Νικητής ο 18χρονος Μάριος: "Έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν γίνεται να τα παρατήσω"

Νικητής ο Μάριος. Με λόγια που προκαλούν ρίγη συγκίνησης, ο 18χρονος Μάριος μοιράζεται την εμπειρία του από τη μεγάλη περιπέτεια της υγείας του, επιστρέφοντας πλέον στην Ελλάδα ως νικητής.

 Χαμογελαστός και ευδιάθετος, μιλά στο OPEN για τον «Γολγοθά» που πέρασε, τις δύσκολες στιγμές αλλά και το μέλλον που ονειρεύεται.

 Υπενθυμίζεται πως ο νεαρός Μάριος, ο οποίος δίνει μάχη με το σπάνιο σύνδρομο Alagille, ολοκλήρωσε με επιτυχία τη μεταμόσχευση ήπατος στην οποία υποβλήθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας. Έχοντας αφήσει πίσω του τη δυσκολότερη δοκιμασία που αντιμετώπισε ποτέ, ο 18χρονος στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα αισιοδοξίας, κερδίζοντας επάξια τον τίτλο του μαχητή.

 Ο Μάριος είπε «Έλεγα στον εαυτό μου "όχι", δεν γίνεται τώρα να τα παρατήσω, θα συνεχίσω μέχρι το τέλος, και ήθελα επιτέλους να επιστρέψω, οπότε είμαι χαρούμενος».

 Ο 18χρονος έδωσε την πιο μεγάλη μάχη της ζωής του και την κέρδισε, με πείσμα, θάρρος και δύναμη. Ο Μάριος χαμογελάει, είναι πλέον στο σπίτι του στο Αγρίνιο μαζί με την οικογένειά του, μετά από πέντε μήνες και τη μεταμόσχευση ήπατος που υποβλήθηκε στο Τορίνο.

 «Αποφάσισα να κάνω τη μεταμόσχευση γιατί ζούσα ένα μαρτύριο»

 «Φοβόμουν ακόμη και την ώρα που κοιμάμαι μην πάθω τίποτα ενώ κοιμάμαι. Της είπα, ότι εφόσον έφτασα σε αυτή τη χάλια κατάσταση, αν είναι να γίνει η μεταμόσχευση, ας γίνει» ανέφερε ο 18χρονος.

 Και πρόσθεσε: «Να περάσει το μαρτύριο που είχα, γιατί είχα ένα μαρτύριο»

 Ο Μάριος που πάσχει από το σπάνιο σύνδρομο Alagille, είδε την κατάσταση της υγείας του να επιδεινώνεται τον Νοέμβριο, «μετά από σειρά ιατρικών λαθών» όπως καταγγέλλει η μητέρα του, η οποία έδωσε μεγάλο αγώνα για να φτάσει ο γιος της στο Τορίνο και να υποβληθεί σε μεταμόσχευση, ενώ ακολούθησαν και άλλες δύο επεμβάσεις.

«Ξυπνάω και λέω "πότε έγιναν όλα αυτά;"»

«Απλά ξυπνάω κάποια στιγμή και βλέπω ένα άλλο μέρος, και ήμουνα λίγο τρομαγμένος, λέω "πού είμαι;" και "πότε έγιναν όλα αυτά;", "πόσα έχασα και δεν ξέρω;".

 Ο Μάριος ευχαριστεί τους Ιταλούς γιατρούς αλλά τη μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη τη χρωστάει όπως λέει, στον δότη.

 «Το μεγαλύτερο δώρο μας το έκανε ο δότης» λέει ο Μάριος, με τη μητέρα του να προσθέτει «και την οικογένειά του, γιατί αυτοί ζήσανε μια πολύ δύσκολη στιγμή και εμείς πήραμε ζωή από αυτή».

 Βράχος στο πλευρό του πάντα η μητέρα του. 'Οπως εξηγεί η ίδια, «Ο Μάριος θα κάνει από εδώ και πέρα το κομμάτι της αποκατάστασης, γιατί μετά από τόσα πολλά χειρουργεία και τόση πολλή περιπέτεια, είναι ο οργανισμός του λίγο εξασθενημένος».

 Ο 18χρονος Μάριος κάνει όνειρα και ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία.

 Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά ο Μάριος: «Θέλω να προχωρήσω στη ζωή μου, δηλαδή να κάνω το πανεπιστήμιό μου, θέλω να γίνω και τραγουδιστής, θέλω να γίνω και ηθοποιός».

 Ο Μάριος στέλνει μήνυμα σε όσους παλεύουν και έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας. «Όσο δύσκολα και αν περνάνε, να μπορέσουν να κρατήσουν δύναμη» είναι το μήνυμά του.