Κορύνες: Ένα…πάτσγουορκ για Όσκαρ

Θα μπορούσε και να είναι σενάριο ταινίας που πραγματεύεται την εμμονή και τον  φετιχισμό. Θα μπορούσε επίσης να είναι εμπνευσμένη κωμωδία…πόλης.

Όμως τίποτε από τα δύο δεν συμβαίνει. Η κορυνολατρεία  στην Πάτρα δεν είναι σενάριο,  αλλά  επιλογή. Και μάλιστα πολιτική επιλογή λύσης του κυκλοφοριακού. Και εδώ είναι που αρχίζει η άλλη κωμωδία. Αυτή της καθημερινότητας που θέλει την Πάτρα των χιλίων προβλημάτων να χωρίζεται σε  στρατόπεδα κορυνολατρών και κορυνοφάγων, ο …παλμός των οποίων καταγράφεται και σε δημοψήφισμα, το πρώτο- σημειώσατε- σε μια πόλη που έχει τεράστιους βραχνάδες και άλλους τόσους  πονοκεφάλους, αλλά ουδείς από αυτούς   δεν έχει  ακόμη μπει στη διαδικασία της σφυγμομέτρησης της κοινής γνώμης.

Αλλά, είπαμε, με τις κορύνες υπάρχει ειδικό …κώλυμα. Σε αυτούς τους μικρούς στύλους,    φαίνεται πως βλέπουμε το εισιτήριο για την ανακάλυψη της Αμερικής  και για αυτό είμαστε έτοιμοι να γεμίσουμε  την πόλη με άσπρους  και κόκκινους …κόκκους της ευφυούς απόδειξης ότι το κυκλοφοριακό λύνεται με τσιρότα.

Τα τσιρότα συνήθως μπαίνουν στις πληγές για να σταματούν την αιμορραγία. Για να υπάρξει ίαση χρειάζεται και κανένα ασφαλές αντιβιοτικό. Τουλάχιστον έτσι συμβαίνει στον σύγχρονο κόσμο, διότι σε κάτι γειτονιές των Μασάϊ, σίγουρα θα δεις να επουλώνονται τα τραύματα με μαγικά μαντζούνια.

Το δικό μας μαντζούνι, λέγεται κορύνα και τείνει να γίνει η πλέον γνωστή...γκόμενα των Πατρών. Σε περίπτωση δε επέκτασής τους σε όλους τους  δρόμους, δεν αποκλείεται να βλέπουμε και τους Κινέζους τουρίστες να τραβάνε φωτογραφίες σε αυτά τα ωραία κολωνάκια που δίνουν χρώμα στην μουντή πόλη και…τύφλα να΄χει το πράσινο που δεν έχουμε.

Αυτό που μας λείπει είναι το αντιβιοτικό, ή έστω η πρόθεση να το ανακαλύψουμε στα μικροβιολογικά  εργαστήρια του εξονυχιστικού διαλόγου που θα έπρεπε να έχει  γίνει για το θέμα και της πρόκρισης- με όποιο πολιτικό κόστος- εναλλακτικών και καινοτόμων λύσεων μακράς πνοής, που δεν θα ξηλώνονται και δεν θα μετακινούνται όταν θα προκύπτει παρέλαση  ή…επέλαση των διαφωνούντων.

Διότι ναι μεν οι κορύνες αποδείχθηκαν καλό τσιρότο, αλλά  δεν είναι δυνατόν να γεμίσεις τσιρότα όλο το «σώμα» της πόλης.  Δεν απέχει πολύ από το να την κάνεις ένα γραφικό πάτσγουορκ.

Και  τέλος, η παγκόσμια πρωτοτυπία. Το… όσκαρ πάει στην Πάτρα, καθώς  σε μια εποχή που όλη η Ευρώπη προσανατολίζεται στην αποθάρρυνση του Ι.Χ. και στη διευκόλυνση των πεζών, εμείς διευκολύνουμε το αυτοκίνητο και στέλνουμε τους πεζούς να πάρουν αμάξι, για να περνάνε με αυτό ανάμεσα από τις …ωραίες κορύνες. Ε. ποτέ…