Επιστολή στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτρας για τις συμβάσεις παραχώρησης

Στην επιστολή του επικεφαλής της παράταξης Χρήστου Πατούχα αναφέρεται: "Η παράταξη μας επανειλημμένα  έχει εκφράσει δημόσια την άποψη  της, για τις συμβάσεις παραχώρησης και για το απαράδεκτο καθεστώς των διοδίων στους εθνικούς δρόμους, αλλά και το χαράτσι που αποτελεί η τιμή διέλευσης στην γειτονική μας γέφυρα Ρίο-Αντιρρίου.

Χωρίς να αναλύσουμε το θέμα, είναι πλέον πολύ γνωστό στους περισσότερους, θα αναφέρουμε δυο σαφή συμπεράσματα.

Συμπέρασμα  πρώτο.

Οι συμβάσεις παραχώρησης, χρησιμοποιήθηκαν, με ένα από τα βασικά επιχειρήματα να είναι, ότι είναι ανάγκη να ενσωματωθεί τεχνογνωσία κατασκευής, που δεν υπάρχει δήθεν ευρέως διαδεδομένη στον κατασκευαστικό κλάδο. Δηλαδή, οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και μόνον αυτές, γνωρίζουν π.χ να μελετούν και να κατασκευάζουν οδικά έργα, αλλά και άλλα έργα κτιριακά που ομαδοποιούνται, συγκροτώντας γιγαντιαίαους προϋπολογισμούς, στα μέτρα των δυο τριών κατασκευαστικών κολοσσών. Όλα αυτά συνιστούν ένα τεράστιο μύθο!

Το μελετητικό δυναμικό της χώρας έχει τεράστια εμπειρία στην εκπόνηση μελετών για όλα τα τεχνικά έργα, έχει δυνατότητα κοστολόγησης τους και οι κατασκευαστές γνωρίζουν τον τρόπο κατασκευής, έχουν συσσωρευμένη ανάλογη εμπειρία, έχουν τεχνική επάρκεια και με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση μπορούν να επιτύχουν ταχύτητα και ποιότητα κατασκευής και με κόστος κατασκευής με ευκολία προσδιορισμένο. Αυτός ο ισχυρισμός είναι δηλαδή μια εφεύρεση με προφανείς στόχους, την εξυπηρέτηση του μεγάλου κατασκευαστικού και τραπεζικού κεφαλαίου, την πλήρη ιδιωτικοποίηση των δημόσιων έργων με την ισοπέδωση της αντίληψης, ότι θα έπρεπε να αποτελούν κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό, την διαπλοκή στον σχεδιασμό και την ιεράρχηση των αναγκών, τον προσδιορισμό του κόστους κατασκευής με την μονομέρεια του ιδιωτικού συμφέροντος.

Σε  όλη αυτή την διαδρομή το ‘’Δημόσιο’’, δεν  ήταν ουδέτερο, ούτε υπερασπιστής του  Δημοσίου συμφέροντος. Ήταν καθαρά στην απέναντι όχθη. Ανέλαβε την  ευθύνη των νομοθετικών  ρυθμίσεων, της διαμόρφωσης  του πλαισίου και της κατάρτισης συμβάσεων με γνώμονα το «ιδιωτικό συμφέρον».

Συμπέρασμα  δεύτερο.

Ισχυρίστηκαν οι εμπνευστές της μεθόδου αυτής, ότι με αυτό τον τρόπο θα εισρεύσουν από την ‘’ιδιωτική πρωτοβουλία’’ οι πόροι για την κατασκευή των μεγάλων έργων, με δεδομένες τις αδυναμίες της Εθνικής Χρηματοδότησης. Φυσικά για την θεραπεία αυτής της «ευεργεσίας» , του ιδιωτικού κεφαλαίου, προβλέπεται η εκμετάλλευση των έργων για μακρό χρονικό διάστημα. Με την λογική αυτή οδηγηθήκαμε σε αποικιακού τύπου συμβάσεις, στην μεγάλη αυθαιρεσία του ιδιωτικού ντόπιου και ξένου κατασκευαστικού κεφαλαίου. Η εξέλιξη αυτή έρχεται να κουμπώσει με την πώληση-εκποίηση της Δημόσιας περιουσίας, την υποθήκευση ολόκληρης της χώρας. Όμως ακόμα και η περίφημη αυτοχρηματοδότηση αποδεικνύεται όχι μόνο μύθος αλλά και η πιο καλοστημένη απάτη σε βάρος των εθνικών συμφερόντων και των λαϊκών αναγκών. Θαυμάστε τα ποσοστά «αυτοχρηματοδότησης» :

Αττική Οδός. Η ίδια συμμετοχή ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσοστό του 7%. Η εκμετάλλευση των διοδίων δεκαπλάσια από τις προβλέψεις, οδηγεί τους παραχωρησιούχους στον υπερπλουτισμό. Καμία αντίδραση από το Κράτος, ανοχή στην καταλήστευση από τον ιδιώτη ολόκληρου του λαού του λεκανοπεδίου και όχι μόνο.

Ολυμπία Οδός. Ο περίφημος αυτοκινητόδρομος Κόρινθος-Πάτρα-Πύργος-Τσακώνα, που βρίσκεται σχεδόν σε εγκατάλειψη. Η άμεση ιδιωτική χρηματοδότηση 7%. Ο μέγας χορηγός-χρηματοδότης, ο διερχόμενος πολίτης. Σε ένα δρόμο που δεν υπάρχει! Σε ένα έργο με τρία χρόνια εκτός χρονοδιαγράμματος. Σε ένα έργο που ο κατασκευαστής απειλεί( και μάλλον το πέτυχε) να μην κατασκευάσει το τμήμα με την λιγότερη αναμενόμενη κίνηση( Πύργος-Τσακώνα). Η κυβέρνηση παρακολουθεί με αμηχανία, αν όχι με συμπάθεια, τις παλινωδίες της Ολυμπίας Οδού, χωρίς να μπορεί επί της ουσίας να επιβάλλει καμία ρήτρα και σπεύδει να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα τους.

Θα ασχοληθώ, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας για την πόλη μας και την ευρύτερη περιοχή, με την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου λίγο αναλυτικότερα.

Το έργο, με προϋπολογισμό 250 δις δραχμές δηλαδή περίπου  735 εκατομμύρια ευρώ, είχε χρόνο περαίωσης το 2004 και εκμετάλλευσης μέχρι το 2039(35 χρόνια). Σημειώστε ότι στο ποσό των 730 εκατομμυρίων  ευρώ περιλαμβάνεται το κατασκευαστικό κόστος και φυσικά περιλαμβάνεται ποσοστό εργολαβικού οφέλους. Το ποσοστό αυτό είναι άγνωστο σε μας, αυτή ήταν η προσφορά της κατασκευάστριας εταιρείας και η ίδια γνωρίζει πόσο ακριβώς κέρδισε. Εκτιμούμε ωστόσο ότι το ποσοστό κέρδους ήταν ιδιαίτερα υψηλό. Η χρηματοδότηση ήταν 50% από το Κράτος και για το υπόλοιπο 50% ,το 10% ήταν η άμεση χρηματοδότηση και το 40% δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα επενδύσεων με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Έχουμε λοιπόν προς αποπληρωμή730/2= 365 εκ. ευρώ. Έσοδα  σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της  ίδιας της γέφυρας 13000χ10χ365=47450.000 ευρώ(47,5 εκατομμύρια ευρώ). Έχουν δηλαδή αποπληρωθεί μέχρι στιγμής 7 χρόνια χ 47,5 εκ= 332 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή σε ένα χρόνο ολοκληρώνεται η αποπληρωμή. Φυσικά υπάρχουν και κάποια ψιλά, δηλαδή έξοδα συντήρησης, μισθοδοσία προσωπικού διοδίων, τόκοι. Όλα αυτά πιθανά να απαιτούν ακόμα ένα χρόνο. Τι θα γίνει για τα υπόλοιπα 26 χρόνια; Θα συνεχιστεί το χαράτσι με τους ίδιους ρυθμούς; Η κυβέρνηση επί του θέματος και της ποιότητας της σύμβασης που έχει συνάψει, τηρεί σιγή ιχθύος. Είναι αναγκαίο να κάνουμε την βασική διαπίστωση:

Αν  το ύψος των διοδίων  αποτελεί χαράτσι  για οποιονδήποτε διερχόμενο, για την  περιοχή μας και τους με οποιοδήποτε τρόπο συναλλασόμενους  με αυτή, είναι απαγορευτικό. Δεν είναι δυνατότητα ανάπτυξης αλλά όρος αποκλεισμού.

Οι τυχόν αναγκασμένοι σε καθημερινή διέλευση πρέπει να δίνουν στους Γάλλους συμμάχους μας τον μισό τους πενιχρό μισθό, και φυσικά , οι κάτοικοι της Πάτρας και των απέναντι περιοχών αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες. Προσωπικά έχω την γνώμη, ότι πολλά από τα προβλήματα αυτά θα μπορούσαν να προβλεφθούν και να λυθούν πριν την κατασκευή του έργου. Τότε όμως οι τοπικές ( και η δική μας) ηγεσίες, ζούσαν την ευδαιμονία των φωτογραφιών με τους  «γεφυράδες» και τον κ.Λαλιώτη!

Κύριε Πρόεδρε

Όλα όσα σας  περιέγραψα δεν μπορούν να αφήνουν  ασυγκίνητη την Δημοτική μας Αρχή. Και απαιτείται προς τούτο δράση και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά.

Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με το θέμα και λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων.

Επικοινωνία-επιστολή του κ. δημάρχου στους ομολόγους του, του Μεσολογγίου και της Ναυπάκτου, στους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς της περιοχής( κόμματα, βουλευτές, Εργατικά Κέντρα, επιμελητήρια τεχνικό και επαγγελματικό), στους επιστημονικούς φορείς και Συλλόγους και πρόσκληση τους για από κοινού υποβολή αιτημάτων στην Κυβέρνηση και την Διοίκηση της Γέφυρας.

Οργάνωση κοινής δράσης για την επιβολή και ικανοποίηση αιτημάτων, που θα ευνοούν την συνεργασία, την συναλλαγή, τις μεταφορές, την δουλειά και την αναψυχή και των δυο πλευρών του Πατραϊκού και Κορινθιακού κόλπου.

Στο πλαίσιο  των αιτημάτων αυτών και με δεδομένα όλα τα στοιχεία κόστους  που προαναφέραμε,η τιμή διέλευσης με επιστροφή, με διάρκεια 12 ωρών, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 5 ευρώ. Το σημερινό αντίστοιχο είναι 13,50 ευρώ με διάρκεια 3 ώρες. Σαν κοροϊδία εξέλαβε ο πληθυσμός της περιοχής ,το κόστος των 13,50 ευρώ να ισχύει για οκτώ ώρες ,μόνο τις Κυριακές και μόνο μέχρι τον Σεπτέμβρη.

Κύριε Πρόεδρε

Η υλοποίηση  αυτού του στόχου, θα είναι τεράστια συμβολή στην ανάπτυξη των σχέσεων  μεταξύ των πληθυσμών, στην οικονομική ανάπτυξη όλης της περιοχής, στην αποκατάσταση ανισορροπιών, εν τέλει στην εκπλήρωση του κοινωνικού σκοπού ενός τεράστιου έργου.

Εξυπακούεται  ότι οι εργοταξιακοί χώροι των 260 στρεμμάτων πρέπει να αξιοποιηθούν σε όφελος της τοπικής κοινωνίας και να εμποδίσουμε την εκποίηση τους σύμφωνα με τις οδηγίες της Τρόικας και της Κυβέρνησης"Ε.