Στην σημερινή «εκκλησιαστική» πραγματικότητα και ο θάνατος έγινε θέαμα!

Ο Πατρινός στην καταγωγή μουσικολόγος και καθηγητής θεολόγος στο Αρσάκειο σχολείο, στην Αθήνα, Παναγιώτης Ανδριόπουλος, ο οποίος παλαιότερα έψελνε για χρόνια στο καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Γηροκομήτισσας, στην περιοχή Γηροκομείου στην Πάτρα και τώρα είναι ιεροψάλτης στο ναό των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ της Μονής Πετράκη, στην Αθήνα, έγραψε και ανήρτησε στο προσωπικό του ιστολόγιο, στο διαδίκτυο, το panagiotisandriopoulos.blogspot.gr, άρθρο, με το οποίο αναφέρεται και σχολιάζει τα γεγονότα κατά την ιερά εκταφή, ανακομιδή των λειψάνων του αειμνήστου αρχιμανδρίτη π. Γερβασίου Παρασκευόπουλου.

Η εκδήλωση που παρακολούθησε πλήθος κόσμου και ιερέων, έλαβε χώρα την Κυριακή 29 Ιουνίου 2014 το απόγευμα στον χώρο των κατασκηνώσεων της Αναπλαστικής σχολής στα Κάτω Συχαινά Πατρών.

Οι απόψεις που εκφράζει για το θέμα είναι καθαρά προσωπικές.

Το κείμενο του έχει ως εξής.

«Θυμάμαι πόσο αλγεινή εντύπωση μου προξένησε το γεγονός ότι η κάμερα ζούμαρε στο πρόσωπο της Αλίκης Βουγιουκλάκη καθώς την κατέβαζαν στην τελευταία της κατοικία μέσα στο φέρετρο. Ήταν Ιούλιος του 1996 και η ιδιωτική τηλεόραση είχε εισβάλει για τα καλά στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να μην μπορείς ούτε να ...πεθάνεις χωρίς κάμερα.

Δεν φανταζόμουν όμως τότε ότι σήμερα αυτή η φρικτή πρακτική θα παγιωνόταν ως κάτι το αυτονόητο, πλέον, στον εκκλησιαστικό χώρο.

Ζήσαμε αυτόν τον καιρό την ασέβεια, οι γέροντες που κοιμήθηκαν να φωτογραφίζονται ακόμα και από μοναχούς (!!) σα να είναι μοντέλα! Δεκάδες στιγμιότυπα από τον νεκρό στο φέρετρο. Κοντινά πλάνα στο πρόσωπό του, κοντινά ακόμα και κατά την κάθοδό του στον τάφο. Η ιερότητα του μυστηρίου του θανάτου καταργήθηκε από τους τάχα και "εκκλησιαστικούς".

Είναι δυνατόν το λείψανο να γίνεται θέαμα; Ακόμα και στο Άγιον Όρος;

Είναι δυνατόν να γίνεται η ανακομιδή των λειψάνων του αειμνήστου π. Γερβάσιου Παρασκευόπουλου στην Πάτρα με φωτογράφους, κάμερες που "κάλυπταν" κάθε κόκκαλο που εξήρχετο του τάφου; Η ανακομιδή στην παράδοση της Εκκλησίας είναι ιερή και γι' αυτό μυστική υπόθεση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η δημοσιότητα σύλησε τα λείψανα του γέροντα. Υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην εκκλησιαστική ιστορία;

Σκέπτομαι πως οι νεκροί μας είναι εντελώς απροστάτευτοι από την μανία μας για θέαμα. Την ίδια ώρα που διακηρύσσουμε τάχα την πίστη μας στην Ανάσταση, καταναλώνουμε θάνατο!

Η πλήρης αποϊεροποίηση, δηλ. μη συνείδηση ότι "όντως φοβερότατον το του θανάτου μυστήριον". Και ταυτόχρονα μια απαίσια εκκοσμίκευση, η οποία βέβαια για τους σοβαρούς "κοσμικούς" είναι αδιανόητη. Ευτυχώς...».