Η Αλεξάνδρα Ανδριοπούλου συνεχίζει τη λειτουργία του κουρείου του πατέρα της
«Να με πάτε στον μπαρμπέρη να μου ξυρίσει το μούσι» λέει σε μια στιγμή απελπισίας η Τζένη Καρέζη στην ταινία «Δεσποινίς Διευθυντής» ,φράση που προκαλούσε έκπληξη. ΄Η ίδια έκπληξη όμως υπήρξε και στην Πάτρα, για το ακριβώς αντίστροφο. Όταν δηλαδή το κουρείο, ο χώρος στον οποίο παραδοσιακά πήγαιναν οι άνδρες για κούρεμα και ξύρισμα, ανήκει όχι σε …μπαρμπέρη, αλλά σε μια γυναίκα.
Στην Άνω Πόλη υπάρχει μια γωνιά που έχει διατηρήσει ένα άλλο «χρώμα», πιο παραδοσιακό. Αποτελεί σημείο συνάντησης και αναφοράς εδώ και δεκαετίες και σήμερα μπαίνοντας στο χώρο γυρνάς στο χθες. Ο λόγος για το κουρείο του Ανδριόπουλου στη συμβολή των οδών Παντοκράτορος και Μπουκαούρη. Έχει τη δική του ιστορία από το 1936 οπότε και ξεκίνησε αυτός ο μικρός ζεστός χώρος να λειτουργεί ως κουρείο , η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα χάρη στην Αλεξάνδρα Ανδριοπούλου.
Κείμενο: Ελευθερία Μακρυγένη
Φωτογραφίες: Δημήτρης Χριστοδουλόπουλος
Μια δυναμική γυναίκα, μιας γλυκιά φυσιογνωμία, η οποία κινεί τα χέρια της με ακριβείς και γρήγορες συνήθως κινήσεις, πάνω στα κεφάλια των πελατών της, όλοι γένους αρσενικού.
Το 1997 η Αλεξάνδρα κι ενώ έχει σπουδάσει λογιστικά και χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, αποφασίζει να ακολουθήσει αυτό που αγαπούσε πραγματικά, από παιδί ακόμα, από τότε που κούρευε τις κούκλες της.
Την κομμωτική, όχι για γυναίκες, αλλά για άνδρες, αφού έκανε τις ανάλογες σπουδές.Απόφαση που δεν καλοείδε αρχικά ο πατέρας της, με τον οποίο σε πρώτη φάση δούλεψε μαζί. « Οι γονείς μου στην αρχή με απέτρεπαν, ίσως γιατί δεν ήταν και συνηθισμένο μια γυναίκα να είναι σε έναν ανδρικό καθαρά χώρο και φυσικά δεν ήταν εύκολο ούτε για μένα. Δεν ήμουν αποδεκτή από τους άνδρες. Σηκωνόμουνα να δουλέψω και μου έλεγαν δεν θέλουμε εσένα, ενώ ένα μικρό ποσοστό πελατών, από τη στιγμή που ο πατέρας μου σταμάτησε να εργάζεται , σταμάτησε να έρχεται. Ίσως όμως και ένας λόγος να ήταν ότι μπορεί να ντρέπονταν ή να είχαν συνηθίσει το συγκεκριμένο πρόσωπο» »,λέει στο thebest.gr η Αλεξάνδρα.
Θυάται δε ότι στεναχωρήθηκε πολλές φορές στην αρχή και άλλες τόσες γύρισε κλαίγοντας στο σπίτι της. "Αλλά είχα πείσμα, παρά τις όποιες ανασφάλειες. Αν αγαπάς κάτι θα τη βρεις την άκρη. Δεν ήταν εύκολο γιατί το ξεκίνημά μου συνέπεσε με τη δημιουργία οικογένειας. Πέσανε πολλά μαζί και υπήρχε μεγάλη πίεση".
Η Αλεξάνδρα έμαθε από τον πατέρα της για το παραδοσιακό στεγνό κούρεμα, με χτένα και ψαλίδι, το οποίο ακολουθεί, ενώ αυτό που θυμάται χαρακτηριστικά από εκείνον είναι το να μη φοβάται το ψαλίδι «γιατί αν φοβάσαι δεν θα μάθεις τη δουλειά». Αυτή τη συμβουλή άλλωστε του είχε δώσει και ο κουρέας στον οποίο πρωτοδούλεψε, στην οδό Γούναρη. Παρόλα αυτά ο φόβος στην αρχή πάντα υπάρχει. «Δεν υπάρχει άνθρωπος που στην αρχή δεν έχει κόψει τα χέρια του. Έχω κι εγώ ένα σημάδι».
Οι ηλικίες των πελατών ποικίλουν. Συνήθως είναι μέσης ηλικίας και ξεκινούν από 1 έτους και φτάνουν μέχρι τα 90.
"Δεν συνήθως δύσκολοι πελάτες οι άνδρες. Σπάνια να τύχει κάποιος να είναι λίγο περίεργος. Αλλά πιστεύως ότι εξαρτάται από την εμπειρία που έχεις και πώς το διαχειρίζεσαι".
Η Αλεξάνδρα αγαπά τη δουλειά της και αυτό το οποίο τη γεμίζει είναι το γεγονός ότι δημιουργεί.
Ο χώρος του κουρείου έχει διατηρήσει του "άρωμά" του. Σε αυτό το κτίριο πρωτολειτούργησε το κουρείο από άλλον κουρέα το 1936, στον οποίο αργότερα ο πατέρας της πήγε να δουλέψει ως υπάλληλος κι εν συνεχεία πέρασε στα χέρια του.
Τα έπιπλα που έχει είναι εκείνα με τα οποία ξεκίνησε τη λειτουργία του.
Την τελευταία πενταετία οπότε και ξέσπασε η οικονομική κρίση η δουλειά επηρεάστηκε. Μειώθηκε η συχνότητα με την οποία κουρεύονται οι πελάτες. Ωστόσο η Αλεξάνδρα συνεχίζει με αισιοδοξία και δυναμισμό.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr