Χάσει – κερδίσει, ο Σαμαράς είναι ο μεγάλος νικητής της κούρσας της διαδοχής

Είτε αναδειχθεί αρχηγός της Ν.Δ. είτε όχι, ο Αντώνης Σαμαράς είναι αδιαμφισβήτητα ο μεγάλος  νικητής της όλης διαδικασίας. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ήταν το μαύρο πρόβατο, το καμένο χαρτί για τη δεξιά παράταξη, ο που δεν του συγχωρήθηκε η «προδοσία».

Σήμερα, το ίδιο πρόσωπο, μοιάζει να είναι το μέλλον της Ν.Δ., ο πλέον ικανός- με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις- να συσπειρώσει τη βάση του κόμματος,  αλλά και ο έχων το μεγαλύτερο «πέρασμα» στους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων, ο ενωτικός και αξιόπιστος κατά τον Αβραμόπουλο, ο άνθρωπος που έχει όλα τα εχέγγυα να οδηγήσει την παράταξη στη νέα εποχή.

Στροφή 180 μοιρών δηλαδή και ξαφνικά το μαύρο πρόβατο, έγινε το καλό…αρνί που επανέρχεται απειλώντας να καταπιεί τον κακό...λύκο του Μητσοτακέικου.

O Σαμαράς είναι σήμερα με βάση τα γκάλοπ,  ο άνθρωπος που μπορεί να γυρίσει πίσω τους χαμένους ψηφοφόρους της Ν.Δ. και ο πολιτικός που μπορεί να αντιπαρατεθεί καλύτερα σε επίπεδο ύφους και όχι μόνο, στον Γιώργο Παπανδρέου.

Η πορεία του αμφισβητία και άλλοτε επαναστάτη Αντώνη Σαμαρά, που σήμερα βάζει πολύ νερό στο κρασί του ακόμη και για τα Σκόπια, το  θέμα αιχμής του παλιού διαζυγίου,  είναι θεαματική. Όπως και το γεγονός ότι η βάση της Ν.Δ. συναισθηματικά επανήλθε με στοργή υπέρ του. Με τόση στοργή, που μπορεί και να τον οδηγήσει  στο πηδάλιο της παράταξης.

Ο Σαμαράς μοιάζει να  μιλάει σήμερα στην ψυχή των ψηφορόρων της Ν.Δ., την ίδια στιγμή που η Ντόρα είναι προσκολλημένη στα επιχειρήματα της κεντροδεξιάς. Ο Σαμαράς, ο άλλοτε «τελειωμένος»,  είναι αυτός που επικαλείται  τον παραδοσιακό πυρήνα της δεξιάς.

Η αλήθεια είναι ότι η Ν.Δ. ουδέποτε ένοιωσε δικό της το Μητσοτακέικο. Και η αλήθεια είναι ότι είναι πολλοί αυτοί που δεν συγχώρησαν την επιλογή των εκφραστών του να σπρώξει τον Καραμανλή- με πρωτεργάτη τον Γιώργο Σουφλιά- στην ταχεία προσφυγή στις κάλπες, με τις γνωστές τραγικές εκλογικές απώλειες.

Είναι βέβαιο ότι η Ντόρα το φυσάει και δεν κρυώνει. Διότι ο Αντώνης της βγήκε κυριολεκτικά από τη γωνία. Και της έκοψε όχι μόνο τη φόρα, όχι μόνο το γλυκό- τάχα- ύφος της υπεροχής, αλλά και το …αίμα.

Διότι η υπομονή, οι λυκοφιλίες και οι δεύτερες σκέψεις με τις οποίες η Ντόρα πορεύτηκε, αποδείχθηκαν πολύ λίγες σε σχέση με την καθαρή ρήξη και το ρίσκο της εγκατάστασης στον κύκλο των χαμένων από χέρι, που έκαναν τον Σαμαρά να μοιάζει σήμερα το καλό παιδί του δεξιού "μαγαζιού".