Βουλιαγμένη: Κορυφώνεται η αγωνία για τον δύτη που χάθηκε στο “Πηγάδι του Διαβόλου”

Για τρίτη ημέρα συνεχίζονται οι αγωνιώδεις έρευνες στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης για τον εντοπισμό του 34χρονου δύτη, τα ίχνη του οποίου χάθηκαν το μεσημέρι της Κυριακής.

Οι ελπίδες των συγγενών του πλέον εναποτίθενται σε ένα θαύμα, καθώς η επιχείρηση στο δεύτερο λιμανάκι εξελίσσεται σε ένα εξαιρετικά δύσκολο υποθαλάσσιο εγχείρημα.

Η έρευνα του Λιμενικού Σώματος επικεντρώνεται σε ένα θαλάσσιο «πηγάδι» σε βάθος σχεδόν 30 μέτρων, γνωστό ως “Πηγάδι του Διαβόλου“.

 Πρόκειται για ένα σημείο με άνοιγμα διαμέτρου περίπου 5 μέτρων, το οποίο οδηγεί σε στενά ανοίγματα και δαιδαλώδεις στοές.

Η επικινδυνότητα του σημείου είναι παγκοσμίως γνωστή στην κοινότητα των δυτών, καθώς στο παρελθόν έχουν χάσει τη ζωή τους εκεί τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, ο 34χρονος —ένας έμπειρος δύτης που έφερε κατάλληλο εξοπλισμό— επιχείρησε την υποθαλάσσια εξερεύνηση μαζί με έναν συνάδελφό του.

 Ενώ ο δεύτερος δύτης κατάφερε να απεγκλωβιστεί και να αναδυθεί εγκαίρως ειδοποιώντας τις αρχές, ο 34χρονος φέρεται να παγιδεύτηκε στο εσωτερικό των στοών.

Τι είναι το “Πηγάδι του Διαβόλου”
Το “Πηγάδι του Διαβόλου” είναι ένα στενό, κάθετο υποθαλάσσιο “φρέαρ”, σε μικρή απόσταση από τα βράχια και σε αρχικό βάθος περίπου 11 μέτρων.

Η διάμετρός του είναι γύρω στα 3 μέτρα, ενώ η κατάδυση φτάνει έως τα 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα, ειδικά γύρω στα 16 μέτρα, όπου το ρεύμα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω και οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας, που καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.

Η σήραγγα αυτή έχει εξερευνηθεί μόνο στα πρώτα της 150 μέτρα. Οι σπηλαιολόγοι εκτιμούν ότι συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.

Η ονομασία «Πηγάδι του Διαβόλου» δεν σχετίζεται με κάποιον συγκεκριμένο μύθο, αλλά προέρχεται κυρίως από την απόκοσμη όψη του. Ωστόσο, στην πρόσφατη ιστορία συνδέθηκε με ένα τραγικό περιστατικό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1978, τρεις Αμερικανοί- δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα-επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους.

Συγκεκριμένα Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.

Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια εντοπισμού τους έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα.

Το θρίλερ με την εξαφάνιση των τριών Αμερικανών στο σπήλαιο, έκλεισε οριστικά το 2007. Τότε ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν βρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα μα αυτά των αγνοούμενων Αμερικανών δυτών.

Μετά από εκείνο το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις, ενώ υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή.