ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
Το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της κρίσης υπέστη μια σοβαρή πολιτική και ιδεολογική μετάλλαξη προς τα Δεξιά. Η αγαστή συνεργασία του Ευάγγελου Βενιζέλου με το πολιτικό παιδί του Ευάγγελου Αβέρωφ, Αντώνη Σαμαρά στο όνομα της «σωτηρίας» της χώρας και η εφαρμογή μιας σκληρά νεοφιλελεύθερης πολιτικής αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ένα παράδειγμα που πλήρωσε πολύ ακριβά το ΠΑΣΟΚ, εκλογικά και όχι μόνο, και συνεχίζει να πληρώνει.
Βέβαια, ακόμη πιο σκληρά την πλήρωσαν οι πολίτες, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση…
Από ό,τι φαίνεται όμως, η «κληρονομιά» που αφήνει η εποχή Βενιζέλου στο ΠΑΣΟΚ είναι βαριά και ανεξίτηλη στον πυρήνα της πολιτικής του σκέψης.
Το άλλοτε Κίνημα που ενσάρκωνε την ανάγκη των λαϊκών μαζών για αλλαγή στο κατεστημένο της τότε Δεξιάς, έχει πλέον γίνει ένα κεντροδεξιό μικρό κόμμα, όπου τα μεγαλοστελέχη του ονειρεύονται την ώρα που θα εκλεγεί κυβέρνηση η ΝΔ και τη στιγμή που θα τους πάρει τηλέφωνο ο Μητσοτάκης για να τους ζητήσει να γίνουν υπουργοί του.
Και επειδή αυτό είναι το όνειρό τους, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πετάξουν τα όποια ιδεολογικά και πολιτικά «βαρίδια», ώστε να βρεθούν αγκαλιά με μια υπουργική καρέκλα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα έγιναν στο πρόσφατο ιδρυτικό συνέδριο του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ, στη συζήτηση και τη (μη) ψηφοφορία του άρθρου του καταστατικού του Κινήματος Αλλαγής για τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας.
Το ζήτημα αυτό, τουλάχιστον για όσους θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί, αποτελεί κορυφαίας σημασίας, τουλάχιστον σε αξιακό και συμβολικό επίπεδο.
Αποτυπώνει την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός σύγχρονου κοσμικού κράτους, όπου οι πολίτες αποφασίζουν για τη ζωή τους και οι κληρικοί ασχολούνται με τα του οίκου τους, χωρίς να παρεμβαίνουν στην κρατική λειτουργία.
Θα περίμενε λοιπόν, κανείς, ότι ένα αυτοχαρακτηριζόμενο ως προοδευτικό κόμμα, όπως το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ σε Κίνημα Αλλαγής, θα υιοθετούσε τουλάχιστον στον προγραμματικό του λόγο - και ενώ η προοπτική της εξουσίας δεν είναι εμφανής- τον πλήρη διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας.
Αυτό εξάλλου, έκαναν οι συγγραφείς της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ στα 1974, όπου αναφέρεται ρητώς ότι: «Διαχωρίζεται οριστικά η εκκλησία από το κράτος και κοινωνικοποιείται η μοναστηριακή περιουσία».
Ασχέτως εάν ποτέ δεν υλοποιήθηκε η παραπάνω δέσμευση και θυσιάστηκε πολιτικά ο Αντώνης Τρίτσης, τουλάχιστον υπήρχε ως προγραμματική δέσμευση.
Τη δέσμευση αυτή λοιπόν του 1974, αυτοί που θέλουν να παρουσιάζονται ως οι πολιτικοί κληρονόμοι του τότε ΠΑΣΟΚ, την πέταξαν στα σκουπίδια και μάλιστα νύχτα και άρον – άρον.
Όσοι παρακολούθησαν την παρωδία ψηφοφορίας, έτσι όπως εξελίχθηκε με τη πολιτικάντικη μαεστρία του προεδρεύοντος του συνεδρίου Γιάννη Κουτσούκου, μπορούν να το πιστοποιήσουν.
Τι συνέβη λοιπόν εκείνο το βράδυ;
Στην επιτροπή για το καταστατικό του Κινήματος Αλλαγής, υπήρξαν δύο προτάσεις. Η μία ζητούσε τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, η δεύτερη μιλούσε για «διακριτούς ρόλους Κράτους – Εκκλησίας».
Επειδή, τα μέλη της Επιτροπής δεν μπόρεσαν να καταλήξουν, έστειλαν τις δύο προτάσεις προς ψηφοφορία στο συνέδριο.
Όλες οι ψηφοφορίες έγιναν στη λήξη του συνεδρίου, μετά τα μεσάνυχτα, μετά από μια κουραστική ημέρα για όλους τους συνέδρους.
Το προεδρείο για το θέμα των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας ανακοίνωσε ότι θα θέσει προς ψηφοφορία και τις δύο προτάσεις.
Τελικά ο κ. Κουτσούκος «κατάπιε» την πρόταση περί διαχωρισμού και ζήτησε από τους κουρασμένους συνέδρους να εγκρίνουν αυτή περί διακριτών ρόλων.
Επίσης, «ξέχασε» να καλέσει στο βήμα την εισηγήτρια της θέσης περί διαχωρισμού.
Κάποιοι από τους συνέδρους, ανάμεσά τους και αρκετοί Πατρινοί, χειροκρότησαν θερμά όταν άκουσαν τη θέση του πλήρους διαχωρισμού και στη συνέχεια διαμαρτυρήθηκαν για τους τακτικισμούς του προεδρείου.
Επί της ουσίας η πρόταση πέρασε δια βοής από το συνέδριο, αλλά το προεδρείο έκανε πως δεν άκουσε...
Έτσι η (μόνη) πρόταση περί διακριτών ρόλων, όπως ανακοίνωσε ο κ. Κουτσούκος, εγκρίθηκε …
Η ευκαιρία χάθηκε δια παντός …
Απόδειξη τούτου, οι προτάσεις που παρουσίασε η Φώφη Γεννηματά για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Προτάσεις στις οποίες δεν γίνεται ούτε μια αναφορά στις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας.
Τη χαμένη τιμή του Κινήματος Αλλαγής, ανέλαβαν να περισώσουν τα 101 στελέχη του να οποία συνυπέγραψαν επιστολή διαμαρτυρίας προς το Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος Αλλαγής. Οι υπογράφοντες το κείμενο τονίζουν πως «οι ψηφοφορίες αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αφού κατά τη διαδικασία της έγκρισης των κειμένων, κληθήκαμε σε κάθε περίπτωση να επικυρώσουμε ως μια και μοναδική την πρόταση περί διακριτών ρόλων, γεγονός που δεν συνάδει με τις αξίες και την δημοκρατική παράδοση του πολιτικού μας χώρου».
Και για του λόγου το αληθές δείτε και το βίντεο με τα όσα συνέβησαν εκείνο το βράδυ στο συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr