Ο πρωταθλητής του δεκάθλου μιλά για το άθλημά του
Ο Παναγιώτης Μαυρουδάκης είναι αθλητής της Εθνικής ομάδας του δεκάθλου και τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να διακριθεί σε ευρωπαϊκό και πανελλήνιο επίπεδο. Ο δεκαθλητής από τις Σέρρες μιλά στο thebest.gr για το ...δύσκολο άθλημά του, ενώ συγχρόνως εξηγεί και το πόσο συναρπαστικό είναι.
Γιατί ασχολήθηκες με το δέκαθλο;
Αρχικά γυμνάζεσαι ολοκληρωτικά και αυτό είναι κάτι που σε βοηθάει γενικότερα στη ζωή σου. Από εκεί και πέρα έχεις γνώσεις στα περισσότερα αγωνίσματα του στίβου και αν έχεις και λίγο καλή αντίληψη μπορείς να γίνεις προπονητής. Είναι ρομαντικό, διασκεδαστικό αλλά είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς αν δεν το δοκιμάσει. Είναι όμως και ιδιαίτερα κουραστικό και αυτό είναι δύσκολο να το διαχειριστείς.
Πιστεύεις ότι μπορείς να μεταδώσεις τις γνώσεις σου, προπονητικά;
Ασχολούμαι με τις ακαδημίες και η αλήθεια είναι ότι όταν βλέπω ότι αυτά που τους λέω τα καταλαβαίνουν και τα κάνουν σωστά, αυτό μου προκαλεί ωραίο συναίσθημα. Άλλωστε είναι αυτό που είπα ότι με το δέκαθλο ξέρεις καλή τεχνική στα περισσότερα αθλήματα του στίβου.
Τι έχεις κερδίσει από τον αθλητισμό;
Εμπειρίες και γνώση, εκτός από φυσική κατάσταση και την υγεία μου. Στην Ελλάδα ωστόσο είναι παραμελημένο το δέκαθλο αλλά αυτό με πεισμώνει για να συνεχίσω. Είναι τόσο χάλια η κατάσταση δεκαετιών που δεν μπορεί να αλλάξει κάτι.
Ποια θεωρείς καλύτερη στιγμή στην καριέρα σου;
Το μετάλλιο που πήραμε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ήταν μία δύσκολη χρονιά για μένα. Ήμουν φαντάρος, έχασα τον πατέρα μου και κατά τη διάρκεια του αγώνα είχα ένα ατύχημα. Να φανταστείτε μετά το ατύχημα μου έκανα άλλα δύο αγωνίσματα τα οποία κατάφερα να βγάλω και στη συνέχεια πήγα στο νοσοκομείο. Το μετάλλιο το πήρα μετά από ώρα και εκεί τα συναισθήματα ήταν απερίγραπτα.
Έχεις κάποια χειρότερη;
Ήταν το 2011 όταν πήγαινα για πολύ καλή επίδοση είχα καλούς χρόνους και επιδόσεις όλη τη χρονιά και με το που ξεκινάει ο αγώνας είχα μία πολύ κακή πρώτη μέρα. Το ευχάριστο ωστόσο ήταν ότι ανέτρεψα την κατάσταση στη δεύτερη ημέρα.
Σε καιρούς κρίσης λένε ότι ανθίζει ο πολιτισμός και ο αθλητισμός. Ισχύει αυτό στον στίβο;
Αντίθετα νομίζω ότι είναι σε παρακμή γιατί πλέον δεν μπαίνει κάποιος σε αυτή τη διαδικασία. Ακόμη και για την υγεία είναι καλό να ασχολείται κανείς με τον αθλητισμό. Να φανταστείτε εγώ μεγάλωσα σε χωριό και από τα δέκα παιδιά άντε να ήταν το ένα παχύσαρκο τώρα τα πράγματα είναι αντίθετα τα παιδιά έχουν άλλες προτεραιότητες σε βάρος της υγείας τους.
Είναι όνειρο να συμμετάσχεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Είναι όνειρο και σταματάει εκεί. Είναι εφικτό από ικανότητες αλλά θέλει χρόνο, χρήματα και πολύ δουλειά για να μπορέσω να τα καταφέρω. Και όπως καταλαβαίνει κανείς οι εποχές είναι δύσκολες για να γίνουν όλα αυτά.
Eίναι εύκολο κάποιος να παρακολουθήσει το δέκαθλο;
Είναι δύσκολο να το παρακολουθήσει κανείς και αυτό δυσκολεύει τον κόσμο. Το καλό είναι ότι πλέον βάζουν ένα ταμπελάκι στο πρώτο που αν μπορείς να τον ξεχωρίσεις για να δώσεις βάση μόνο σε αυτόν τον αθλητή.
Σου έχει τύχει να μην ξέρεις σε ποια θέση έχεις τελειώσει;
Στους αθλητές δεν υπάρχει πρόβλημα γνωρίζουμε σε γενικές γραμμές που βρισκόμαστε, αλλά και γενικά βγαίνουν γρήγορα τα αποτελέσματα. Ωστόσο θέλεις λίγη ώρα για να μάθεις ακριβώς τι έχεις κάνει.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα ήθελες να ευχαριστήσεςι;
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους χορηγούς μου μέχρι πρόσφατα τους Μύλους Καπλανίδη τους κυρίους Στεφανο και Ιορδάνη και τον Δημήτρη Στολακούδη που με στήριξαν όσο δεν πάει. Κρίμα που δεν μπόρεσα να πάω στους Ολυμπιακούς να τους κάνω να χαμογελάσουν.
Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον προπονητή μου τον Παναγιώτη Γούλα, τους Μπάμπη Σαρηβασιλείου, Γιάννη Φράγκογλου, Σάββα Κεφαλίδη. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη γυναίκα μου, η οποία με στηρίζει και είναι συνέχεια δίπλα μου.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
