Debate made in Greece

Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που σκοτώνεται για τα ντιμπέιτ, απλώς για να σκοτώνεται. Ή μάλλον όχι για τα ντιμπέιτ, αλλά για έναν…προπάππου τους, καθώς εκτός των συνόρων,  το πράγμα έχει πάει τόσο παραπέρα, που η Ελλάδα φαντάζει σαν την Πάνω Παναγιά- Κάτω Παναγιά της ελληνικής ταινίας.

Αυτοί οι χαριτωμένοι -μόνο για όποιους έχουν όρεξη να περάσουν λίγη ώρα κατάθλιψης-, μονόλογοι των αρχηγών, είναι το πιο αντιτηλεοπτικό πράγμα που έχουμε δει. Αλλά και το πιο αντιδημοκρατικό, καθώς δεν είναι δυνατόν να νοούνται ως έλεγχος της εξουσίας και ως ξεψάχνισμα της ουσίας, οι στημένες ερωτήσεις των δημοσιογράφων σε ανθρώπους που έχουν παπαγαλίσει τις απαντήσεις στο σπίτι τους μπροστά από τον καθρέπτη και έχουν περάσει από τη…δραματική σχολή των κομματικών επικοινωνιακών επιτελείων για να ανεβάσουν το κωμειδύλλιο «ψηφίστε με» σε διακαναλική σύνδεση.

Ούτε είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι σε μια χώρα που η διαπλοκή των πολιτικών με τα ΜΜΕ και οι σχέσεις στοργής με τους μεγαλοδημοσιογράφους είναι τόσο ευανάγνωστες όσο το «Λόλα να ένα μήλο» του αναγνωστικού, μπορεί να κάνει  έστω και για δευτερόλεπτα παιχνίδι η λέξη …στρίμωγμα.

Είναι λοιπόν απορίας άξιον προς τι τόσος διάλογος και τόσοι διαξιφισμοί για ένα μονόλογο και προς τι τόσος αλληλοσπαραγμός για μια φιέστα χωρίς…πυροτεχνήματα;

Το όλο άγχος δεν έχει σαφώς να κάνει με την διαφώτιση των πολιτών αλλά με τις μεθόδους που πρέπει να ακολουθηθούν προκειμένου να υπάρξει …συσκότιση.

Το μέγα ζήτημα είναι πώς θα αναχωρήσουν οι αρχηγοί λιγότερο λαβωμένοι από μια συνάντηση όπου το μόνο που φαίνεται να διακυβεύεται, είναι το στυλάκι που θα αρέσει περισσότερο και το «κοστούμι» του ετοιμόλογου στο ψέμα που θα πείσει όσο περισσότερους γίνεται.

Ο πιο καλός στην παπαγαλία και την τέχνη της ηθοποιίας θα κερδίσει τις εντυπώσεις. Οι υπόλοιποι θα αξιολογηθούν αναλόγως και θα καταταχθούν στη λίστα των σχολίων των δελτίων ειδήσεων της επόμενης ημέρας.

Οι πολίτες δεν θα έχουν καταλάβει και πολλά, αλλά  θα παρασυρθούν σίγουρα σε μια συζήτηση που θα αφορά την γραβάτα,  το κοστούμι ενός εκάστου των πρωταγωνιστών και στα σαρδάμ του.

Αυτά είναι ίσως και τα μόνα πράγματα που θα έχουν κριθεί, πέραν από τον βαθμό της υπνηλίας.