Από τα Ανώγεια στο «Μηχανουργείο» της Πάτρας - Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων μιλά στο thebest, λίγο πριν το live του

Με λόγο που μοιάζει να αναβλύζει από τα βουνά της Κρήτης και με μια καλλιτεχνική ταυτότητα βαθιά ποιητική, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων παραμένει μια από τις πιο ιδιαίτερες και στοχαστικές φωνές της ελληνικής δημιουργίας. Ανάμεσα στη μουσική, τη ζωγραφική και την αφήγηση, μετατρέπει τις πιο απλές εικόνες της καθημερινότητας σε εσωτερικά τοπία, δίνοντας χώρο στη σιωπή, τη μνήμη και το συναίσθημα να αποκτήσουν …φωνή.

Σε αυτή τη συνέντευξη, μιλά για την επιρροή του τόπου του, τη σημασία της παράδοσης στη σύγχρονη εποχή και τη δύναμη της τέχνης ως καταφύγιο απέναντι στη σκληρότητα της καθημερινότητας. Με αφορμή την πολυαναμενόμενη εμφάνισή του στην Πάτρα, στον πολυχώρο Μηχανουργείο, το Σάββατο 21 Μαρτίου, στις 10 το βράδυ, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων προσκαλεί το κοινό σε μια «χαμηλόφωνη» μουσική διαδρομή, μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα, στοχασμό και εσωτερικές αναζητήσεις.

Μαζί του επί σκηνής θα βρεθούν η Μαρίνα Δακανάλη στο τραγούδι, ο Δημήτρης Καραμούζας στην κιθάρα, ο Μανώλης Μπαρδάνης στη φυσαρμίνικα και η Εμμανουέλα Μαργιούλα στην αφήγηση, σε μια παράσταση με τίτλο «Γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά», μια ποιητική υπενθύμιση πως η τέχνη μπορεί ακόμη να υψώνεται πάνω από τα όρια και τις δυσκολίες της ζωής.

Πώς επηρέασε η ζωή στα Ανώγεια τη μουσική και τη σκέψη σας;

Τα Ανώγεια έχουν μια μεγάλη καλλιτεχνική παράδοση στην μουσική στο χορό στο χιούμορ στην υφαντική είναι ξεχωριστό χωριό αφού ζει πάνω από 1000 χρόνια στις πλαγιές του Ψηλορείτη ο πολιτισμός του το κάνει προορισμό Εγώ δηλώνω παρατηρητής της καθημερινότητας. Ερμηνεύω τις παρατηρήσεις μου τις αναμνήσεις μου μέσα από την τέχνη του τραγουδιού και της ζωγραφικής και της αφήγησης.

Ποια είναι η πιο σημαντική ιστορία που σας έχουν διηγηθεί οι άνθρωποι του τόπου σας;

Ένας άντρας που είπε ότι αυτός που είναι εντάξει με τα «ναι» του και τα «όχι» του είναι σε όλα εντάξει.

Τι σημαίνει για εσάς η κρητική ταυτότητα σήμερα;

Η Κρήτη είναι ένα καλοτάξιδο καράβι της Μεσογείου σε όλη την ιστορία της έχει να δώσει σπουδαία δημιουργήματα και αφορμές για σκέψεις ανυπότακτη ιδιαίτερη ο χαρακτήρας της σήμερα δεν απέχει πολύ από τον παλιό. Έχει δεχτεί φυσικά τις επιρροές τις ευκολίας που χαμηλώνει την ποιότητα όπως και κάθε άλλη περιοχή. Μουσικά είναι ένα νησί που βράζει παράγει συνεχώς οι νέοι ασχολούνται παράγουν μέσα από τα πολλά προκύπτουν και όμορφα πράγματα είναι ζωντανή η Κρήτη από πάντα και για πάντα.

Πιστεύετε ότι η παράδοση κινδυνεύει να χαθεί ή ότι μεταμορφώνεται;

Η παράδοση είναι εκείνη που επιλέγει και κρατεί αυτά που την ενδιαφέρουν αυτά που παράγουν πολιτισμό Κάποια πράγματα χάνονται στη διαδρομή αυτά που δεν έχουν χρησιμότητα πλέον καλώς γιατί καταλήγουν να είναι μόνο φολκλόρ κι αυτά δε χρειάζονται νομίζω Ωστόσο ο κάθε άνθρωπος της τέχνης θα πρέπει να δημιουργεί παράδοση με το δικό του προσωπικό ίχνος χωρίς αντιγραφές και μιμητισμούς. Τα τραγούδια σας έχουν έντονο ποιητικό στοιχείο.

Πώς γεννιέται ένας στίχος για εσάς;

Ένα τραγούδι που δεν έχει καλό στίχο δεν θα είναι ποτέ ένα καλό τραγούδι. Εγώ προσέχω πάρα πολύ και παρατηρώ αυτό που θέλω να παρουσιάσω με τις πιο κατάλληλες λέξεις. Επέλεξα να διηγηθώ χαμηλόφωνα με στίχο που να στέκεται από μόνος του και χωρίς τη μουσική.

Πώς θα θέλατε να νιώθει ο ακροατής όταν ακούει τη μουσική σας;

Η μουσική μου τα τραγούδια μου είναι φτιαγμένα για να μιλήσουν στο συναίσθημα. Και είμαι χαρούμενος όταν ο κόσμος τα παρακολουθεί με σιωπή και φεύγει με κάποια ερωτηματικά παραπάνω από όταν ήρθε στην παράσταση.

Υπάρχει κάποια στιγμή σιωπής στη ζωή σας που τελικά έγινε τραγούδι;

Η δημιουργία έχει ανάγκη την σιωπή. Έτσι συγκεντρώνεις την δυνατότητα σου μέσα στην ησυχία για να μπορέσεις να βρεις αυτό που ψάχνεις.

Πιστεύετε ότι η μουσική είναι ένας τρόπος να θυμόμαστε ή ένας τρόπος να ξεχνάμε;

Η μουσική είναι από μόνη της μια μνήμη δεν ξέρουμε από που έρχεται ξέρουμε όμως το γιατί. Έρχεται να μας στηρίξει από τη μεριά της αδυναμίας μας. Σε ένα μεγάλο πόνο έχουμε ανάγκη τη μουσική να οδηγήσει τα λυπημένα συναισθήματα μας. Σε μια μεγάλη χαρά χρειάζεται το σώμα να τραγουδήσει να χορέψει πάλι μουσική έρχεται σαν βοηθός. Η μουσική ίσως είναι το μεγαλύτερο δώρο του ανώτερου δημιουργού στον άνθρωπο.

Ποια μικρή καθημερινή εικόνα, κάτι που ίσως οι άλλοι δεν προσέχουν, σας έχει δώσει μεγάλη έμπνευση;

Στη διάρκεια της καριέρας μου τα πρόσωπα που με εντυπωσίασαν ήταν του περιθωρίου μοναχικά αθώα πλάσματα. Ο κόσμος περιθωριοποιεί Συνήθως πρόσωπα με υπερευαισθησία αυτά όμως έχουν μια ποιότητα που αξίζει να γίνει τραγούδι.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι που δεν γράψατε ποτέ αλλά αισθάνεστε ότι υπάρχει μέσα σας;

Η τέχνη γενικά προχωράει από τις «εκκρεμότητες» που έχουμε εντός μας πολλά πράγματα που ονειρευτήκαμε και δε βρήκαμε τον τρόπο να εκφράσουμε όπως τραγούδια ιδέες κάποιος άλλος θα έρθει και θα δώσει απάντηση.

Μουσική, ζωγραφική η βιβλία; Τι από τα τρία «κερδίζει» περισσότερο τον Λουδοβίκο των Ανωγείων;

Μουσική και ζωγραφική είναι το ίδιο πράγμα διαφέρουν μόνο στα εκφραστικά μέσα . Η μουσική είναι ανώτερη τέχνη όπως λέει ένας μεγάλος μουσικολόγος από τη Γαλλία Ο ΕΜΙΛ ΒΙΛΕΡΜΟΖ ο οποίος λέει ότι όλες οι τέχνες επιθυμούν να συναντήσουν τη μουσική . Εγώ στέκομαι ανάμεσα στις δύο όποτε έχω το χρόνο για την έμπνευση τοποθετούμαι ανάλογα με νότες ή με χρώμα.

Tι θα ακούσουμε στην Πάτρα, στο Μηχανουργείο;

Έχω πολλά χρόνια να παίξω στην Πάτρα. θα κάνουμε μια χαμηλόφωνη μουσική ξενάγηση από τα παλιά στα καινούργια. Μια βραδιά που θα μιλήσει στην καρδιά και το πόσο πολύ ανάγκη έχουμε αυτές τις ημέρες να αντισταθούμε της σκληρότητας του ανθρώπου . Η τέχνη είναι ένα φάρμακο μια θεραπεία για την βαρβαρότητα που βιώνουμε.

Με λόγο που μοιάζει να αναβλύζει από τα βουνά της Κρήτης και με μια καλλιτεχνική ταυτότητα βαθιά ποιητική, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων παραμένει μια από τις πιο ιδιαίτερες και στοχαστικές φωνές της ελληνικής δημιουργίας. Ανάμεσα στη μουσική, τη ζωγραφική και την αφήγηση, μετατρέπει τις πιο απλές εικόνες της καθημερινότητας σε εσωτερικά τοπία, δίνοντας χώρο στη σιωπή, τη μνήμη και το συναίσθημα να αποκτήσουν …φωνή.

Σε αυτή τη συνέντευξη, μιλά για την επιρροή του τόπου του, τη σημασία της παράδοσης στη σύγχρονη εποχή και τη δύναμη της τέχνης ως καταφύγιο απέναντι στη σκληρότητα της καθημερινότητας. Με αφορμή την πολυαναμενόμενη εμφάνισή του στην Πάτρα, στον πολυχώρο Μηχανουργείο, το Σάββατο 21 Μαρτίου, στις 10 το βράδυ, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων προσκαλεί το κοινό σε μια «χαμηλόφωνη» μουσική διαδρομή, μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα, στοχασμό και εσωτερικές αναζητήσεις.

Μαζί του επί σκηνής θα βρεθούν η Μαρίνα Δακανάλη στο τραγούδι, ο Δημήτρης Καραμούζας στην κιθάρα, ο Μανώλης Μπαρδάνης στη φυσαρμίνικα και η Εμμανουέλα Μαργιούλα στην αφήγηση, σε μια παράσταση με τίτλο «Γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά», μια ποιητική υπενθύμιση πως η τέχνη μπορεί ακόμη να υψώνεται πάνω από τα όρια και τις δυσκολίες της ζωής.