Τα social media βρίθουν φιλοσοφημάτων και αναρτήσεων πόνου
Λίγο ή πολύ όλοι το έχουμε κάνει. Εχουμε αναρτήσει δηλαδή στα social media μια ατάκα, ένα γνωμικό με διαχρονική ισχύ, κάτι φιλοσοφημένο. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται μέσω της ανώδυνης για τον εγκέφαλό μας μεθόδου, της αντιγραφής επικόλλησης. Αλλες φορές κι όταν έρθει η επιφοίτηση το γνωμικό μπορεί να είναι και πρωτογενές υλικό.
Σχεδόν πάντα όμως έχει να κάνει με τον ψυχισμό μας τη δεδομένη χρονική στιγμή, τα απωθημένα μας, γενικότερα προσωπικά βιώματα που μέσα απο λίγες αράδες κοινοποιούνται προς τέρψη των φίλων μας στο facebook, το twitter κλπ.
Οταν η ατάκα μας πάρει πολλά like εκτιμάται ως επιτυχημένη. Κάτι το οποίο βέβαια είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, όπως οι πιστοί ακόλουθοι, αν το φιλοσόφημά μας συνοδεύεται και απο μια φωτό. Αλλοτε το γράφουμε πάνω σε μια αντιπροσωπευτική φωτογραφία. Υπάρχουν αρκετά προγράμματα που επιτρέπουν να επικολλλούμε λεζάντες πάνω σε φωτογραφίες κάνοντάς πιο ελκυστικό το post.
Ο πόνος είναι το βασικό συστατικό των φιλοσοφημάτων που κανείς διαπιστώνει στα social media. Πολύς πόνος! Αλλοτε δακρύβρεχτα σχόλια και άλλες φορές καταδικαστικά μηνύματα με απόλυτο ύφος δικαστή. Συμπεράσματα για τη ζωή, τις σχέσεις, τη φιλία, την ουσία της ζωής, τι είναι ο άνθρωπος, ποιος είναι ο προορισμός του, γιατί δεν μας αγαπά, γιατί πίνω και μεθώ, γιατί μαμά το μωρό μας πίνει Neslac;;;
Ενίοτε οι αναρτήσεις που διαβάζει κανείς έχουν αφορμή την επικαιρότητα (βλ. Γιακουμάκης). Το πληκτρολόγιο βγάζει φωτιές και ο γραπτός λόγος αποκτά διαστάσεις βαριάς πέτρας που προσφέρεται για λιθοβολισμό ανθρώπων και καταστάσεων. Και ο πόλεμος των σχολιασμών ξεκινά. Και ο καθένας έχει την άποψή του. Και την γράφει χωρίς φόβο και πάθος.
Δεν είναι λίγοι/ες εκείνοι/ες που αναζητούν επιβεβαίωση στην ρήση τους στα social media μέσω των like και των σχολίων απο φίλους και γνωστούς. Είναι οι στιγμές που ο ανώνυμος ή επώνυμος χρήστης αποκτά Master ψυχολογίας και με ανάλογο ύφος γράφει σχόλια επικροτώντας ή κατακρίνωντας μια θέση ή άποψη. Ψυχολογικές αναλύσεις οι οποίες ωστόσο ανάγονται στο επίπεδο των προσωπικών βιωμάτων του καθενός και όχι στατιστικής ή ερευνητικής διαδικασίας που στοιχειοθετεί μια αντικειμενική τάση-άποψη-συμπεριφορά.
Το σύστημα αξιών υποκύπτει στην υπερπληροφόρηση -που έτσι κι αλλιώς χαρακτηρίζει το διαδίκτυο- και το άσπρο πολύ εύκολα αλλάζει χρώμα. Και οι απορίες εξακολουθούν. Είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω, το κάνω καλά ή λάθος; Μα η Μαρία μου είπε "έτσι". Ο Γιώργος όμως μου είπε "αλλιώς". Εγώ τι έκανα μέχρι σήμερα. Τις πταίει και ποιος θα επιβεβαιώσει το δίκιο μας για τις ψυχολογικές μας μεταπτώσεις;
Και το χειρότερο απο όλα... Εκείνο που προσυδιάζει σε υποκρισία σε βαθμό κακουργήματος και που επι της ουσίας βλάπτει τον ίδιο που αναρτά το λογίδριο... Το οτι "πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις, θα το έχεις αρνηθεί! Εκείνο που αναρτάς ως υπογραφή, ΄ως σήμα κατατεθέν του ψυχισμού σου, του τρόπου ζωής σου, της άποψής σου για τις σχέσεις, τη φιλία κλπ, το επόμενο δευτερόλεπτο.. το προδίδεις, υποκύπτοντας στις γήινες, φθαρτές ανάγκες που σε κάνουν να γονατίζεις και να παραδίδεις τα όπλα που μέχρι εκείνη τη στιγμή κουνούσες με το ύφος του William Wallace στο Braveheart!
Το καλό των αναρτήσεων - post στα social media, είναι πως έστω κι έτσι επιτυγχάνεται μια σημαντική εκτόνωση συναισθημάτων, ενώ η συζήτηση γύρω απο το θέμα που θίγει η ανάρτηση δίνει πιθανές λύσεις, επιβεβαιώσεις ή ακόμη προκαλεί επαναπροσδιορισμό θέσεων και απόψεων. Το ποιον θα πάρεις σοβαρά και τι θα προσπεράσεις είναι στην διακριτική ευχέρεια του καθενός.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr