Από την εταιρεία διανομής που ειδικεύεται στις επανεκδόσεις, την New Star
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα παιχθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες, μία παλιά ασπρόμαυρη κλασική ταινία, το «Ιntermezzo» του Γκουστάφ Μολάντερ, Σουηδικής παραγωγής 1936, με την ανεπανάληπτη ηθοποιό και μετέπειτα μεγάλη σταρ της «Καζαμπλάνκα», Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
Πρόκειται για την πρωτότυπη ταινία, το ριμέικ της οποίας γυρίστηκε λίγα χρόνια αργότερα στο Χόλυγουντ και καθιέρωσε την Μπέργκμαν ως μία από τις μεγαλύτερες σταρ της 7ης τέχνης.
Το φιλμ έχει χαρακτηριστεί ως «μια έντονα καλλιτεχνική και αισθητική ταινία».
Η υποδειγματική σκηνοθεσία του Γκουστάφ Μολάντερ σε συνδυασμό με την υπέρλαμπρη ερμηνεία της 20χρονης Ίνγκριντ Μπέργκμαν ανάγκασε το Χόλυγουντ να την κάνει ριμέικ!
«Χάρη στην εκπληκτική μουσική της σύνθεση, η ταινία δίνει την αίσθηση ότι ο κόσμος αποτελείται από μουσική».
Την ταινία θα διανείμει στις Ελληνικές αίθουσες από τις 22 Μαίου 2014 και μετά η κινηματογραφική εταιρεία διανομής New Star.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Γκουστάφ Μολάντερ
Σενάριο: Γκόστα Στίβενς, Γκουστάφ Μολάντερ
Φωτογραφία: Άκε Ντάλκβιστ
Μουσική: Χάιντς Πρόβοστ
Μοντάζ: Όσκαρ Ρόζαντερ
Πρωταγωνιστούν οι Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Γκόστα Έκμαν, Ίνγκα Τίντμπλαντ, Έρικ «Μπούλεν» Μπέργκλουντ, Ούγκο Μπιόρνε και Άντερς Χένρικσον
Σύνοψη
Ο διάσημος βιολιστής Χόλγκερ Μπραντ επιστρέφει στο σπίτι του μετά από μία περιοδεία. Όλα μοιάζουν τυπικά και βαρετά, μιας και ο έρωτάς του για την σύζυγό του δείχνει να έχει εξασθενίσει.
Την ίδια περίοδο, η μικρή του κόρη κάνει μαθήματα πιάνου με μια νέα δασκάλα, την Ανίτα. Ο Χόλγκερ ερωτεύεται τη δασκάλα, τη φλερτάρει, την κερδίζει ξεκινάει μαζί της παγκόσμια περιοδεία –καθώς ήθη αναζητούσε μια καινούρια πιανίστα.
Οι εντάσεις, τα πάθη και η καταστροφή είναι πλέον πάρα πολύ κοντά, αφού πλέον γίνει ολοφάνερο, ότι μια σχέση με τέτοια διαφορά ηλικίας, θέσης και στόχων είναι αδύνατη. Σύντομα εξάλλου ο Μπραντ θα ανακαλύψει ότι τα αισθήματα για την γυναίκα του, τα οποία νόμιζε ότι είχαν σβήσει, ξαναζωντάνεψαν…
Το έντονης καλλιτεχνικής αισθητικής δράμα «Intermezzo» γυρίστηκε το 1936 στη Σουηδία. Στο βασικό καστ συμπεριλαμβάνεται και η νεαρή, τότε, Ingrid Bergman, σε έναν από τους τελευταίους της ρόλους σε Σουηδική ταινία και λίγο πριν φύγει για τα πλατό του Hollywood. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Gustaf Molander, ενώ πρωταγωνιστεί και ο Goesta Ekman.
Το «Intermezzo» είναι ένα καθαρά ερωτικό δράμα, τοποθετημένο σε πολλές τοποθεσίες γύρω από την Ευρώπη και τον κόσμο. Ο Μολάντερ εξετάζει το ερωτικό αδιέξοδο, δίνοντας ένα intermezzo (στην γλώσσα της μουσικής, ένα παρεμβαλλόμενο κομμάτι) της ζωής ενός μεγάλου μουσικού, που αν και παράνομο αποδεικνύεται άξιο να «παιχτεί».
Παρά τον καθαρά καλλιτεχνικό χαρακτήρα της ταινίας, που διαποτίζεται από μία αίσθηση ότι ο κόσμος αποτελείται από τη μουσική, από τη μία και όλα τα υπόλοιπα, απ’ την άλλη, στο τέλος φαίνεται να είναι ένα τόσο απλό στη δομή και την εξέλιξη του ερωτικό δράμα, που εύκολα θα κερδίσει και τον θεατή που ίσως αρχικέ είχε νιώσει ότι σνομπάρεται.
Το γεγονός, ότι σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες της περιστρέφονται γύρω από τον χώρο της τέχνης, σπάνια γίνεται ορατό στις θεμελιώδεις αντιδράσεις τους απέναντι στον έρωτα, την απώλεια και την προδοσία, πράγμα που τις φέρνει πολύ πιο κοντά σε αυτές ενός απλού ανθρώπου.
Στα υπέρ της ταινίας, πρέπει να προσθέσουμε την εκπληκτική μουσική της επένδυση, καθώς και τον άψογο συγχρονισμό των οργάνων που παίζονται, με τη μουσική που ακούγεται (σε τεράστια αντιδιαστολή λ.χ. με τον τελείως «εκτός χρόνου» Fellini).
Αυτό γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για μια ταινία του 1936 και μάλιστα όχι Χολιγουντιανή. Θα έλεγε κανείς ότι χάρη στην εκπληκτική μουσική σύνθεση, αλλά και τη διασκευή κλασικώς κομματιών του Τσαϊκόφσκι, η ταινία σου δίνει την αίσθηση ότι ο κόσμος αποτελείται από μουσική. Θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει ως «μια... μουσική ματιά στο ερωτικό αδιέξοδο».
«Κάθε κοντινό πλάνο στο πρόσωπο της Μπέργκμαν ισούται με ατόφιο χρυσάφι», όπως έχει γραφτεί.
Επίσης, μια υπέρλαμπρη και ιδιαίτερα πειστική Ingrid Bergman (20 χρονών τότε), στον ρόλο της πιανίστας – μοιραίας γυναίκας (έναν ρόλο τον οποίο θα επαναλάβει πολύ αργότερα στην «Φθινοπωρινή Σονάτα» του Ingmar Bergman) να δείχνει γιατί θεωρείται πρότυπο ηθοποιού, ενώ ο Gösta Ekman, είναι αρκετά πειστικός ως ο άνθρωπος που τα έχει όλα, τα χάνει σχεδόν όλα και ξανακερδίζει λίγα.
Εκεί, ωστόσο, που πέφτουν όλα τα φώτα, είναι το υπέροχο πρόσωπο της Μπέργκμαν.
Χαρακτηριστικό είναι αυτό που γράφτηκε σε αμερικανική κριτική της εποχής: «Κάθε κοντινό πλάνο στο πρόσωπο της Μπέργκμαν ισούται με ατόφιο χρυσάφι».
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr