Η ζωή και η καριέρα του Διονύση Σαββόπουλου
Φτωχότερος έμεινε από το βράδυ της Τρίτης ο καλλιτεχνικός κόσμος, αφού έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος Διονύσης Σαββόπουλος, ο αγαπητός «Νιόνιος», ο μουσικός μύθος της Ελλάδας σε ηλικία 81 ετών.
Ο γνωστός τραγουδοποιός νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο τις τελευταίες μέρες. Παρά την βελτιωμένη κατάσταση της υγείας του, η καρδιά του τελικά τον πρόδωσε, και έτσι, ο Διονύσης Σαββόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή στις 21:10, σκορπώντας θλίψη στο πανελλήνιο που σήμερα θρηνεί έναν από τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, τραγουδοποιούς και στιχουργούς.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ένας από τους βασικούς διαμορφωτές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.
Συνθέτης, στιχουργός και πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών που χαρακτήρισε τη γενιά του και δημιούργησε «σχολή» στο τραγούδι με τον ευρηματικό και ανατρεπτικό του στίχο καθώς και με τους μουσικούς συγκερασμούς του και τις εμπνευσμένες παραγωγές του, με την δημιουργική του παρουσία επηρέασε καταλυτικά όλα τα ρεύματα και τις μουσικές τάσεις.
Αυτός ήταν εξάλλου που έθεσε τα θεμέλια της έντεχνης μουσικής σκηνής, όπως την ξέρουμε σήμερα και υπήρξε ο άνθρωπος που βοήθησε και ανέδειξε πολλούς Έλληνες μουσικούς.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Έχοντας ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και την Φιλιππούπολη, δέχτηκε σε νεαρή ηλικία επιρροές από μια πιο ανατολίτικη κουλτούρα. Μεγαλώνοντας, αποφάσισε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στο τμήμα της Νομικής. Πολύ γρήγορα όμως, συνειδητοποίησε πως κάτι τέτοιο ούτε τον εξέφραζε ούτε τον γέμιζε.
Έτσι, το 1963 ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα εγκαταλείψει τις σπουδές του και θα ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη μουσική και μετακόμισε στην Αθήνα. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες ημέρες του ως μουσικός και σύντομα έγινε πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
Το 1963 πρωτοπαρουσίασε τραγούδια που ερμήνευε ο ίδιος σε στίχους και μουσική δική του. Τα τραγούδια του συνιστούν τομή για την ελληνική μουσική γιατί καθιέρωσαν στα νεότερα χρόνια ένα παμπάλαιο είδος που πριν από τον Σαββόπουλο ήταν ακατάτακτο και αταξινόμητο, συγχρονίζοντας έτσι το αίσθημα της ελληνικής παραδοσιακής τραγουδοποιίας με τα σύγχρονα παγκόσμια μουσικά ρεύματα.