Τέλος τα μισόλογα: Η παραπολιτική υπονόμευση τελειώνει εδώ, ξεκινά η καθαρή παράταξη μάχης

Η τελευταία εισήγηση του Νίκου Ανδρουλάκη στην Πολιτική Γραμματεία της ΚΟΕΣ δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. Το μήνυμα ήταν κρυστάλλινο: τα όργανα του κόμματος δεν είναι πεδίο προσωπικών στρατηγικών ούτε μηχανισμός διαρροών για εσωτερική κατανάλωση. Είναι θεσμοί που οφείλουν να λειτουργούν με σεβασμό και σοβαρότητα. Όχι ως παρακομματικά εργαλεία εντυπώσεων.

Όταν ο πρόεδρος λέει «τα όργανα θα τα σέβεστε και τα συνέδρια θα τα σέβεστε», δεν υψώνει τόνους για το θέαμα. Θέτει κόκκινες γραμμές. Και καλά κάνει. Γιατί η εικόνα ενός κόμματος που συζητά εσωτερικά και την ίδια στιγμή τα κείμενα κυκλοφορούν στα επιτελικά κανάλια πριν καν ξεκινήσει η συνεδρίαση, δεν είναι εικόνα παράταξης έτοιμης να κυβερνήσει. Είναι πρόβα γενικής αυτοκαταστροφής.

Η συζήτηση για την εκλογή των συνέδρων με βάση την εκλογική δύναμη ανά περιφέρεια παρουσιάστηκε από ορισμένους ως σκοτεινή μεθόδευση. Με αιχμές για το Ηράκλειο, με θεωρίες συνωμοσίας περί ελέγχου συσχετισμών. Ο Ανδρουλάκης απάντησε πολιτικά και με αδιάσειστα στοιχεία: το Ηράκλειο δεν ευνοείται. Χάνει συνέδρους σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριο. Οι αριθμοί δεν σηκώνουν σενάρια φαντασίας. Μόνο που οι συνωμοσιολόγοι δεν ενδιαφέρονται για αριθμούς.

Η επίκληση ονομάτων όπως του Ευάγγελου Βενιζέλου και της Φώφης Γεννηματά δεν ήταν τυχαία. Υπενθύμισε μια διαχρονική πραγματικότητα που κάποιοι επιλεκτικά ξεχνούν: η κατανομή συνέδρων δεν εφευρέθηκε σήμερα το πρωί. Είναι πολιτική επιλογή με κριτήριο την εκλογική δύναμη. Όποιος διαφωνεί, ας το πει ανοιχτά. Με όνομα και επώνυμο. Χωρίς ανώνυμα δελτία Τύπου και επιλεκτικές διαρροές.

Το ουσιαστικό όμως βρίσκεται πολύ πιο πέρα από εσωκομματικές μικροπολιτικές. «Δεν έχουμε εσωκομματικές εκλογές. Έχουμε εθνικές εκλογές». Αυτή η φράση συμπυκνώνει το πραγματικό διακύβευμα. Η κοινωνία θέλει να κλείσει οριστικά ο επαίσχυντος κύκλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και αυτό δεν θα γίνει με εσωστρεφείς αψιμαχίες υπό τα βλέμματα των συστημικών καναλιών που τρίβουν τα χέρια τους.

Η παράταξη έχει περάσει δύσκολα. Γι’ αυτό ακριβώς απαιτείται πειθαρχία, ενότητα, καθαρός προσανατολισμός. Όχι για να σιωπήσουν οι διαφωνίες – η ιδεολογική πολυφωνία είναι πλούτος. Αλλά για να διεξάγονται θεσμικά και να κλείνουν θεσμικά. Όχι στις εφημερίδες του κατεστημένου.

Η αναφορά στις επιστροφές στελεχών έχει επίσης βαθύτερη σημασία. Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα παραμένει ανοιχτό. Όποιος θέλει να συμβάλει στον αγώνα απέναντι στη συντηρητική, νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση, έχει θέση. Με κανόνες. Με σεβασμό στη συλλογική απόφαση.

Η χώρα χρειάζεται μια ισχυρή προοδευτική δημοκρατική παράταξη. Χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ με καθαρό λόγο, εσωτερική συνοχή και το πολιτικό θάρρος να συγκρουστεί με το κατεστημένο. Η μάχη που έρχεται δεν είναι εσωτερική, είναι μάχη για τη φυσιογνωμία της πατρίδας μας. Γι’ αυτό, η παραπολιτική υπονόμευση τελειώνει εδώ. Σήμερα ξεκινά η καθαρή παράταξη μάχης για την κοινωνική δικαιοσύνη. Και εκεί, μακριά από μικροπρέπειες και προσωπικές στρατηγικές, θα κριθούμε όλοι από την ίδια την Ιστορία.