Ξυλοδαρμός Κουμουτσάκου: Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει το τέρας για... υιοθεσία

Έθρεψαν τον εθνολαϊκισμό με την φρουτόκρεμα της «επανάστασης» ενάντια  στους ... προσκυνημένους,  λίγο πριν προσκυνήσουν και αυτοί και δουν τα γόνατά τους με τα κόκκινα σημάδια του συρμού, για να τα βαφτίσουν σκληρή διαπραγμάτευση.

Δίδαξαν τα γιαούρτια, τις πέτρες και τις ντομάτες ως εργαλεία αντίστασης σε όσα μας πνίγουν, λίγο πριν περάσουν στον λαιμό μας την "αριστερή" θηλειά και την σφίξουν με τον δικό τους λαϊκοφανή τρόπο. Αλλιώς τον δένει τον κόμπο "ο που νομίζει ότι είναι αριστερός"

Απαξίωσαν το πολιτικό σύστημα βάζοντάς το στον κάλαθο των αχρήστων για να κατακτήσουν την εξουσία και να μπουν και οι ίδιοι στον ...κουβά με τον οποίο κουβαλούσαν νερό στον εμπαιγμό, την ανευθυνότητα και το χάιδεμα όλων των κακών ...κουσουριών του Έλληνα για να κάνουν τη δουλειά τους εναντίον του, με την σύμφωνη μάλιστα γνώμη του.

Μας  χώρισαν σε προσκυνημένους και πατριώτες και μας έβαλαν να ξιφουλκούμε για να δραπετεύσουν από τα κομματικά τους αδιέξοδα. Καταδίκασαν τη λέξη ¨ναι" στην οποία προσδοκούσαν και εξευτέλισαν τη λέξη "όχι" την οποία απεύχονταν.

Ράπιζαν με ύβρεις τους βρώμικους "ναι" και νάρκωναν με γλέντια τους καθαρούς "όχι".  Σε δυο στρατόπεδα, διχάζοντας, σκορπίζοντας.

Αυτοί τους κατοχύρωσαν τους ... εξαγριωμένους πατριώτες, διδάσκοντας ότι η αντίθετη άποψη είναι παράγωγο των «γερμανοτσολιάδων» τις μπότες των οποίων με άνεση μετεκλογικά φόρεσαν για να πατήσουν δικαιώματα και προσδοκίες.

To μίσος ενάντια στους  πολιτικούς και τα ΜΜΕ, μίσος που καλλιεργήθηκε με μεγάλη προσοχή από τους τότε αντιμνημονιακούς, τώρα μνημονιακότερους των μνημονιακών, τότε εχθρούς και τώρα συνεταίρους των ευρωπαίων, δεν ήταν μαθητής της πρώτης δημοτικού για καθίσει δυο μέρες τιμωρία και μετά να συνετιστεί από το φόβο της βέργας.

Το μίσος που εξέθρεψαν είναι η βέργα. Χθες βγήκε να χτυπήσει τον Κουμουτσάκο, αύριο αυτούς τους ίδιους  και μεθαύριο όλους μας.

O φασισμός, δεν είναι μόνο τα μπρατσωμένα ανεγκέφαλα παιδιά της Χρυσής Αυγής που ο ανεύθυνος Φίλης μιας καθόλα ανεύθυνης κυβέρνησης κατάφερε να βγάλει στο δρόμο ξανά με το ψωμί τους βουτηγμένο στη μαρμελάδα, καθώς ο ...πανεπιστήμων Υπουργός παιδείας μέσα σε όλο το χάος της εκπαίδευσης  του 2015 θεώρησε  εαυτόν τον καταλληλότερο  για  να προσεγγίσει ιστορικά την γενοκτονία των Ποντίων.

Φασισμός είναι και να ορμάς στην Γενοκτονία για να ρίξεις την αντιπολίτευση στο παιχνίδι του αποπροσανατολισμού από τα σοβαρά (δημοσιογράφος ο παχουλός, ξέρει το κόλπο) και να κάθεσαι κουτάβι στην Εκκλησία. Είναι να μαζεύεις άρον- άρον ο...αριστερός τη δήλωση της Σίας Αναγνωστοπούλου γιατί νευρίασε το... ράσο και να αφήνεις τον Φίλη να βγάζει στους δρόμους χρυσαυγίτες να δέρνουν κόσμο, με το επιχείρημα της ... «δικαιολογημένης» οργής για τα δίκαια των Ποντίων.

Φασισμός ήταν και αυτοί που διέλυαν παρελάσεις, που ορμούσαν στα σπίτια βουλευτών ουρλιάζοντας «αλήτες προδότες πολιτικοί» και μούτζωναν τη Βουλή φωνάζοντας «να καεί το μπουρδέλο», που έριχναν αυγά στα ΜΜΕ, έδερναν φωτορεπόρτερ ή απαξίωναν και απαξιώνουν συλλήβδην  τον ρόλο του Τύπου, (πλην ΕΡΤ, Αυγής και Alpha) άρα και του ελέγχου,  πάντα με ΣΥΡΙΖαίους στην πρώτη τη γραμμή.

Φασισμός είναι και να παρέχεις προστασία στα παιδιά που τα λένε αντιεξουσιαστές και καίνε τον τόπο κατά το ιδελογικό τους δοκούν, είναι και να καλείς πρώτα να τα σπάσουμε και να μην πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ και μετά να ζητάς αναδρομικά τα σπασμένα.

Όλοι μαζί μας το μάθανε το «πως» και τώρα απλώς οι μεν επιμένουν, οι δε βολεύτηκαν και βλέπουν το τέκνο τους τον λαϊκισμό να  τους κοιτάζει κατάματα. Χθες  έδερνε τον Κουμουτσάκο.  Αύριο θα δείρει τον Φίλη.

Έτσι συμβαίνει με τα τέρατα. Κάποια στιγμή επιτίθενται και στους γονείς τους.

Υπ΄ αυτή την έννοια η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ κατά της ΝΔ ότι παίζει ακροδεξιά παιχνίδια, ότι λίγο- πολύ έδειρε ...αυτή τον Κουμουτσάκο,  δεν προξενεί καμία κατάπληξη. Η δεξιόστροφη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θυμήθηκε το αντιεξουσιαστικό της λεξιλόγιο και βγήκε να μοιράσει το ίδιο λαϊκίστικο μανιφέστο.

Αμετανόητη η "που νόμιζε πως είναι αριστερά", πορεύεται την οδό της ανευθυνότητας όχι καταδικάζοντας το τέρας, αλλά δίνοντάς το για ...υιοθεσία. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστεί να πάς και να το πάρεις πίσω το παιδί που έθρεψες στα σπλάχνα σου.