Γ. Δημαράς: "Το σκηνικό αλλάζει. Μετά από 30 χρόνια, η κοινωνία κερδίζει το στοίχημα!"

Με μια εκδήλωση στα Ζαρουχλέικαπου περιελάμβανε δίαφορα happenings έχοντας το χαρακτήρα γιορτής και στην οποία συμμετείχε πολύς κόσμος, έκλεισε υην  προεκλογική του εκστρατεία ο Γιάννης Δημαράς. Η εκδήλωση άρχισε από τις 8 το βράδυ με παράσταση καραγκιόζη, κλόουν και ξυλοπόδαρους. Στις 9 άρχισε η ομιλία του Γιάννη Δημαρά, ο οποίος ανέφερε:

"Εκείνοι που έχουν πείρα από εκλογές, λένε ότι Δήμαρχος βγαίνει όποιον στηρίξουν οι Νότιες Συνοικίες και τα Ζαρουχλέικα.

Απόψε τα Ζαρουχλέικα, οι νότιες συνοικίες της Πάτρας, οι ξεχασμένες συνοικίες της πόλης, ψήφισαν.

Το σκηνικό αλλάζει

Μετά από 30 χρόνια, η κοινωνία κερδίζει το στοίχημα,

κάνει την ανατροπή,

φέρνει την  μεγάλη αλλαγή.

Η επιλογή έγινε, ο κύβος ερρίφθη. Τώρα για την Πάτρα.

Ήρθε η ώρα να χαμογελάσουν ξανά οι ξεχασμένες συνοικίες  της πόλης. Ήρθε η ώρα  να χαμογελάσουν ξανά, η Πάτρα μας. Ήρθε η ώρα να χαμογελάσουν ξανά το Ρίο, η Μεσσάτιδα, τα Βραχνέικα, η Παραλία.

Σας ευχαριστώ για αυτή την πέρα από κάθε προσδοκία  συγκέντρωση. Σας ευχαριστώ για την τιμή που κάνετε απόψε στη δημοτική μας κίνηση.

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που δείχνετε στο πρόσωπό μου και τους συνεργάτες μου.

Είναι μεγάλη μέρα η σημερινή.

Μεγάλη ημέρα για αυτή τη δημοτική κίνηση που επί τέσσερα χρόνια δίνει με συνέπεια τον αγώνα της για την Πάτρα.

Αφού και οι Νότιες Συνοικίες της Πάτρας, λένε «Τώρα για την Πάτρα», τίποτε δεν  μπορεί να ανακόψει τη λαϊκή απαίτηση για αλλαγή του τοπικού σκηνικού.

Αγαπητοί μου συμπολίτες

Φίλες και Φίλοι

Συνοδοιπόροι στον κοινό αγώνα

Δεν επιλέξαμε  τυχαία να κάνουμε εδώ, στις Νότιες Συνοικίες, στα Ζαρουχλέικα, τη μοναδική ανοιχτή εκδήλωσή μας.

Ήταν μια επιλογή που σηματοδοτεί την απόφασή μας να εργαστούμε σκληρά για την αναβάθμιση της ζωής στις συνοικίες της πόλης.

Γιατί στις συνοικίες  ζουν άνθρωποι που έχουν μεγάλες, ίσως μεγαλύτερες ανάγκες.

Ζουν άνθρωποι που δοκιμάζονται πιο σκληρά από  τα οικονομικά μέτρα .

Ζουν άνθρωποι που έχουν νοιώσει τι σημαίνει εγκατάλειψη της γειτονιάς τους.

Το βλέπουν  καθημερινά στους γεμάτους λακκούβες δρόμους, στα χαλασμένα ή ανύπαρκτα πεζοδρόμια, στις χωρίς φροντίδα λιγοστές πλατείες, στους γεμάτους σκουπίδια δημόσιους χώρους.

Το βλέπουν  κάθε φορά που αρχίζει να βρέχει και επιστρέφει ο εφιάλτης των  πλημμυρών.

Το βλέπουν  κάθε φορά που ταλαιπωρούνται για  να μετακινηθούν.

Το βλέπουν  οι μανάδες όταν χτυπάνε πόρτες που  δεν ανοίγουν, για να βρουν μια  θέση για τα παιδιά τους σε βρεφονηπιακό ή παιδικό σταθμό.

Το βλέπουν  πια όλοι εκείνοι που η ανεργία  έχει φωλιάσει στο σπιτικό τους, που το πενιχρό τους εισόδημα τους υποχρεώνει να κόψουν ακόμα και τα φροντιστήρια των παιδιών τους.

Το βλέπουν  οι συνταξιούχοι που ακούνε τον κ. Προβόπουλο να λέει ότι θα τους κλείσει ακόμα και τα ΚΑΠΗ, ενώ ήδη τους σταματάει το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι».

Κοιτάζουν γύρω τους αυτοί οι άνθρωποι και δεν  βλέπουν από πουθενά φως.

Δεν βλέπουν  πουθενά ένα χέρι συμπαράστασης, μια βοήθεια, μια υποστήριξη.

«Που είναι ο Δήμος;» αναρωτιούνται.

Και δικαίως  αναρωτιούνται.

Γιατί ο Δήμος  και ο Δήμαρχος πρέπει να είναι  δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους.

Όχι μόνον για να τους πουν δυο λόγια παρηγοριάς.

Αλλά για να διαμαρτυρηθεί μαζί τους, προς εκείνους που με τις αποφάσεις τους οδηγούν τους απλούς πολίτες στη φτώχεια.

Για να αναλάβει πρωτοβουλίες και να υλοποιήσει δράσεις  που θα ανακουφίσουν τη ζωή τους.

Κουραστήκαμε να ακούμε μεγάλα και ωραία λόγια  για μεγαλεπήβολα σχέδια και η  πόλη μας να βρωμάει, να μην έχει δρόμους, πεζοδρόμια και πλατείες, να μην έχει όσους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς χρειάζεται, να μην έχει ένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας για τα παιδιά, τις μανάδες, τους ηλικιωμένους, τους άνεργους, τα άτομα με αναπηρίες, τους εξαρτημένους από τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, τα τυχερά παιχνίδια.

Ντρεπόμαστε να βλέπουμε τους ηλικιωμένους να ξεροσταλιάζουν στις ουρές του ΙΚΑ για να τους γράψουν τα φάρμακα και να μην  υπάρχει ένα δημοτικό ιατρείο  που θα τους διευκολύνει.

Τριάντα χρόνια σκύβουμε το κεφάλι,

Τριάντα χρόνια πηγαίνουμε στη δημοτική κάλπη κάνοντας τα χατίρια των κομμάτων

Και ιδού η ανταπόδοση, ιδού το αποτέλεσμα.

Αγανακτήσαμε.

Δεν γίνεται να συνεχίσουμε να σκύβουμε το κεφάλι.

Δεν γίνεται να διατηρούμε στη διοίκηση της πόλης τους ίδιους ανθρώπους, επί 30 χρόνια. Ως εδώ.

Αποφασίσαμε να δράσουμε, να κάνουμε κάτι για μας  ως απλοί πολίτες.

Αρκετά κάναμε για τους άλλους, οι οποίοι δεν έκαναν τίποτα για μας. Είναι η ώρα να γίνει κάτι και για μας. Και θα γίνει από εμάς.

Γι αυτό ενώσαμε τις δυνάμεις μας πολίτες από  όλα τα κόμματα.

Γιατί, το κυκλοφοριακό, οι δρόμοι , τα πεζοδρόμια, οι πλατείες, οι παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, το θέμα  των μεταναστών δεν έχουν χρώμα, ενοχλούν όλους τους πολίτες το ίδιο, ανεξαρτήτως  του κόμματος που ψηφίζουν.

Γιατί τα σκουπίδια δεν έχουν χρώμα, δυσοσμία έχουν που την εισπνέουν με τον ίδιο τρόπο και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και του ΚΚΕ και όλων των κομμάτων.

Αλλά για να λυθούν αυτά τα προβλήματα χρειάζεται δουλειά, χρειάζονται θέσεις, απαιτούνται διεκδικήσεις.

Διεκδικήσεις από τις κυβερνήσεις όποιες κι αν είναι αυτές. Αλλά για να διεκδικήσεις δυναμικά δεν πρέπει να τους έχεις υποχρέωση, δεν πρέπει να τους χρωστάς. Κι όταν σε έχουν ευλογήσει με το χρίσμα, τότε τους χρωστάς, τότε σε έχουν του χεριού τους.

Εμείς γι αυτό δεν θελήσαμε χρίσμα από κανέναν. Γιατί δεν θέλουμε να χρωστάμε σε κανέναν.

Και όπου το απαιτεί το συμφέρον της πόλης, χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις, να μπαίνουμε μπροστά, έτοιμοι να συγκρουστούμε.

Με όποια κυβέρνηση, με όποια εξουσία, ότι χρώμα κι αν έχουν.

Αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας.

Και γι αυτό, η  κοινωνία μας στήριξε αυτή τη δημοτική κίνηση και την οδηγεί σήμερα στο Δημαρχείο του νέου, μεγάλου Δήμου Πατρέων.

Από την κοινωνία προερχόμαστε, αυτήν εκπροσωπούμε, σε αυτήν λογοδοτούμε, από αυτή εξαρτιόμαστε.

Από αυτήν και κανέναν άλλο.

Το είπα πολλές φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα:

Για μένα και για όσους πλαισιώνουν αυτή τη δημοτική κίνηση, δεν είναι αυτοσκοπός μας η καρέκλα.

Δεν έχουμε στόχο ζωής να αποκτήσουμε αξιώματα.

Δεν δημιουργήσαμε, το 2006, τη δημοτική κίνηση «Τώρα για την Πάτρα» για να γίνουμε σπουδαίοι.

Τη δημιουργήσαμε, αγανακτισμένοι από την κατάντια της περιοχής μας, προκειμένου να αναμετρηθούμε με τα προβλήματα που κάνουν δύσκολη τη ζωή μας.

Τη δημιουργήσαμε για να δώσουμε λύσεις σε προβλήματα που μένουν άλυτα, επί δεκαετίες, και όχι για να αποκτήσουμε προσωπικό ρόλο.

Τη δημιουργήσαμε, γιατί συνειδητοποιήσαμε ότι  με την αποχή και την ιδιώτευση το μόνο που καταφέρνουμε είναι να παραμένουν στην εξουσία, εκείνοι που ευθύνονται για το σημερινό κατάντημα.

Με ικανοποίηση βλέπουμε σήμερα ότι το αίτημα για  αλλαγή του τοπικού σκηνικού, έγινε λαϊκή απαίτηση.

Σήμερα είμαστε σίγουροι, το αποδεικνύει και η  δική σας παρουσία εδώ:

Το σκηνικό αλλάζει.

Γυρίζουμε σελίδα.

Ως εδώ οι ίδιοι και τα ίδια.

Αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας.

Και απευθύνομαι σήμερα στους συμπολίτες μας που  την πρώτη Κυριακή θα ψηφίσουν κάποιον άλλο συνδυασμό και τους λέω: απολύτως σεβαστή η επιλογή  σας. Ψηφίστε αυτή την Κυριακή  το συνδυασμό και τον υποψήφιο που νοιώθετε πιο κοντά. Και ελάτε μαζί μας την άλλη Κυριακή για να αλλάξουμε όλοι μαζί το σκηνικό. Ελάτε μαζί μας ως ισότιμοι συνοδοιπόροι στον κοινό αγώνα.

Ελάτε μαζί μας για να αλλάξουμε την Πάτρα,

για να διορθώσουμε αυτά που μας ταλαιπωρούν,

για να δημιουργήσουμε αυτά που δικαιούμαστε.

Οι πόρτες του Δημαρχείου θα είναι πάντα ανοιχτές σε όλους τους πολίτες.

Λέμε ένα μεγάλο όχι στις παρέες, τις ομάδες, τους καταφερτζήδες, τους νοματαίους και τους αρεστούς.

Ο Δήμος ανήκει σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως  του τι ψήφισαν, ανεξαρτήτως του που ανήκουν πολιτικά.

Πηγαίνουμε στο Δήμο ως δύναμη Αλλαγής, ως δύναμη δημιουργίας και όχι για να ενισχύσουμε παρασιτικούς μηχανισμούς και να βολέψουμε «ημετέρους».

Οι μόνοι στους οποίους λογοδοτούμε και δεσμευόμαστε  είναι οι πολίτες της Πάτρας που  απαιτούν να χυθεί παντού φως.

Και θα υπάρχει παντού φως.

Διαφάνεια, αξιοκρατία, ισοπολιτεία, ίδια δικαιώματα για όλους τους πολίτες.

Αγαπητές μου συμπολίτισσες, αγαπητοί μου συμπολίτες

Προσπάθησαν να προκαλέσουν αμφιβολίες για την  αποτελεσματικότητα μας ως δημοτική αρχή, επικαλούμενοι ότι σε αυτή τη δημοτική κίνηση επειδή είναι ανεξάρτητη, δεν θα είναι εύκολο να συνεννοηθούμε μεταξύ μας .

Δεν είπαν ότι  αυτή η δημοτική κίνηση είναι η  μόνη που πρώτα συμφώνησε στο  τι πρέπει να γίνει στην Πάτρα και  μετά ζήτησε την ψήφο των Πατρινών.

Δεν είπαν ότι  επί 4 χρόνια αυτή η δημοτική κίνηση συνεδρίαζε κάθε Σάββατο και διαμόρφωνε θέσεις για όλα τα θέματα που έρχονταν στο δημοτικό συμβούλιο.

Εμείς πρώτα  συνεννοηθήκαμε μεταξύ μας και μετά αποφασίσαμε να ζητήσουμε την  ψήφο των Πατρινών.

Οι θέσεις μας  είναι ξεκάθαρες, κρυστάλλινες, ρεαλιστικές.

Όμως, θα τους ρωτήσω και εγώ κάτι:

Αν θεωρούν ότι τα ανεξάρτητα σχήματα δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, γιατί προσπαθούν να παραστήσουν και αυτοί τους ανεξάρτητους;

Αφού το θεωρούν μειονέκτημα, γιατί θέλουν να μας μοιάσουν;

Όσο κι αν προσπαθήσουν πάντως δεν θα τα καταφέρουν.

Αναρωτηθείτε, σε ποιον άλλο συνδυασμό είδατε τους υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους να πηγαίνουν πόρτα-πόρτα, σπίτι-σπίτι όλοι μαζί, αντί να δίνουν μοναχικά τη μάχη του σταυρού;

Σε ποιον άλλο συνδυασμό είδατε τους υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους να μην βγάζουν προσωπικό  φυλλάδιο προβολής;

Μόνον στο δικό μας συνδυασμό έγιναν αυτά.

Γιατί όποιος ήρθε σε αυτή τη δημοτική κίνηση δεν ήρθε για καρέκλα και αξιώματα.

Ήρθε απογοητευμένος από το κατάντημα της Πάτρας και αποφασισμένος να κάνει κάτι για να βγει η πόλη από το τέλμα.

Ήρθε για να γίνει συνοδοιπόρος σε μια συλλογική  προσπάθεια και όχι πρωτοπόρος στη  μάχη της καρέκλας.

Τους δικαιολογώ όμως που δεν μπορούν να κατανοήσουν την ουσιαστική διαφορά μεταξύ των παραδοσιακών δημοτικών σχημάτων και της δικής μας αυτοδιοικητικής κίνησης.

Ένας που έμαθε να λειτουργεί μέσα στους μηχανισμούς, είναι αδύνατον να κατανοήσει πως  σκέφτεται και λειτουργεί η κοινωνία. Είναι αδύνατον να καταλάβει ότι η κοινωνία δεν ανέχεται άλλο τους μηχανισμούς, τις ομαδοποιήσεις και τη μάχη της καρέκλας.

Γυρίζει την πλάτη της σε αυτό το μοντέλο που τόσα δεινά έφερε στον τόπο. Δεινά  που τα πληρώνουμε όλοι εμείς σήμερα, οι απλοί άνθρωποι της καθημερινότητας.

Γι αυτό και λέμε: ως εδώ.

Φτάνει πια.

Δεν πάει άλλο.

Ήρθε η ώρα να λειτουργήσουμε με διαφορετικές αντιλήψεις και διαφορετικούς ανθρώπους.

Γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όπως θέλουν να πιστέψει η  κοινωνία μήπως και τους ξαναψηφίσει.

Εμείς δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί.

Σε αυτό το συνδυασμό, το 90% των υποψηφίων θέτει υποψηφιότητα για πρώτη φορά.

Προσωπικά μού πρότειναν δύο φορές να πάω  για βουλευτής και το αρνήθηκα. Είπα, μόνον η Πάτρα με ενδιαφέρει, τίποτε άλλο.

Δεν μπαίνουμε λοιπόν όλοι στο ίδιο τσουβάλι.

Ο καθένας έχει την ιστορία του, τη διαδρομή του, την πορεία του που τον κρίνει.

Έχει τους στόχους και τα όνειρά του που τον καθοδηγούν.

Και το δικό μου όνειρο δεν είναι τα αξιώματα και τα πλούτη.

Συγχωρέστε μου την προσωπική αναφορά, αλλά για ακόμα μία φορά έγινα στόχος λάσπης. Και οφείλω να απαντήσω στους λασπολόγους:

Ο Γιάννης Δημαράς  ένα διαμέρισμα έχει όλο κι όλο, το οποίο απέκτησε με στεγαστικό δάνειο, εδώ και 20 χρόνια.

Ούτε εταιρίες, ούτε βίλες, ούτε κότερα, ούτε καταθέσεις έχει.

Με το μισθό του ως εργαζόμενος έζησε και ζει. Και γι αυτό ξέρει τι σημαίνει να σου κόβουν ξαφνικά το δώρο των Χριστουγέννων και του Πάσχα, να σου μειώνουν το μισθό 20 και 30%. Γι αυτό καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθένα, τις δυσκολίες που περνά η Πατρινή οικογένεια.

Ο Γιάννης Δημαράς δεν έχει οδηγούς, ούτε ακριβά αυτοκίνητα.

Με τα πόδια κυκλοφορεί στην Πάτρα.

Και εκεί συναντά κάθε μέρα τον κόσμο και μιλάει μαζί του για τα προβλήματα και τις αγωνίες του.

Και έχω ένα όνειρο, ένα όραμα, μια έντονη επιθυμία.

Να γίνει η Πάτρα μας, να γίνουν οι πόλεις, οι συνοικίες, τα χωριά του Δήμου μας ανθρώπινα.

Να ξανάλθει το χαμόγελο στην πόλη και στους ανθρώπους της.

Δεν απαιτούνται σοφίες για να συμβεί αυτό. Δεν χρειάζονται  μεγάλα λόγια.

Τα απλά είναι που μας λείπουν. Τα απλά και αυτονόητα.

Και αυτά δεσμευόμαστε να τα κάνουμε.

Γιατί, θέλουμε και μπορούμε

• Να έχουμε την πόλη καθαρή

• Να βάλουμε τάξη στο κυκλοφοριακό

• Να συντηρούμε τους δρόμους και τα πεζοδρόμια της πόλης

• Να ομορφύνουμε τις πλατείες και τις παιδικές χαρές

• Να διορθώνουμε γρήγορα τις βλάβες στα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης και ηλεκτροφωτισμού

• Να φτιάξουμε προσβάσεις σε όλους τους δημόσιους χώρους για τα άτομα με κινητικά προβλήματα και τους τυφλούς

• Να αυξήσουμε τις θέσεις στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς

• Να οργανώσουμε δημοτικά ιατρεία για δωρεάν πρωτοβάθμια περίθαλψη στους ηλικιωμένους, τους εργαζόμενους και τους ανασφάλιστους συνδημότες μας

• Να υποστηρίξουμε τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, τους άνεργους, τους άστεγους, τους ηλικιωμένους, τα άτομα με αναπηρία, τους εξαρτημένους από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά

• Να στηρίξουμε τις τοπικές δυνάμεις στην αγορά, τον πολιτισμό, την πνευματική δημιουργία, τον αθλητισμό

• Να ανοίξουμε στη νέα γενιά τις πόρτες που σήμερα είναι κλειστές.

• Να στηρίξουμε τη νοικοκυρά που είναι η πραγματική ηρωίδα της καθημερινότητας.

 

Θέλουμε και μπορούμε, γιατί δεν χρωστάμε σε κανέναν, να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να έρθει στην Πάτρα για να δοθεί λύση στο πρόβλημα των μεταναστών.

Θέλουμε και μπορούμε, γιατί δεν χρωστάμε σε κανέναν,

να αναγκάσουμε τη ΔΕΗ να υπογειοποιήσει τα δίκτυά της.

Θέλουμε και μπορούμε να τελειώνουμε με την Ξερόλακκα, που αποτελεί μια βόμβα που απειλεί το περιβάλλον και την υγεία των Πατρινών. Και επ’ αυτού πήραμε ξεκάθαρη, κρυστάλλινη θέση.

Ξερόλακκα τέλος.

Δεν μπορούμε να παίζουμε με την υγεία των πολιτών,

δεν έχουμε δικαίωμα να παίζουμε με το περιβάλλον.

Θέλουμε και μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη λιμενική ζώνη προς όφελος της πόλης. Και εμείς  δεν μιλάμε με λόγια, έχουμε ήδη κάνει  έργο.

Θυμηθείτε από ποιον φτιάχτηκε ο Φάρος, το Θεατράκι της μαρίνας και η παραλιακή κοντά στην Πλαζ, που είναι οι μοναδικές προσβάσεις των Πατρινών προς υη θάλασσά τους.

Δεν θέλω να σας κουράσω με αναλυτική παρουσίαση των θέσεών μας. Άλλωστε ήμασταν  οι πρώτοι που καταθέσαμε το πρόγραμμά μας, που περιοδεύσαμε γειτονιά-γειτονιά, μιλώντας για τις θέσεις μας.

Θέσεις που υπάρχουν αναλυτικά στο site μας, εδώ και μήνες, γιατί τις έχουμε επεξεργαστεί τέσσερα χρόνια τώρα.

Αγαπητοί μου συμπολίτες

Φίλες και Φίλοι

Με τη σημερινή μας εκδήλωση δεν τελειώνουμε την προεκλογική μας προσπάθεια. Αρχίζουμε τον αγώνα ενόψει της δεύτερης Κυριακής για τη μεγάλη νίκη της κοινωνίας, για τη μεγάλη νίκη της Πάτρας.

Γιατί σε αυτές  τις εκλογές, δεν θα πανηγυρίσει  κάποιο κόμμα. Θα πανηγυρίσουν οι πολίτες  που θα έχουν στείλει αν  δυνατό και δημιουργικό μήνυμα.

Ναι, η αφορμή για να συναντηθούμε σε αυτή την  ανεξάρτητη κίνηση ήταν ο θυμός μας, η αγανάκτησή μας για το κατάντημα της περιοχής μας, για τη μεταχείριση  που μας επεφύλαξαν οι κυβερνήσεις  και το Κράτος των Αθηνών .

Όμως, εκτονώσαμε δημιουργικά την αγανάκτηση και  το θυμό μας.

Δεν περιοριστήκαμε στην αντίδραση στη διαμαρτυρία, στην άρνηση.

Αποφασίσαμε να αναλάβουμε δράση, να δημιουργήσουμε, να πάρουμε την υπόθεση στα  χέρια μας.

Έτσι, η αγανάκτηση και ο θυμός γίνονται δύναμη, αισιοδοξία και ελπίδα.

Ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σελίδα, να φέρουμε  στο προσκήνιο την κοινωνία των  πολιτών, να διεκδικήσουμε αυτά που  δικαιούμαστε, να δημιουργήσουμε αυτά που αξίζουμε.

Ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και να δούμε την πόλη να χαμογελά ξανά.

Ήρθε η ώρα να αλλάξει το σκηνικό.

Είναι απόφασή μας, είναι η απόφαση και η απαίτηση της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών.

Μαζί τους δώσαμε τον αγώνα, μαζί τους θα γιορτάσουμε  και τη νίκη.

Και η γιορτή αρχίζει από απόψε.

Σας ευχαριστώ και πάλι, από τα βάθη της καρδιάς μου, για την αποψινή σας παρουσία στην εκδήλωση.

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας.

Σα ευχαριστώ για την τιμή που μας κάνετε.

Το σκηνικό αλλάζει, η πόλη μας χαμογελά και πάλι.

Ας αρχίσει κι ας κρατήσει η γιορτή.

Ας αρχίσουν κι ας κρατήσουν οι χοροί."