Ρεσιτάλ Μουσικής Δωματίου από τα σύνολα της Ορχήστρας Πατρών

Ρεσιτάλ μουσικής δωματίου από τα Σύνολα της  Ορχήστρας Πατρών διοργανώνουν η Αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων και η ΔΕΠΑΠ την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου και ώρα 21.00 στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων». Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει έργα των Luigi Boccherini, Wolfgang Amadeus Mozart, Mikhail Ivanovich Glinka, Dmitri Shostakovich.

Σολίστ στο έργο του Mikhail Ivanovich Glinka σολίστ θα είναι η πιανίστριαΈφη Καββαδία – Ζέρβα.

Το αναλυτικό πρόγραμμα της βραδιάς έχει ως εξής:

Luigi Boccherini (1743-1805)

-Κουιντέτο αρ.1, op.17 σε ρε μείζονα

1/Allegro assai

2/Menuetto: Amoroso

-Κουιντέτο αρ.5, op.17 σε σολ μείζονα

1/Allegro moderato

2/ Allegro assai

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Κουιντέτο εγχόρδων σε σολ ελάσσονα KV 516 (1787)

1/Allegro

2/Menuetto

3/Adagio ma non troppo

4/Adagio-Allegro

Mikhail Ivanovich Glinka (1804-1857)

Μεγάλο  σεξτέτο σε μι ύφεση  μείζονα για πιάνο  και έγχορδα

1/Allegro-Maestoso 
2/Andante 
3/Allegro con spirito

Σολίστ: Έφη Καββαδία - Ζέρβα

Dmitri Shostakovich (1906-1975)

Κουαρτέτο εγχόρδων αρ.11, op.122 (1966)

1/Introduction:Andantino  
2/Scherzo:Allegretto 
3/Recitative:Adagio 
4/Etude:Allegro 
5/Humoresque:Allegro 
6/Elegy:Adagio 
7/ Finale: Moderato

Luigi Boccherini

Ο Luigi Rodolfo Boccherini γεννήθηκε το 1743 στην Ιταλία μέσα σε μουσική οικογένεια. Γιος κοντραμπασίστα, πήρε τα πρώτα μαθήματά του από τον πατέρα του σε ηλικία 5 ετών. Σπούδασε στη Ρώμη κι έπειτα στη Βιέννη και το Μιλάνο όπου συνέθεσε το πρώτο του κουαρτέτο σε ηλικία 17 ετών. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι όπου αφιερώθηκε κυρίως στη σύνθεση κουαρτέτων εγχόρδων. Μαζί με το βιολιστή Manfredi ταξιδεύουν στην Ισπανία κι εκεί ο Boccherini καταπιάνεται με ένα νέο είδος, το κουιντέτο εγχόρδων. Συνέθεσε κυρίως μουσική δωματίου, κοντσέρτα και συμφωνίες. Πέθανε στην Ισπανία σε ηλικία 62 ετών

Wolfgang Amadeus Mozart

Η δεκαετία 1781-1791 θεωρείται από πολλούς ως η κατ’ εξοχήν δεκαετία της έκφρασης της ιδιοφυΐας. Είναι η περίοδος κατά την οποία ο Mozart άφησε το Σάλτσμπουργκ για να εγκατασταθεί στη Βιέννη, γνώρισε τον Josef Haydn και επηρεάστηκε από αυτόν, έγραψε τα πιο γνωστά του έργα, από κοντσέρτα για πιάνο και για άλλα όργανα έως όπερες, συμφωνίες, κουαρτέτα κλπ.

Ο Mozart ήθελε πάντα να γράψει όπερα, ήταν το είδος της μουσικής φόρμας που προτιμούσε. Η ευκολία του άλλωστε στην επινόηση μελωδιών είναι εμφανέστατη σε κάθε του έργο, γεγονός που μαρτυρά πόσο «εύκολη» θα μπορούσε να ήταν η όπερα για το Mozart. Καταπιάστηκε με τις περισσότερες μουσικές φόρμες (κουαρτέτο, συμφωνία, λειτουργία,…) αλλά μεγαλούργησε μέσα από τις όπερες και τα κοντσέρτα για πιάνο καθυστερώντας την εισαγωγή του οργάνου (πιάνο) στο πρώτο μέρος και δημιουργώντας έτσι μια θεατρική είσοδο του οργάνου.

Ο Mozart συνέθεσε το κουιντέτο σε σολ ελάσσονα ενόσω έγραφε την όπερα Don Giovanni. Είναι το πιο βαθύ από τα κουιντέτα του και χαρακτηρίζεται από μια άμεση σπιρτάδα στο κυρίαρχο θέμα που ακούμε από το πρώτο βιολί, συνοδευόμενο από το δεύτερο βιολί και την πρώτη βιόλα η οποία αναλαμβάνει να παίξει αυτή στη συνέχεια το θέμα. Το trio σε σολ μείζονα έρχεται σε αντίθεση με το πρώτο μέρος και το adagio σε μι ύφεση μείζονα ξεκινά με μια βουβή έκθεση του κυρίως θέματος. Η αρχική τονικότητα της σολ ελάσσονας επιστρέφει στο εισαγωγικό Adagio του τελευταίου μέρους οδηγώντας στην σολ μείζονα του Allegro με το απαλό και εύθυμο τελικό θέμα.

Mikhail Glinka

Ο Mikhail Glinka είναι ο πρώτος Ρώσος συνθέτης που απέκτησε διεθνή αναγνώριση. Θεωρείται πατέρας της Εθνικής Ρωσικής Σχολής με κύριο χαρακτηριστικό την ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση του πλούτου της παραδοσιακής μουσικής. Ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε μικρή ηλικία αλλά η σχέση του με τη μουσική παρέμεινε ερασιτεχνική μέχρι το πρώτο ταξίδι του στην Ιταλία και μετέπειτα στο Βερολίνο (1833). Επηρεάστηκε από τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία και με τη σειρά του άσκησε επιρροή στον Mily Balakirev και στην "ομάδα των πέντε" της οποίας υπήρξε ο εμπνευστής και ιδρυτής.

Αντιπροσωπευτικά έργα του είναι οι όπερες Μια ζωή για τον Τσάρο (1836) και Ρούσλαν και Λουντμίλλα (1842) που συνδυάζουν δυτικότροπη οπερατική φόρμα με ρώσικες μελωδίες και τα συμφωνικά του έργα που χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακή ενορχήστρωση (Ισπανική εισαγωγή, αρ.1, Αναμνήσεις μιας καλοκαιρινής νύχτας στη Μαδρίτη, Kamarinskaïa). Συνέθεσε επίσης πολλά έργα για πιάνο (ρομάντσες, μελωδίες), μουσική δωματίου καθώς και το Πατριωτικό τραγούδι, που χρησιμοποιήθηκε ως εθνικός ύμνος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1991-2000). Πέθανε ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στη Γερμανία (Βερολίνο) από ένα κοινό κρυολόγημα.

Dmitri Shostakovich

O Shostakovich δεν ακολούθησε την εύκολη λύση της φολκλορικής επεξεργασίας σε φόντο υστερορομαντικό αλλά ούτε και τον αντίποδα του νεοκλασικιστή και μετέπειτα ατονικού Stravinsky. Θα μπορούσαμε να πούμε πως βρέθηκε να βαδίζει πολύ περισσότερο πλάι στο πνεύμα ενός ώριμου Prokofiev ή ενός Scriabin παρά σ’ αυτό που προσπάθησαν να παρουσιάσουν οι ‘Πέντε’ (Balakirev, Borodin, Cui, Moussorgsky, Rimsky-Korsakov).

Με τα 15 κουαρτέτα, ο Dmitri Chostakovitch βοήθησε στο να αναγεννηθεί η παράδοση αυτής της μουσικής φόρμας. Το κουαρτέτο αρ. 11 είναι αφιερωμένο στη μνήμη του δεύτερου βιολιστή του Κουαρτέτου Beethoven, Vasily Petrovich Shirinsky, συνόλου που είχε κάνει σχεδόν όλες τις πρώτες εκτελέσεις των προηγούμενων κουαρτέτων. Η ατμόσφαιρα του έργου είναι ελεγειακή και, εκτός από ένα μέρος, εξαιρετικά τραγική.

Έφη Καββαδία- Ζέρβα

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Από νωρίς έδειξε κλίση στη μουσική και άρχισε μαθήματα πιάνου σε ηλικία έξι ετών. Γράφτηκε στο Ελληνικό Ωδείο της Πάτρας, στην τάξη της καθηγήτριας Ρόνας Ζορμπά, με την οποία συνέχισε και τελείωσε τις σπουδές της στο πιάνο.

Πήρε πτυχίο και δίπλωμα πιάνου από το ΑΧΑΪΚΟ ΩΔΕΙΟ της Πάτρας, καθώς επίσης και πτυχίο ωδικής και ειδικό αρμονίας στην τάξη του Μο Σταύρου Σολωμού.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της πήρε βραβεία και διακρίσεις από τα ΩΔΕΙΑ στα οποία φοιτούσε. Παρακολούθησε σεμινάρια Ελλήνων και ξένων καθηγητών πιάνου στην Πάτρα και Αθήνα. Συμμετείχε σε σεμινάρια «Μουσική του 20ου αιώνα» και «Μουσικοκινητική» (σύστημα Orff).

Έδειξε μεγάλο ζήλο και αγάπη για τη μουσική δωματίου. Από νεαρής ηλικίας συνοδεύει χορωδίες, σολίστες μονωδίας, βιολιού καθώς και σύνολα εγχόρδων. Παράλληλα υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Πολυφωνικής Χορωδίας Πάτρας», της οποίας σήμερα είναι Αναπληρώτρια Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Είναι μόνιμη συνοδός πιάνου της Πολυφωνικής Χορωδίας (Μικτή Χορωδία) με έντονη καλλιτεχνική παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το Νοέμβρη του 1998, στα πλαίσια εξαιρετικά επιτυχούς  εκδήλωσης - εναρκτήριας συναυλίας της Λέσχης «Φίλων του Λυρικού Τραγουδιού», στο Δημοτικό Θέατρο Πάτρας, συνόδευσε στο πιάνο λαμπρούς Έλληνες λυρικούς τραγουδιστές, οι οποίοι κάνουν καριέρα στην Εθνική Λυρική μας Σκηνή και σε γνωστές όπερες του εξωτερικού.

Διδάσκει για πάνω από 20 χρόνια πιάνο στο ΑΧΑΪΚΟ ΩΔΕΙΟ της Πάτρας και έχει μεγάλη διδακτική εμπειρία και σολιστική  δραστηριότητα. Από το 1999 διδάσκει πιάνο  και στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών.

Είναι παντρεμένη με τον Φώτη Ζέρβα και έχει δύο κόρες.