Η παράσταση μεταφέρει το κοινό στο 1929, σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται
Με χρώμα, μουσική, γέλιο και μια διάθεση που θυμίζει παλιό, καλό σινεμά, η ομάδα «ΣφήγΚες» επιστρέφουν, φέτος, στη σκηνή του Πάνθεον, με την παράσταση «Μερικοί το προτιμούν… ξανθό».
Δεν είναι απλώς μια θεατρική μεταφορά ενός κινηματογραφικού μύθου, αλλά μια ζωντανή γιορτή θεάτρου, μουσικής και χιούμορ, που παίζει με την ταυτότητα, τη μεταμφίεση και την ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία και γέλιο.
Πίσω από τη διασκευή και τη σκηνοθεσία βρίσκεται η Βικτωρία Αγγελοπούλου, η οποία επιστρέφει σε ένα έργο που -όπως η ίδια λέει- γεννήθηκε από την ανάγκη για χαρά, δημιουργικότητα και συλλογική έκφραση.
Με σεβασμό στο πρωτότυπο αλλά και με διάθεση ανανέωσης, η παράσταση μεταφέρει το κοινό στο 1929, σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και όπου η μουσική, ο ρυθμός και το χιούμορ λειτουργούν ως αντίδοτο στην πραγματικότητα.
Σε μια εποχή που η καθημερινότητα συχνά βαραίνει, η κ. Αγγελοπούλου επιλέγει τη φωτεινή πλευρά του θεάτρου, το γέλιο, την ομαδικότητα, τη χαρά της πρόβας και τη δύναμη των ανθρώπων που αγαπούν αυτό που κάνουν.
Μιλά, στο thebest.gr για τη σημασία της σοβαρής δουλειάς ακόμη και στον ερασιτεχνικό χώρο, για την ανάγκη πολιτιστικής προσφοράς στην πόλη και για το στοίχημα μιας παράστασης που θέλει να αφήσει τον θεατή με ένα χαμόγελο.
Όπως εξηγεί, η επιλογή της παράστασης, ήταν… έμπνευση: «Έψαχνα να βρω ένα έργο, που να βγάζει γέλιο και να δώσει χαρά στον κόσμο αλλά και σε εμάς κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του. Ξαφνικά, μου ήρθε αυτό, ήταν έμπνευση. Έτσι, βρήκα την παλιά ταινία, την είδα και είδα ότι μπορώ να την διασκευάσω που να μπορεί να προσαρμοστεί στο θέατρο. Και κάπως έτσι το προχωρήσαμε».
Σημαντικό ρόλο στην παράσταση παίζουν η μουσική, ο χορός και τα κοστούμια, στοιχεία που προσθέτουν ζωντάνια και ενέργεια στο σκηνικό. Η κ. Αγγελοπούλου επισημαίνει: «Νομίζω, ότι όλα είναι ξεχωριστά. Οι χορογραφίες της Μαριμίλλης Ασημακοπούλου, που είναι εκπληκτικές. Η παράσταση είναι σαν μιούζικαλ. Τα κοστούμια είναι εντυπωσιακά».
Για το τι κάνει τις «Σφήγκες» ξεχωριστές πάνω στη σκηνή, η σκηνοθέτης τονίζει την αφοσίωση και τη σοβαρότητα του θιάσου: «Νομίζω, ότι έχω εμπνεύσει μια σοβαρότητα, σε εμάς τους ερασιτέχνες. Αυτό το πίστευα από πολύ παλιά, από τότε που ξεκίνησα να κάνω θεατρικές παραστάσεις. Θεωρώ, ότι πρέπει να βάζουν όλοι τα δυνατά μας, να δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας, γιατί ως ερασιτέχνες χρειαζόμαστε δουλειά και σοβαρότητα για να αποδώσουμε και αυτό νομίζω το έχουν καταλάβει όλοι όσοι συμμετέχουν και πραγματικά προσπαθούν για το καλύτερο. Μελετάνε, τις κινήσεις τους, τα λόγια τους, έτσι ώστε να φαίνεται ότι κάνουμε κάτι μη ερασιτεχνικό. Στοχεύουμε ψηλά για να είναι το αποτέλεσμα το καλύτερο που μπορούμε».
Χαρακτηρίζοντας την παράσταση, την περιγράφει ως μια προσπάθεια προσφοράς στην πόλη: «Είναι μια προσπάθεια προσφοράς στην πόλη μας, πολιτιστικής άποψης».
Σχετικά με το τι θεωρεί πιο επίκαιρο για το σημερινό κοινό, η ίδια επισημαίνει: «Η ανάγκη μας για γέλιο και για χαρά».
Αν έπρεπε να τη συνοψίσει με τρεις λέξεις, η επιλογή της είναι: «Κέφι, εναλλαγή γεγονότων και αφοσίωση».
Τέλος, η σκηνοθέτης απευθύνει κάλεσμα στο κοινό, εξηγώντας γιατί αξίζει να δει την παράσταση: «Έχουμε δώσει δείγματα δουλειάς, κάνουμε καλή «δουλειά» ως ερασιτέχνες και θα περάσουμε όμορφα. Είναι ένα οπτικοακουστικό θέαμα. Επίσης, πρέπει να στηρίζουμε τις προσπάθειες των συμπολιτών μας, για την πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου μας».
«Μερικοί το προτιμούν… Ξανθό»
Από τις 5 έως τις 9 Φεβρουαρίου, στη σκηνή του Θεάτρου «Πάνθεον, οι Σφήγκες υπόσχονται φρεσκάδα, ρυθμό και θεατρική τόλμη, σε μια παράσταση που παίζει με την ταυτότητα, το φύλο, τον έρωτα και, φυσικά, το χιούμορ.
Βρισκόμαστε στο 1929, όταν δύο μουσικοί, μάρτυρες μιας μαφιόζικης δολοφονίας, μεταμφιέζονται σε γυναίκες και εντάσσονται σε γυναικείο μουσικό συγκρότημα με προορισμό το Μαϊάμι, με απρόβλεπτες εξελίξεις στην πορεία. Η παράσταση συνδυάζει μουσική, χορό, εντυπωσιακά κοστούμια και γρήγορες αλλαγές ταυτότητας, μεταφέροντας το κοινό σε μια εποχή γεμάτη φαντασία και τόλμη.
Το έργο έχει αναγνωριστεί διεθνώς, κατακτώντας την 1η θέση στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (AFI) το 2000, αποσπώντας 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ και κερδίζοντας το βραβείο κοστουμιών για τον Όρι-Κέλι, ενώ το 1989 εντάχθηκε στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ ως έργο πολιτιστικά και αισθητικά σημαντικό.
Οι συντελεστές
ΔΙΑΣΚΕΥΗ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ-ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ: ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: ΙΩΑΝΝΑ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΑΡΙΜΙΛΛΗ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΓΝΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗ-ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΜΠΕΡΟΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΑΝΑΣΟΥΛΗΣ ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣH - PROM VIDEO: NOISE BOX ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΜΠΑΣΤΑΣ
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΤΥΠΩΝ: ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΠΟΤΩΝΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΙΓΙΑΖ: ΙΝΑ ΤΣΕΛΙΟΥ
ΡΑΦΗ ΚΟΣΤΟΜΙΩΝ: ΓΙΩΤΑ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΓΙΩΤΑ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ
ΡΟΛΟΙ
ΤΖΟ-ΖΟΖΕΦΙΝ: ΜΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΖΑΚ-ΔΑΦΝΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΟΥΓΚΑΡ: ΡΕΤΗ ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΑΘΡΙΝ: ΣΑΝΤΡΑ ΣΑΒΒΑΝΗ
ΜΠΙΣΤΟΚ: ΝΙΚΟΣ ΓΑΣΠΑΡΙΝΑΤΟΣ
ΜΠΙΖΟΥ: ΙΩΑΝΝΑ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΩΛΟΣ
ΜΑΙΡΗ-ΛΟ: ΧΑΡΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΛΟΥΣΗ: ΝΙΚΗ ΖΟΡΜΠΑ
ΜΑΦΙΟΖΟΙ: ΤΖΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΔΕΡΒΙΣΗ, ΝΑΝΣΥ ΚΑΓΚΕΛΑΡΗ, ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ, ΜΑΡΙΑ ΦΛΟΓΕΡΑ
ΑΛΑΝΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ- ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ, ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ: ΓΙΩΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΧΑΡΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΑΝΣΥ ΚΑΓΚΕΛΑΡΗ, ΜΑΝΤΩ ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΥ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΑΡΛΗ, ΣΑΝΤΡΑ ΣΑΒΒΑΝΗ
ΧΟΡΟΣ: ΤΖΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΝΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ ΜΑΡΙΑ ΚΟΡΚΟΝΕΑ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΙΣΚΟΠΑΚΗ
ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΕΣ: ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΕΜΙΡΗ, ΓΙΩΤΑ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΦΛΟΓΕΡΑ, ΝΑΝΣΥ ΚΑΓΚΕΛΑΡΗ
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr