Του Διονύση Ζακυνθινού
Δεν πέρασαν και πολλές μέρες από τη…. μνημειώδη δήλωση του δημάρχου Πατρέων ότι όποιος ιδιώτης μπει στο λιμάνι της αχαϊκής πρωτεύουσας θα χάσει τα λεφτά του και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έσπευσε να υπερθεματίσει, κινούμενος σε ανάλογο μήκος κύματος.
Μιλώντας σε γερμανική εφημερίδα (το μέσο είναι το μήνυμα) ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προειδοποίησε ότι όποιος ξένος επενδυτής «τολμήσει» και προχωρήσει σε επενδύσεις επί της δημόσιας περιουσίας της χώρας θα έχει μπελάδες, όταν με το καλό θα έρθει στα πράγματα μια αριστερή κυβέρνηση. Η οποία ,προφανώς , (κατά τις εξαγγελίες του) θα ανατρέψει τη μνημονιακή πολιτική της σημερινής συγκυβέρνησης.
Να το δούμε, να το ζήσουμε, και να μην το πιστεύουμε!
Ενδεχομένως τόσο ο Γιάννης Δημαράς όσο και ο Αλέξης Τσίπρας να έχουν βρει τον τρόπο, να έχουν ανακαλύψει, πώς θα επέλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη στη χώρα (και βεβαίως και στην Πάτρα) χωρίς μνημόνια, δανεικά λεφτά και ξένους επενδυτές. Μπορεί, δεν ξέρω.
Αλλά αν έχουν ανακαλύψει τη μαγική συνταγή, δεν έχουν παρά να μας την πουν. Εκτός πια αν δεν θέλουν να την αποκαλύψουν (για ευνόητους λόγους) και θέλουν να τη διαφυλάξουν σαν το καλά κρυμμένο μυστικό της Coca Cola.
Για την ώρα, πάντως, εκείνο που ξέρω και βλέπω είναι πως στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία που ζούμε η διαπίστωση ότι η ελληνική οικονομία για να ορθοποδήσει και να αναστηθεί χρειάζεται διεθνούς χαρακτήρα επενδύσεις κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος και φαντάζει πλέον αυτονόητη.
Πριν από λίγες μέρες, με επίκεντρο το λιμάνι του Πειραιά, έκλεισε ένα μεγάλο deal. Πρόκειται για τη συμφωνία της Hewlett-Packard, της Cosco και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Βάσει της συμφωνίας αυτής ο Πειραιάς καθίσταται κέντρο της διοχέτευσης των προϊόντων της Hewlett-Packard (που παράγονται κατά κύριο λόγο στην Κίνα) τα οποία θα μεταφέρονται στο πρώτο λιμάνι της χώρας από την Cosco.
Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος ιδιαίτερες οικονομικές και επιχειρηματικές γνώσεις για να αντιληφθεί την αξία αυτού του μεγάλου deal (το μέγεθος του οποίου εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 50 δισ. δολάρια) στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.
Επίσης, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη οξυδέρκεια και διορατικότητα για να καταλάβει τη σημασία που θα είχε για το λιμάνι της Πάτρας μια αναλόγου επιπέδου (σε μικρογραφία) επιχειρηματική συμφωνία.
Για εμάς, επίσης, στην Πάτρα, με κύριο σημείο αναφοράς το λιμάνι και δευτερευόντως τον σιδηρόδρομο, ο δρόμος της ανάπτυξης θα έπρεπε να περνάει (και) μέσα από τις μεταφορές, θαλάσσιες και χερσαίες, την αποθήκευση, τα logistics. Και να επιδιώκουμε διαχρονικά, με τη συνδρομή της εκάστοτε κυβέρνησης, την επίτευξη και τέτοιων επιχειρηματικών συμφωνιών. Να τις κυνηγάμε, αφήνοντας στην άκρη τη μεμψιμοιρία και τη μιζέρια, που τόσα χρόνια δεν μας έχουν οδηγήσει πουθενά.
Στα αλήθεια, πώς μπορούμε να περιμένουμε να έλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη εάν δεν κλείσουν deals σαν αυτό στον Πειραιά και δεν ανοίξουν δουλειές για να δημιουργηθούν και θέσεις εργασίας;
Εκτός πια εάν πιστεύει κανείς ότι θα έρθει ο Τσίπρας στα πράγματα και με ένα μαγικό ραβδάκι, χωρίς ιδιώτες, χωρίς ξένες επενδύσεις, χωρίς μνημόνια και δανεικά λεφτά, θα μετατρέψει την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα, με μια ανθηρή οικονομία και με μια ευημερούσα κοινωνία.
Μακάρι, αλλά σύμφωνα με τη λογική, δεν το βλέπω.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr