ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΜΕΤΩΠΟ: “Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής»

Εντελώς αναντίστοιχο προς το πάγιο αίτημα της πόλης και ατελέσφορο και ως προς τους σκοπούς τους οποίους το ίδιο εξαγγέλλει, είναι το κυβερνητικό σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης για την παραχώρηση του θαλασσίου μετώπου, που είδε το φως της δημοσιότητας.

Από το περιεχόμενο του σχεδίου αναδεικνύεται καθαρά το αδιέξοδο που προκύπτει από το στενό και ανελαστικό πλαίσιο που προκαλούν οι περιοριστικοί χαρακτηρισμοί των παράκτιων ζωνών, που, επίμονα και συστηματικά επισημαίνεται από την Παράταξη του Γιαν, Δημαρά αλλά και με την τροπολογία που είχε υποβληθεί στη Βουλή.

Πέρα από τη σωρεία νομοτεχνικών σφαλμάτων και ασαφών διατυπώσεων, τέσσερις  είναι οι γενικές παρατηρήσεις που αιτιολογούν την πιο  θέση.

1.- Από το ίδιο το σχέδιο προκύπτει αδιαμφισβήτητα, ότι το συγκεκριμένο ακίνητο μετά και τον αποχαρακτηρισμό του ως Ζώνη Λιμένα, έχει ενταχθεί στο καθεστώς του Αιγιαλού και Παραλίας και πλέον υπόκειται στο  αυστηρό και ανελαστικό νομοθετικό πλαίσιο που αυτό διέπεται.  Τι σημαίνει το καθεστώς αυτό είναι τραυματικά γνωστό όχι μόνο στο Δήμο Πατρέων αλλά και σε όλους του Δήμους της χώρας. Καμία μα καμία παρέμβαση δεν μπορεί να γίνει στο χώρο δίχως την προηγούμενη άδεια της Κτηματικής Υπηρεσίας και των καθ¨ ύλη, συναρμόδιων Υπουργείων ) τα οποία δεν είναι και λίγα=..

2.-  Δεν περιλαμβάνει -  ούτε καν με εξουσιοδότηση για μελλοντική υπουργική απόφαση -  Κανονισμό Υποχρεώσεων του Δήμου, κυρίως ως προς τη συντήρηση, βελτίωση, επισκευή, φύλαξη κ.λ.π. του ακινήτων και των εγκαταστάσεών του με συνέπεια να ανακύπτει σοβαρή ασάφεια και εκκρεμότητα ως προς τον έναν από τους λόγους άρσης της παραχώρησης, δηλ. της «..μη τήρησης των όρων που προβλέπονται στο παρόν….», που προβλέπεται στην παρ. 3.

3.- Δεν θέτει σαφή προθεσμία για τη νομιμοποίηση  των «μη νομίμων» τεχνικών έργων κι εγκαταστάσεων που είναι κατασκευασμένα εντός του ακινήτου αλλά προβλέπει προθεσμία (3ετία) μόνο για την υποβολή της σχετικής αίτησης. γεγονός  από το οποίο ανακύπτει σοβαρό ζήτημα συνταγματικότητας, μετά και την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ.

4.- Ουσιαστικά τίθεται εκποδών η 99ετής διάρκεια της παραχώρησης, με όσο προβλέπονται  ως λόγοι άρσης της , στην παρ. 3 του σχεδίου.  Οι όροι και προϋποθέσεις  όπως π.χ. «.. καθυστέρηση, ματαίωση ή πλημμελή εκπλήρωση του σκοπού…» ή «..μη τήρηση των όρων που προβλέπονται στο παρόν..» και κυρίως η τελευταία πρόβλεψη  «…ή για άλλο σπουδαίο λόγο»!!! , παρέχει την απεριόριστη ευχέρεια σε οποιονδήποτε Υπουργό να «κατασκευάσει» τον δήθεν «σπουδαίο λόγο» και να άρει οποτεδήποτε και κατά το δοκούν την  παραχώρηση.

Ουσιαστικά, το μόνο  θετικό του σχεδίου είναι η εκχώρηση προς τον Δήμο, όλων των ενοχικών δικαιωμάτων του Δημοσίου ( π,χ, είσπραξη ενοικίων ), ρύθμιση που  θα μπορούσε να υλοποιηθεί με απλή Υπουργική απόφαση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΆ: H οριστική εκπλήρωση των προσδοκιών της Πόλης και των φορέων της, απαιτεί τη θεσμοθέτηση μιας τρίτης κατηγορίας, ενδιάμεσης αυτών της Ζώνης Λιμένος και του Αιγιαλού και Παραλίας, που θα ονομάζεται ΅ Αστική Παραλία και θα διέπεται από το  ιδιαίτερο καθεστώς διαχείρισης, που έχει προταθεί αναλυτικά με το κείμενο της τροπολογίας.