Σε αναζήτηση καλών τρόπων στα γαλλικά καφέ

Ενα απόγευμα του Αυγούστου στην πλατεία της Βαστίλλης στο Παρίσι, ο Αλμπέρτο Ριμπέριο, ένας Ισπανός τουρίστας, πλησίασε με την οικογένειά του καλαίσθητο καφενείο και ρώτησε αν μπορούσαν να καθίσουν.

«Κοίτα γύρω σου, δεν βλέπεις άδεια τραπέζια;» ήταν η αποστομωτική απάντηση του σερβιτόρου. Οταν η οικογένεια Ριμπέριο προσπάθησε να παραγγείλει φαγητό, σε σπασμένα γαλλικά, ο σερβιτόρος εξέφρασε τη δυσφορία του για τις γλωσσολογική τους ανικανότητα, ενώ αργότερα η αγένεια του υπαλλήλου κορυφώθηκε με την άρνησή του να αλλάξει πιάτο που δεν είχαν παραγγείλει.

«Σε γενικές γραμμές, οι Γάλλοι είναι εξυπηρετικοί και φιλικοί. Η συνάντησή μας με τον σερβιτόρο αυτό λειτούργησε, όμως, σαν υπενθύμιση της φήμης των Γάλλων ως αγενών», λέει ο κ. Ριμπέριο.

Την εικόνα αυτή επιδιώκει τώρα να σβήσει ο οργανισμός τουρισμού της γαλλικής πρωτεύουσας με «επίθεση γοητείας» προς τους επισκέπτες, αλλά και την αποστολή δεκάδων χιλιάδων εγχειριδίων σε επαγγελματίες του τουρισμού. Το εγχειρίδιο με τίτλο «Ομιλείτε την Τουριστική;» απευθύνεται σε οδηγούς ταξί, υπαλλήλους καφέ, ξενοδοχείων   και καταστημάτων. Οι Βρετανοί, εξηγεί το εγχειρίδιο ευγενείας, προτιμούν τη χρήση του μικρού ονόματος, ενώ οι Ιάπωνες θέλουν να νιώθουν ασφάλεια. Οι Αμερικανοί δεν ξεκολλούν από τις ηλεκτρονικές τους συσκευές και θέλουν να τρώνε δείπνο το αργότερο στις έξι το απόγευμα.

«Το εγχειρίδιο είναι προσβλητικό. Θεωρεί δεδομένο ότι οι Γάλλοι είναι αγενείς. Ο σερβιτόρος μπορεί να μην είναι ευχάριστος, αλλά θα είναι πάντα επαγγελματίας», λέει ο Πολ Καπ, ιδιοκτήτης περίφημης brasserie πίσω από τον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ.

Οι προσπάθειες του οργανισμού τουρισμού αποκαλύπτουν, όμως, τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα, που θέλει τους επισκέπτες της Πόλης του Φωτός να έχουν μειωθεί κατά 10% τα τελευταία χρόνια. Εκτός από τον ανταγωνισμό των παραδοσιακών του αντιπάλων (Λονδίνο, Νέα Υόρκη ή Βαρκελώνη) το Παρίσι πρέπει σήμερα να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις, που προέρχονται αυτήν τη φορά από την Ασία και από πόλεις-προορισμούς όπως η Σαγκάη, το Τόκιο ή η Σεούλ.

Για πολλούς τουρίστες, όμως, το Παρίσι είναι πλέον πιο προσβάσιμο απ’ ό,τι στο παρελθόν. Τα αγγλικά έχουν καταστεί πια δεύτερη γλώσσα για τους περισσότερους νέους, εργαζόμενους σε καφέ και μπαρ, ενώ μεγάλο ποσοστό των 600.000 Γάλλων που εργάζονται σε τουριστικές επιχειρήσεις της πρωτεύουσας θεωρεί την ευγένεια αναγκαίο συστατικό της εργασίας του.

Παρά ταύτα, η έπαρση -ο σνομπισμός- παραμένει υπαρκτός σε καταστήματα εστίασης, προκαλώντας την ενόχληση ακόμη και γηγενών Παριζιάνων. Η αγένεια, όμως, δεν είναι αποκλειστικότητα των Παριζιάνων, καθώς ασκείται και από σημαντική μερίδα τουριστών.