Ερωτες διχως αύριο με οπτικη Παπακαλιάτη
ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Τρομάξαμε» να βρούμε θέση το βράδυ της Τετάρτης στα Ster της Veso, γιατί ο «Αλλος κόσμος» και το «Star Wars» προκάλεσαν πάλι κοσμοσυρροή, «ενισχυμένη» από τα φθηνά εισιτήρια του «ladies night». Δεν είχαμε κλείσει εισιτήριο, οπότε οδηγηθήκαμε στην τρίτη επιλογή ώρας προβολής, υπομένοντας την πρώτη σειρά θέσεων και αφού περιμέναμε ένα δεκάλεπτο στην «ουρά» του ταμείου και ψάχναμε για πάρκινγκ ένα τέταρτο. (Αποπνικτική ατμόσφαιρα εντός της αίθουσας με όλα τα καθίσματα πιασμένα απ’ άκρη, σ’άκρη, επικρατούσαν γυναικόκοσμος και νεαρά ζευγάρια). Τελικά έχουμε και καλές και κακές εντυπώσεις από την πολύκροτη ταινία του Παπακαλιάτη:
Το φιλμ μας θύμισε κάτι από ... ελληνική συμμετοχή τραγουδιού στη Γιουροβίζιον ή τη νέα βερσιόν του ...«Στάσου μύγδαλα». Ωραιοποιημένοι «κλισέ» χαρακτήρες, αδύναμες, «ξέβαθες» ερμηνείες και απλοικοί, παιδαριώδεις διάλογοι στα 2/3 του έργου, που ξεδιπλώνει τρεις ερωτικές ιστορίες ελλήνων και ξένων, με απαραίτητες φολκλόρ πινελιές τον αρχαίο μύθο του θεού έρωτα και τον περιφερόμενο Επιτάφιο.
Η γλυκιά φοιτήτρια που μιλάει αγνά και παιδικά, ο μετανάστης που φαντάζει ερωτεύσιμος, πεντακάθαρος, ξεκούραστος , με σπουδές ζωγραφικής και φάτσα φωτομοντέλου, μοιράζονται εμπειρίες, με την ειδησεογραφική tv να μεταδίδει τα δεδομένα του προσφυγικού.
Ο ωραίος και sexy 40αρης μπαμπάς που ειναι σε διάσταση με τη σύζυγο, αναπτύσσει σεξουαλική σχέση με δίμετρη σουηδέζα, η οποία ζει στην πανέμορφη-σαν τουριστική διαφήμιση-Πλάκα και αποδεικνύεται υπεύθυνη απολύσεων στην ντιζαινάτη εταιρία του εραστή της.
Τέλος ο καλλιεργημένος γερμανός ιστορικός ερωτεύεται απογοητευμένη νοικοκυρά στο σούπερ μάρκετ ανταλλάσσοντας τρυφερά γλωσσικές και ιστορικές ανησυχίες.
Καταρχήν σεβόμαστε την τόλμη να γυρίζεις τέτοια ταινία με σημαντικούς πρωταγωνιστές και πολυπληθείς σκηνές στην Ελλάδα του σήμερα. Να γράφεις, να σκηνοθετείς και να παίζεις μαζί. Να αναδεικνύεις την γραφική και αρχοντική καρδιά της Αθήνας, το παλιό αεροδρόμιο, την Εθνική Βιβλιοθήκη. Μας άρεσε και η όλη ιδέα του έρωτα σε διαφορετικές ηλικίες. Ομως τελικά, μόνο προς το φινάλε, παρά το υπερβολικό μελόδραμα ευχαριστηθήκαμε την ταινία. Το απρόσμενο «μπλέξιμο» των ιστοριών, τα πλάνα χωρίς πολλά λόγια με τη μουσική, την εικόνα και τα φορτισμένα πρόσωπα να κυριαρχούν και το αισιόδοξο, ρομαντικό μήνυμα για ελπίδα και αγάπη, έστω κι αργά, μας κέρδισαν. Στα ατού ακόμα η αφοπλιστική ερμηνεία της Μαρίας Καβογιάννη και ο Παπακαλιάτης (κούκλος κοντοκουρεμένος) να κοιμάται ημίγυμνος στον καναπέ.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
