Προσδοκώντας και την Ανάσταση της Πάτρας

Αναμένοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου, όσες και όσοι γεννηθήκαμε σ’ αυτήν την πόλη, την αγαπάμε και την πονάμε, ελπίζουμε και ευχόμαστε να έλθει σύντομα και η δική της Ανάσταση.

Είναι πλέον κοινός τόπος ότι η αγαπημένη μας Πάτρα διανύει μια παρατεταμένη περίοδο παρακμής, η οποία θα καταγραφεί στο μέλλον, στην Ιστορία της, με τα πλέον μελανά χρώματα.

Αρκεί μια βόλτα στους κεντρικούς δρόμους της και ένα πέρασμα από τα πιο εμβληματικά μέρη της για να αντιληφθεί κάποιος της διαπίστωσης το αληθές, που μόνο προσωπική δεν είναι.

Με το ίδιο της το δημαρχείο, παραδομένο στη φθορά να δίνει συμβολικά  τον τόνο, μνημεία της παρουσιάζουν μια εικόνα πλήρους εγκατάλειψης και σε παραδίδουν με την αποκαρδιωτική όψη που παρουσιάζουν στη μελαγχολία.

Να διασχίζεις την πλατεία Γεωργίου και να βλέπεις ότι από τα ιστορικά σιντριβάνια της δεν αναβλύζει νερό, να περπατάς στην πλατεία Τριών Συμμάχων και να παρατηρείς ότι το πάλαι ποτέ καμάρι μας, το άνθινο ρολόι, δεν λειτουργεί. Και στη συνέχεια, να κατεβαίνεις στο Μόλο για να δεις ότι είναι (κι αυτός) παρατημένος στην τύχη του.

Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε ή περιμένουμε να πέσουμε; Πόσο θα παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε ένα τέλμα στασιμότητας και αδράνειας, στο οποίο βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο;

Είναι καιρός, οι υγιείς και παραγωγικές δυνάμεις αυτής της πόλης να πάρουν τις τύχες της στα χέρια τους, να την βάλουν σε μια ανορθωτική πορεία, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και συμπλέγματα, οδηγώντας την εκεί που πραγματικά αξίζει.

Ας σημάνει, λοιπόν, το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου και την αναζωογόνηση της ελπίδας μας ότι για την πόλη μας θα έλθουν καλύτερες μέρες, φτάνει να το πιστέψουμε και να το επιδιώξουμε!