τους πρόσφυγες, επιρρίπτοντας ευθύνες προς πάσα κατεύθυνση, χωρίς φυσικά να προτείνει κάνεις μια λύση.

Αφελώς κάποιοι πχ εκπολιτιστικοί σύλλογοι η κάτοικοι περιοχών που δέχονταν τα κύματα των προσφυγών, πονηρά σκεπτόμενοι άλλοι που επένδυαν σε πολιτικές καριέρες, πλειοδοτούσαν σε λαϊκισμό και απευθύνονταν σε τοπικούς φορείς καλώντας τους μετ επιτάσεως, ωρυόμενοι στα ΜΜΕ να λύσουν ένα πρόβλημα που όλοι ήσαν ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΙ. Εις μάτην τότε απαντούσα ότι το ζήτημα "είναι κυρίως και πρωτίστως αρμοδιότητα της ΕΕ και της κυβέρνησης" αλλά ουδείς συνεκινείτο.

Σήμερα το πρόβλημα αυτό απειλεί την ΕΕ, ελπίζω να έγινε αντιληπτό μετά δεκαετία ότι Περιφέρεια, Νομαρχία και Δήμος ήσαν ανήμποροι να αντιμετωπίσουν αυτό το τεράστιο πρόβλημα, αλλά τότε βόλευε όλους όσοι έκαναν πολιτικές επενδύσεις για το μέλλον.

Θυμίζω επισκέψεις πολιτικών αρχηγών στον καταυλισμό της Ηρώων Πολυτεχνείου με πιο θορυβώδεις αυτές των κκ Τσίπρα και Καρατζαφέρη.

Υπάρχει βεβαίως και η άλλη άποψη που δέχεται ότι οι πρόσφυγες έρχονται εξαιτίας της Ιμπεριαλιστικής δράσης της πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμης.

Είναι έτσι ή μήπως ο θρησκευτικός πόλεμος που μαίνεται στη Μέση Ανατολή στέλνει εδώ τα κύματα; Προσωπικά πιστεύω και τα δυο με κύρια όμως αιτία τον θρησκευτικό φανατισμό του Ισλαμικού κράτους, η τρομοκρατική οργάνωση ISIS (Ισλαμικό Κράτος Ιράκ Συρίας), γνωστοί ως Τζιχαντιστές, συνεχεία της Αλ Κάιντα και των Μουτζαχεντιν.

Στόχο έχουν να κάνουν το μεγάλο Ισλαμικό Κράτος και μέσω της τρομοκρατίας στρέφονται κατά των ΗΠΑ και των Δυτικών χωρών.

Όλο λοιπόν αυτό το εκρηκτικό μείγμα κτυπάει την πόρτα μας. Το παιχνίδι που παίζεται σε βάρος της Ελλάδας είναι άδικο και η απειλή εξόδου της χωράς από τη ΣΕΝΓΚΕΝ θα επιφέρει αν -απευκταίο- γίνει κάτι τέτοιο τεραστία ζημιά στις οδικές μεταφορές, τις Ελληνικές εξαγωγές και φυσικά στον τουρισμό.

Εκτιμάται ότι το κλείσιμο των χερσαίων συνόρων μπορεί να επιφέρει ζημιά στο ΑΕΠ άνω του ενός  δις ΕΥΡΩ.

Τι μέλλει γενέσθαι; Κατ αρχή πρέπει να εφαρμοστούν όσα οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν συμφωνήσει.

Ενίσχυση και θωράκιση ίσως και κάποιες βελτιωτικές αλλαγές στη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ.

Βασική προϋπόθεση αποτελεί η συμμόρφωση των κρατών μελών στους κανόνες που έχουν συμφωνηθεί.

Η λύση βεβαίως δεν είναι η τιμωρία κράτους μέλους της ΕΕ, έστω κι αν ο πρωθυπουργός του μέχρι πρότινος ανήκε στη σφαίρα των ακτιβιστών και σήμερα προσγειώνεται στην πραγματικότητα.