Το φιλμ "Σας πιστεύουμε" στις προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης 2 και 3 Μαρτίου 2026

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Charlotte Devillers & Arnaud Dufeys
Ηθοποιοί: Myriem Akheddiou, Laurent Capelluto, Natali Broods.
Φωτογραφία: Pepin Struye.
Μοντάζ: Nicolas Bier
Μουσική: Lolita Del Pino
Χώρα: Βέλγιο (Έγχρωμη)
Διάρκεια: 78΄    
Διακρίσεις:  15 Βραβεία και υποψηφιότητες 

-Berlin International Film Festival 2025, Βραβείο Perspectives, Ειδική Μνεία, υποψηφιότητα καλήτερης ταινίας.  
-Molodist Kyiv International Film Festival 2025,  Βραβείο στη σκηνοθεσία, διεθνές διαγωνιστικό.  
-Seville European Film Festival 2025, 4 Βραβεία, καλύτερης ταινίας. Σεναρίου, Hθοποιού, και Βραβείο Women in Focus. 
- Φεστιβάλ Reims Polar, 3 Βραβεία Βραβείο Sang Neuf, Νεότητας και Ερμηνείας. 
-Music and Cinema Film Festival, Μασσαλία, Βραβείο καλύτερης ταινίας.  
-Φεστιβάλ Ναμούρ, 2 Βραβεία, καλύτερης Ταινίας και Ερμηνείας.      
-Φεστιβάλ Σεβίλλης, 3 Βραβεία, καλύτερης Ταινίας, Σεναρίου και Ερμηνείας.  

- Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Φεστιβάλ Ζυρίχης, Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι, Φεστιβάλ Cinemania Μοντρεάλ, Φεστιβάλ Δουβλίνου, Φεστιβάλ Arras-Gall;ia, AFI Film Fest Λος Άντζελες.

Η Αλίς καταθέτει σε έναν δικαστή, γνωρίζοντας ότι δεν πρέπει να κάνει κανένα λάθος. Πρέπει να υπερασπιστεί τα παιδιά της, καθώς το διακύβευμα είναι  η κηδεμονία τους.  Θα μπορέσει να τα προστατεύσει από τον πατέρα τους πριν να είναι αργά;

Η ταινία προβλήθηκε στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στην Ελληνική Συμπαραγωγή (Onassis Film Award), ενώ αφορά ένα συγκλονιστικό θέμα κακοποίησης παιδιών και την προσπάθεια μιας μητέρας να αποδείξει την αλήθεια.

Είναι η μέρα της δικαστικής ακρόασης (σε μια κλειστή αίθουσα, μόνο με συνηγόρους) για την κηδεμονία δυο παιδιών, της 17χρονης Λιλά και του 11χρονου Ετιέν. Η μητέρα, η Αλίς, προσπαθεί να συγκρατήσει την οργή της κατά του πατέρα, ενώ βρίσκεται μια ανάσα πριν την κατάρρευση – η κάμερα σχεδόν δεν εγκαταλείπει το πρόσωπό της. Ένα ντεμπούτο με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου, με σκηνοθεσία τόσο ευαίσθητη και αγωνιώδη που δεν έχει καμία ανάγκη τα εξωτερικά πλάνα. Ένα άγριο σασπένς στόρι χωρίς κανένα τρικ, κανένα «εύρημα», μόνο αμείλικτη ειλικρίνεια και μια συγκλονιστική ερμηνεία από τη Μιριέμ Ακεντιού, σταθερή συνεργάτιδα των αδελφών Νταρντέν. Μια ευθεία ματιά στην παιδική κακοποίηση μέσα στην οικογένεια που αναγκάζει το κοινό να πάρει θέση δικαστή, να ταλαντευτεί ανάμεσα στην αντικειμενική και την υποκειμενική αλήθεια, στη φρίκη και την άμυνα, σ’ ένα ψυχολογικό παιχνίδι καθηλωτικό και ανελέητο.  (Έκδοση 66ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

 «Το συγκλονιστικό ντεμπούτο των Σαρλότ Ντεβιλέρς και Αρνό Ντιφεΐς ενσαρκώνει όλες τις εντάσεις που προκαλεί μια δικαστική ακροαματική διαδικασία από την οποία εξαρτώνται ζωές. Απόλυτα εστιασμένη, πυκνογραμμένη και με αλάνθαστες ερμηνείες, η ταινία σε κρατάει στην άκρη της θέσης σου όπως ένα συναρπαστικό θρίλερ. Η επίδραση είναι ακόμα πιο βαθιά καθώς εξερευνά το νομικό σύστημα μέσα στο οποίο τα θύματα παλεύουν να ακουστούν και να γίνουν πιστευτά. Με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου, πρόκειται για έναν δυνατό τίτλο που μπορεί να έχει και εμπορικό αντίκτυπο στο κοινό που εκτίμησε τις ταινίες Ανατομία μιας Πτώσης και Μετά τον Χωρισμό».  

Screen  

«Με εντυπωσιακή οικονομία μέσων, η ταινία εστιάζει στα ουσιώδη, ανοίγοντας έναν χώρο για μαρτυρίες άβολες αλλά αναγκαίες για την κατανόηση των καταστάσεων σεξουαλικής κακοποίησης. Με πυλώνα την ακριβή ερμηνεία της Μιριέμ Ακεντιού, χαμηλών τόνων και όμως γεμάτη δύναμη και ένταση, σε αντιπαράθεση με τις ικανότητες αγόρευσης αληθινών επαγγελματιών και μια ντοκιμενταρίστικη προσέγγιση ως προς το σκηνικό – ένα κτίριο δικαστηρίου φτιαγμένο από γυαλί αντανακλώντας τη σκληρότητα του ευρύτερου συστήματος, η ταινία δίνει πλήρες νόημα στις λέξεις και χρησιμοποιεί στο έπακρο τις δυνάμεις της μυθοπλασίας για ταύτιση και αναγνώριση ώστε να προσφέρει στο κοινό μια μεταμορφωτική εμπειρία».

Cineuropa  

Το δίδυμο Charlotte Devillers και Arnaud Dufeys κατάφεραν με ελάχιστα μέσα, να κάνουν μια εξαιρετική ταινία που θίγει μια τεράστια πληγή της εποχής: την παντελή έλλειψη προστασίας των ανηλίκων που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία και βιασμό, από μια δικαιοσύνη που όχι απλά δεν βοηθά, δημιουργεί νέες χαρακιές στον ψυχισμό τους.

«Σας πιστεύουμε» (We believe you): Τίτλος ειρωνικός αφού η προστασία των παιδιών περνάει από χρονοβόρες κι επώδυνες διαδικασίες.

…

Η ταινία ξεκινά με την μάνα σε εξαιρετική ένταση να προσπαθεί να σηκώσει τον Ετιέν, τον 9χρονο γιο της με το ζόρι από το πεζοδρόμιο για να παραστούν στη δίκη. Ενώ εκκρεμεί η μήνυση εναντίον του πατέρα για κακοποίηση του γιου του κι ενώ τα παιδιά αρνούνται να τον δουν, το δικαστήριο τους επιβάλλει ακρόαση γιατί ο πατέρας διεκδικεί σχέση με τα παιδιά και δεν αφορά καθόλου τη δικαιοσύνη αν εκκρεμεί απόφαση σχετική με κακοποίηση του παιδιού.

Παρά τις παρακλήσεις μητέρας και δικηγόρου ώστε να γίνει σεβαστό το αίτημα των παιδιών να μην τον δουν, το δικαστήριο δεν το κάνει δεκτό.

Όλη η ταινία είναι αυτή η μέρα της δικαστικής ακρόασης. Τα γυρίσματα  σε μια κλειστή αίθουσα, μόνο με συνηγόρους για την κηδεμονία δυο παιδιών της 17χρονης Λιλά και του 11χρονου Ετιέν.Οι σκηνοθέτες επέλεξαν δικηγόρους στο επάγγελμα κι όχι ηθοποιούς, γεγονός που λειτούργησε εξαιρετικά, αφού οι θεατές αισθάνθηκαν πως παρακολουθούν όντως μια ακροαματική διαδικασία με κομμένη την ανάσα.

«Ένα 20% των παιδιών υπόκειται βιασμό, ένα 10% καταγγέλει, ένα 2% δικαιώνεται» λέει στο τέλος της ταινίας ο σκηνοθέτης Arnaud Dufeys. Στην ερώτηση του tvxs αν αυτά είναι αποτελέσματα των νόμων περί υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, απαντά θετικά.

«Είναι οι νόμοι, είναι η δικαστική εξουσία, είναι μια νοοτροπία που λέει ότι δεν μπορούμε να διαλύσουμε το κύτταρο της οικογένειας παρά την κακοποίηση. Αυτό εκφράζει στην ταινία ο συνήγορος των παιδιών».

 Τvxs 

Charlotte Devillers
Σκηνοθέτης και σεναριογράφος. To “Σας πιστεύουμε» είναι η πρώτη ταινία της.

Arnaud Dufeys
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Έχει κερδίσει 7 βραβεία και 16 υποψηφιότητες. Φιλμογραφία: Σας πιστεύουμε (2025), Un invincible été (Short 2024), MAGENTA: Assez? (Music Video 2019), Vertiges (Short 2014), Atomes (Short 2012).

Η μητέρα, η Αλίς , προσπαθεί να συγκρατήσει την οργή της κατά του πατέρα (οργή που δίνει λαβή στην άλλη πλευρά να προσπαθήσει να την βγάλει ψυχικά ασταθή), ενώ βρίσκεται μια ανάσα πριν την κατάρρευση, η κάμερα σχεδόν δεν εγκαταλείπει το πρόσωπό της. Στο τέλος παραδέχεται πως ναι, χάνει και την ψυχραιμία της και την υπομονή της και ποια μάνα θα ήταν ψύχραιμη αν ήξερε πως ο πατέρας βίαζε το παιδί τους!

Η ταινία είναι γυμνή από τρικ, τεχνάσματα, δεν έχει ανάγκη τα εξωτερικά γυρίσματα είναι ωμή, ρεαλιστική, ένα άγριο σασπένς στόρι χωρίς κανένα «εύρημα», μόνο αμείλικτη ειλικρίνεια και μια συγκλονιστική ερμηνεία από τη Μιριέμ Ακεντιού, σταθερή συνεργάτιδα των αδελφών Νταρντέν, βραβευμένη πρόσφατα σε άλλο φεστιβάλ για την εξαιρετική της ερμηνεία όπως μας είπε στο τέλος ένας από τους σκηνοθέτες.

Στο επίκεντρο της ταινίας είναι διαρκώς η ευθύνη των θεσμών: «Ποιος θέλει να δει τον βιαστή του; Γιατί να θέλουν τα παιδιά μου;» λέει η μητέρα κάποια στιγμή στη δικαστή η οποία δεν μπορεί να εμποδίσει την παρουσία του πατέρα στον χώρο. Ο δε δικαστής που έχει αναλάβει την υπεράσπιση των παιδιών από τη μεριά του δημοσίου, επιλέγει την μέση οδό της συντηρητικής πατριαρχικής δομής: «Τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονείς για να είναι ισορροπημένα».

Οι Charlotte Devillers, Arnaud Dufeys, περνούν κυριολεκτικά από κόσκινο τη νομοθετική και δικαστική εξουσία δείχνοντας με το δάχτυλο πόσο δύσκολο είναι να δικαιωθεί ένα κακοποιημένο παιδί στο δικαστήριο.