Πάτρα: Η οικογένεια του Θεόδωρου Άννινου και ο παράδεισος του βιβλίου και του φοιτητή στην Τριών Ναυάρχων - Όσα βιβλία θες, με 2 ευρώ- Η Ηλέκτρα Άννινου μιλάει στο thebest.gr

Ένας μικρός παράδεισος, όπου επικρατεί η ησυχία του αναγνωστηρίου, το φως των γραμμάτων, η ιδιαίτερη λάμψη των ανθρώπων που αγαπούν τα βιβλία και μέσα από αυτά αλωνίζουν στον κόσμο των ιδεών, ένας χώρος που κρατάει ζωντανό και πάντα ανήσυχο και σπινθηροβόλο το πνεύμα του Θεόδωρου Άννινου, του πιο πολυσχιδούς Δημάρχου της Πάτρας, βρίσκεται στον πεζόδρομο της Τριών Ναυάρχων στο αριθμό 17 και αν είναι κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει, αυτό είναι το γεονός ότι δεν έχει ...ρεπό, είναι ανοικτό όλες τις ημέρες, τις αργίες, τις γιορτές και τις σχόλες και είναι κυριολεκτικά το βασίλειο του φοιτητή.

Ο λόγος; Αυτή η βιβλιοθήκη- αναγνωστήριο, δεν αντιμετωπίζεται ως δουλειά από τους ανθρώπους που την λειτουργούν. Αντιμετωπίζεται ως ένα κομμάτι του σπιτιού τους, όπου μπορούν να αχολούνται με ό,τι αγαπούν περισσότερο, το διάβασμα, παρέα με τους φίλους τους οι οποίοι συνεχώς πολλαπλασιάζονται, σε έναν χώρο όπου το βιβλίο έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, είναι αυτό που υπαγορεύει το κλίμα και την αισθητική, αυτό που κάνει αυτό τον χώρο των 300 περίπου τετραγωνικών μέτρων, μια φωλιά για όλους, κυρίως όμως για τους φοιτητές που δεν τον αλλάζουν με τίποτα.

Ποοί είναι οι ιδιοκτήτες του; Η οικογένεια του αείμνηστου Δημάρχου Θεόδωρου Άννινου, η γυναίκα του Ηλέκτρα και τα τέσσερα παιδιά του, ο Κωνστατνίνος, η Πανωραία, η Δανάη- Μαρία και ο Ανδρέας- Κυπριανός. Όλοι τους λειτουργούν αυτό τον χώρο που βρίσκεται στο ισόγειο του σπιτιού τους με βάρδιες, δίνοντας κάθε μέρα το φιλί της ζωής στη μνήμη του ανθρώπου που τους ενέπνευσε την αγάπη για το βιβλίο και τη τέχνη: Τον πρώην Δήμαρχο Πατρέων Θεόδωρο Άννινο, τον μεγάλο έρωτα της Ηλέκτρας, τον αγαπημένο πατέρα των τεσσάρων παιδιών του που διέψευσαν όλους όσους έλεγαν ότι.... ¨"Ο Άννινος θα μείνει εργένης".

Αυτή η εναλλακτικού ύψους βιβλιοθήκη- αναγνωστήριο, όπως μου λέει η κ. Ηλέκτρα Άννινου, άνοιξε στις 30 Νοεμβρίου του 2006 και η πρώτη πρόσκληση είχε πάνω της την χειρόγραφη υπογραφή του Θεόδωρου Άννινου, όπως συνήθιζε να κάνει σε όλη του τη ζωή. "Δεν κάναμε εγκαίνια με τυμπανοκρουσίες γιατί η τέχνη και τα γράμματα δεν έχουν ανάγκη από τέτοια" μου λέει με νόημα.

Πώς ξεκίνησε η ιδέα; "Είχαμε άφθονα βιβλία στο σπίτι μας. Κατακλυζόμασταν από βιβλία καθώς όλοι μας διαβάζουμε και διαβάζουμε πολύ. Και σκεφτήκαμε, αντί να διαβάζουμε στους ορόφους, στο σπίτι μας, να πάμε στο ισόγειο και να μοιραστούμε τη χαρά του διαβάσματος και με τους άλλους, να μοιραστούμε τον θησαυρό των βιβλίων μας με τους φοιτητές, με τους νέους ανθρώπους, με όλους όσοι αγαπούν το βιβλίο" λέει η κ. Αννίνου εξηγώντας μου ότι επειδή αποτελεί μέρος του σπιτού τους, της ζωής και της καθημερινότητάς τους δεν κλείνουν ποτέ. "Είμαστε ανοικτοί και το Σάββατο και τις Κυριακές και τις γιορτές και τις αργίες από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ. Μπορεί ο καθένας να μπεί, να διαλέξει ένα βιβλίο να καθίσει σε έναν χώρο με ησυχία, όσοι και αν είναι μέσα, και να διαβάσει, να μείνει όσες ώρες θέλει από το πρωί μέχρι το βράδυ".

Και όλα αυτά, με μόλις 2 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου και του καφέ που μπορεί να ζητήσει κάποιος και ενός σκακ, τόστ κλπ.

"Είναι ένα ελάχιστο τέλος αυτά τα δύο ευρώ, καθώς είμαστε η μόνη ιδιωτική βιβλιοθήκη, δεν έχουμε επιχορήγηση από κάπου. Είναι ας πούμε ένα τέλος αναγνωστηρίου. Είναι αυτπο που κάνουμε ένα.. πάρτυ διαβάσματος, καθώς αν δείτε το κόστος της συντήρησης θα καταλάβετε ότι επουδενί δεν πρόκειται περί βιοπορισμού. Θα σας πώ μόνο ότι ο καθαρισμός των χαλιών κοστίζει 6.000 ευρώ. Κάνουμε όλοι, όλες τις δουλειές. Εγώ καθαρίζω, κάνω παραγγελίες, σερβίρω, βοηθάω και τους φοιτητές της αρχιτεκτονικής" μου λέει η κ. Ηλέκτρα και με ξεναγεί σε έναν χώρο παραμυθένιο με πολλά επίπεδα, παλιά θρανία, με αιώρες, με κουνιστές πολυθρόνες, κομπιούτερ, δωρεάν ίντερνετ, μεγάλους πάγκους διαβάσματος για ομαδικές αναγνώσεις, επιμέρους γωνιές για περισσότερο μοναχικούς, τον οποίο έχει ακουμπήσει όπως μου λεει γελώντας "το μαγικό ραβδί της αρχιτεκτονικής" καθώς η ίδια είναι αριχτέκτονας.

Τριγύρω παντού τα έργα του Θεόδωρου Άννινου, από έργα ζωγραφικής μέχρι σκίτσα και βεβαίως στη διάθεση του κοινού το συγγραφικό του έργο, ποιήματα, εκδόσεις, κείμενα...

"Έχουμε ήδη ετοιμάσει δέκα τόμους με το έργο του Άννινου" μου λέει και μου εξηγεί ότι τώρα ολοκληρώνουν τον δέκατο. Όλοι μαζί οι τόμοι θα ξεπερνούν τους 20. "Έχουμε πνιγεί στα χειρόγραφα, αλλά δεν μας πειράζει είναι κάτι που μας ευχαριστεί. Άν δείτε τις οδηγίες που μας έχει δώσει, θα εντυπωσιαστείτε, είναι τόσο σαφείς, σε αυτό το σημείο να κάνουμε αυτό, στο άλλο σημείο κάτι άλλο κλπ"

Τα βιβλία έιναι όλων των ειδών και ξεπερνούν του 15.000 τίτλους. "Είναι τα βιβλία που διαβάζαμε εμείς όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και νέα βιβλία καινούργια τα οποία πουλάμε ή παραγγέλνουμε. Οι τίτλοι όλοι είναι μοναδικοί. Δεν έχουμε δέκα βιβλία απο τον κάθε τίτλο και το αρχείο μας είναι πολύ σημαντικό. Μπορεί ο Άννινος και εμείς να μπορούσαμε να στερηθούμε το φαγητό κάποια στιγμή αλλά τα βιβλία ποτέ.

Έχουμε βιβλία παλιών εκδοτών 1920 και 1925, τα οποία δεν έχουν ούτε οι ίδοι στα αρχεία τους ενοείται ότι αυτά δεν τα πουλάμε. Κάποιος που θέλει να παραγγείλει ένα βιβλίο το έχει την επόμενη μέρα. Αν κάποιο έχει εξαντληθεί, επίσης δεν το πουλάμε".

Η μεγάλη πελατεία είναι οι φοιτητές, οι οποίοι γράφουν με θέρμη στο βιβλίο της ββλιοθήκης ότι όλοι πρέπει να περάσουν απο αυτή τη βιβλιοθήκη γιατί είναι εμπειρία ζωής. Η μεγάλη ανταπόκριση ξεκινά όταν αρχίζει η εξεταστική. Μέχρι την αποκριά, δεν βρίσκεις που να καθίσεις. "Οι φοιτητές βρίσκουν έναν χώρο ζεστό και έρχονται και διαβάζουν. Φέρνουν μαζί ακόμη και τα δικά τους βιβλία για τα μαθήματα του Πανεπιστημίου, έχουν σύνδεση με το ίντερνετ, ανταλλάσσουν απόψεις, σε ένα περιβάλλον με φως και σε μια ατμόσφαιρα που τους αρέσει.

Και η πελατεία όσο πάει και μεγαλώνει.... "Θα βλέπει από ψηλά ο Άννινος νέους ανθρώπους να διαβάζουν και θα χαμογελά".